Maleisië > Op weg naar Sibu over de Chinese Zee

Al vroeg sta ik met mijn bagage voor het hotel. Ik reis vandaag met de openbare ferry naar Sibu. Dit is de oude handelsroute over de Chinese Zee. Tot enkele jaren terug was dit de meest gangbare route. Tegenwoordig verbindt de Pan Borneo Highway de Maleisische steden op Borneo met elkaar. Vanaf het water heb ik een mooi zicht op het dagelijkse leven. De meeste dorpjes liggen van oudsher aan de rivier. De boottocht vandaag neemt vijf uur in beslag. Het eerst deel gaat over de Chinese zee, daarna vaar ik over de Batang Rajong rivier naar Sibu. Om kwart over zeven verlaat ik met de bus Kuching en rijd ik naar de haven. Het verkeer in de ochtendspits van Kuching is relatief rustig. Ik ben hierdoor ruim op tijd bij de boot. De ferry ligt al gereed. Een snelle boot met ruimte voor zo'n 200 passagiers. Zoveel mensen zie ik niet op de kade staan.

Maleisië - De stad Sibu aan de Batang Rajong rivier

Ik verwacht niet dat het schip vol komt. Ik reik mijn bagage aan een bemanningslid. Hij legt de bagage op het achterdek. Tussen de bagage staan ook drie houten kratten met jonge kuikens. Zij proberen door de kiertjes nog iets van de omgeving op te vangen. Het blijft een handelsroute. Op het benedendek staan stoelen in rijen opgesteld. Per rij vier links en vier rechts van het gangpad. Boven is de eerste klas afdeling en kan ik naar het buitendek. Omdat de airconditioning beneden extreem koud staat, kies ik voor een zitplaats buiten op het bovendek. Het is prachtig weer met maar een paar wolkjes op een verder strak blauwe lucht. Zodra de boot de open zee op vaart neemt ook de deining flink toe. De golven zijn minder hoog dan gisteren maar de lange rollende golven laten het schip flink heen en weer bewegen. Sommige Maleisische reizigers zijn al na enkele schommelingen goed ziek.

Maleisië - De lokale markt van Sibu Maleisië

De boot vaart flink door. Ik realiseer me de hoge snelheid van onze boot pas goed als we een vissersboot inhalen. Door deze snelheid zie ik na twee uur varen weer land aan de overzijde. Ik bereik de monding van de Batang Rajong rivier. Vanaf hier is de golfslag veel minder en de tocht rustiger. Ik durf nu pas aan mijn lunch te beginnen. Langs de oever van de rivier staan de lokale huizen. De meeste huizen zijn op palen gebouwd ter bescherming tegen het hoge water van de rivier. Kinderen spelen bij het water. Ze zwaaien vanaf de steigers enthousiast naar mij. Even na half twee arriveert de boot aan de kade in Sibu. Via de drukke winkelstraatjes vol kraampjes en eetstalletjes loop ik naar het hotel midden in het centrum. De middag gebruik ik om de stad te verkennen. Sibu staat niet bekend als de meest bijzondere stad van Borneo. Het is vooral een provinciestad waar iedereen zijn inkopen komt doen. Desondanks is het heerlijk om tussen de kraampjes van de grote markt door te lopen. Aan de rivier worden de schepen bevoorraad voor de volgende reis. Aan de Batang Rajong rivier staat ook de Tua Pek Kong Tempel. Deze Taoïstische tempel is de oudste tempel van de stad. Net naast de tempel staat een relatief nieuwe pagode van zeven verdiepingen. 'Als je gelukt hebt, is de beheerder bereid de pagode te open', staat in mijn reisgids beschreven. Als ik het voorplein op loop, wenkt een man of ik de sleutel van de pagode wil hebben. Even later open ik de toegangsdeur. Op nadrukkelijk verzoek sluit ik de deur zorgvuldig achter mij. Ik beklim de zeven trappen naar de bovenste verdieping. De inspanning is niet voor niets. Vanaf de top van de pagode heb ik mooi uitzicht over het centrum van Sibu en over de kade van de Batang Rajong rivier.

Maleisië - Tua Pek Kong Tempel is gewijd aan de taoïstische god Tua Pek Kong.

In de straatjes van de stad valt het mij op dat alle winkels Chinese prullen verkopen. Bij ons zie je deze spullen op kermissen en outlets. Praktisch alle winkels verkopen dezelfde spullen zonder echte specialisatie. Dit zie ik ook vaak in andere landen. Ik blijf me hier over verbazen. Via het centrum kom ik weer bij het hotel. Als ik op het terras op het plein een biertje wil bestellen, kijkt de eigenaar mij teleurstellend aan. Hij legt uit dat hij moslim is en geen alcohol verkoopt. Hij wijst mij naar een klein zaakje even verderop. De Chinese eigenaar verkoopt wel bier. 's Avonds eet ik met een groot deel van de reisgenoten in een restaurant tegenover het hotel. Het uitserveren van de gerechten verloopt moeilijk. Niets lijkt te kloppen. Later blijkt dit mee te vallen en vooral de taalbarrière roet in het eten gooit. De 'Fried rice chicken' wordt met een Nederlandse uitspraak patat, rijst en een kippenpoot. Mijn kip, cashewnoten en champignons komen prima volgen plan. Het smaakt mij prima. Na afloop maak ik nog een avondwandeling over de nightmarket. Bij verschillende kraampjes ligt het eten gereed. Van satéstokjes tot complete varkenskoppen op het vuur. Goed dat ik al gegeten heb. Verder op in de stad is een festival gaande. Er staat een reuzenrad. Een populaire lokale zangeres treedt op en in verschillende kraampjes wordt een soort roulette gespeeld. Er wordt ingezet op de kleur van het balletje, dat het eerste beneden is. De inzet zijn blikjes fris. Bij de juiste kleur wordt de inzet verdrievoudigd. Hele treetjes tegelijk gaan over de balie.