Maleisië > De Lintang Trail in Bako N.P.

Prima geslapen vannacht. De klamboe is blijven hangen aan het touwtje. Ook ben ik blij dat ik naast mijn lakenzak ook een hoeslaken meegenomen heb. De bedden zijn weliswaar netjes opgemaakt maar door de vochtige lucht erg klam en muf. Vandaag ga ik een flinke dagwandeling maken door het natuurpark.

Maleisië - De Mangrovebossen bij Bako worden bij vloed overspoeld met zout water

Als ik over de houten walkway loop tussen de mangrove staat er nu wel water onder mij. Het is vloed. Ik realiseerde mij dat gisteren helemaal niet, toen de apen hier speelden op het strand. Via een steile klim van iets meer dan honderd meter hoogteverschil, kom ik op het plateau uit. Het lijkt minder warm dan gisteren. Het is licht bewolkt, maar benauwd. Ik betwijfel of ik het de hele dag droog ga houden. Het weer kan hier snel omslaan. Op het rotsachtige plateau zijn weinig voedingsbronnen aanwezig. De aanwezig planten proberen hier zo goed mogelijk te overleven. Een van de planten is de pitcher, de vleesetende plant. De plant probeert insecten in de kelk te lokken. Zij blijven hier vastzitten en worden in een zuur van de plant opgelost. Ik zie verschillende soorten pitchers langs het pad. De trail is veel beter begaanbaar dan de route van gisteren.

Maleisië - Een spin kruipt op de rand van de vleesetende pitcher plant.

Bij drassige stukken zijn vaak houten loopvlonders gemaakt. Toch blijft het goed oppassen op gladde boomstronken en modderige klei. Naarmate ik dichter bij het Pandan Kecil Beach kom, mijn eerste doel, wordt de route weer grilliger. Via houten trappetjes klauter ik naar beneden. De lucht boven mij is donker geworden en de eerste druppels vallen. Net te laat kom ik bij het schuilhuisje aan. Ik ben nat. Vanuit het huisje is er uitzicht op de baai en strand, zo'n twintig meter lager. Een mooi moment om mijn boterhammen te pakken. Als het bijna droog is, daal ik af naar het strand. Voor het laatste stukje hangt een touw om je van de rotsen te laten zakken. Als ik de zee in loop, merk ik direct dat de stroming flink is. De golven komen uit twee richtingen. Als deze twee stromen bijeen komen ontstaat een golf van zeker twee meter hoogte. Hij is zaak goed te blijven staan want vooral de stroming terug naar zee is enorm. Hoewel ik mij voorgenomen heb niet te ver de zee in te gaan, is het lastig te blijven staan. Ik tuimel om in een golf en voel dat ik met de golf mee een koprol maak. Ik kom proestend bij het strand weer boven. Als het weer wat begint te spetteren verlaat ik het water en kleed mij weer aan. Ik volg dezelfde route terug tot aan de Lintang trail. De rotsen en de boomstronken zijn nu een stuk gladder geworden door de eerdere bui.

Maleisië - Uitzicht op het Pandan Kecil strand in het Bako National Park. Een prima locatie om te zwemmen.

Het blijft oppassen. Als ik bij de splitsing van de Lintang trail kom, besluit ik via de lange route terug te lopen. Het is inmiddels weer droog en lekker wandelweer. De Lintang trail loopt op het plateau voornamelijk door het bos zonder steile beklimmingen. Wel is het pad bezaaid met boomstronken en modderige stukjes. Onderweg zie ik verschillende bekerplanten, enkele duizendpoten, meters hoge palmbomen en veel bomen met enorme bladeren. Het tropisch regenwoud blijft boeien. Uiteindelijk kom ik rond half vier weer in de buurt van het strand. Via een smal pad tussen rotsen door daal ik af en kom weer bij de overnachtingplaats uit. Ik ben eigenlijk wel blij dat ik weer terug ben en volgens mij geldt dat wel voor iedereen. Ik heb tenslotte bijna zeven uur gewandeld door de natuur over ongelijke paden. Ik laat het koude biertje op de veranda dan ook heerlijk smaken. Terwijl ik zo zit, zie ik reisgenoten voorbij rennen richting het strand. Is er wat aan de hand? Er blijkt een troep Silvered leaf monkeys gesignaleerd te zijn. Snel pak ik mijn camera om deze schuwe apen te fotograferen. Een troep van twintig apen heeft bezit genomen van de boom pal voor het restaurant. De boom heeft niet zo veel blaadjes meer maar gezamenlijke eten ze de laatste restjes op. Ik loop terug en neem een heerlijke koude douche. Ik spoel het zand en stof van me af. Tijdens het eten - hetzelfde buffet als gisteren - begint het heel hard te regenen. Grote plassen vormen zich op het terrein. Ik blijf lekker onder het afdakje zitten. Als het even iets minder regent loop ik snel naar mijn huisje terug. Een goede keuze want de regen zet daarna flink door. In mijn bed en onder mijn klamboe hoor ik de regen nog lang op het dak kletteren. Ik bedenk mij hoe het geweest zou zijn als ik zo'n bui midden in het bos had gekregen?