Maleisië > De Poring Hotsprings

Vandaag maak ik een facultatieve excursie naar de Poring hotsprings. De hotspings dateren al uit de tweede wereldoorlog. Japanse officieren lieten het warme zwavelwater in de baden lopen om in te kunnen relaxen. Poring ligt aan de noordoost zijde van Mount Kinabalu op zo'n veertig kilometer afstand. Op weg naar de hotsprings, bezoek ik de theeplantages van Sabah Tea Garden. Sabah Tea Garden is de belangrijkste theeproducent van Maleisië. De Sabah thee wordt nauwelijks geëxporteerd omdat hiervoor te weinig thee geproduceerd kan worden. Ik bekijk eerst een film over de theeplantages. Daarna krijg ik een rondleiding door de theefabriek. Hier is het hele proces te volgen van het drogen, het malen en het fermenteren (absorberen van zuurstof) van de thee.

Maleisië - De theeplantages van Sabah Tea

Ook wordt het verschil tussen groene thee en zwarte thee uitgelegd. Ik sluit de rondleiding af met een kopje Sabah thee met uitzicht over de uitgestrekte theeplantages. Op de achtergrond ligt Mount Kinabalu in de wolken. Als ik even later bij de hotsprings aankom, is het al erg druk op het parkeerterrein. Het is oudejaarsdag en schoolvakantie. Veel inwoners uit Kota Kinabalu trekken de bergen in voor een dagje uit. Ik schat dat de hotspings bestaan uit een stuk of veertig badkuipen. Het warme vulkanische water kun je mengen met koud water. Na het baden trek je de stop er uit en is het bad vrij voor de volgende bezoeker. Voor veel families is dit een waar dagje uit. Dit maakt het ook lastig een vrij bad te vinden. Als ik aan kom lopen zijn alle baden bezet. Ik heb echter geluk. Enkele kinderen verlaten hun badkuip.

Maleisië - Veel Maleir mensen komen baden in de Poring Hotspings aan de flanken van Mount Kinabalu

Onder grote belangstelling uit de omringende baden, stap ik in het bad. Het valt tegen. Er komt nauwelijks warm water uit mijn kraan. Het koude water is steenkoud. Ik bedenk me dat ik iets over moet hebben voor een leuke foto. Ik raak in gesprek met Roy. Hij baadt met zijn dochter in de badkuip naast mij. Hij woont in Kota Kinabalu, of Kee Kee voor insiders. Hij biedt aan dat ik even in zijn warme bad mag. Ik laat het warme vulkanische water over mij heen stromen. De zwavel lucht is nu ook goed te ruiken. Ik blijf maar even in het bad om het weer snel aan de eigenaar te geven. Ik neem verderop plaats bij een voetenbad. Ook hier raak ik snel in gesprek met een groepje Maleisiërs. Voetbal is altijd een dankbaar onderwerp in het buitenland. Het is erg leuk om zo tussen de Maleisiërs in de hotsprings te verblijven.

Maleisië - de Kipungit Waterfall bij de Poring Hotspings

Achter de hotsprings langs loopt een trail naar de Kipungit waterval. Vooral jongelui verblijven rond deze waterval. Voor echt zwemmen is het heldere water van de waterval te koud. De Kipungit waterval is vijftien meter hoog. Het is een mooie plek in het bos. Terug in het hotel in Kundusang maak ik mij op voor de oudejaarsavond. In het dorpje zelf gaat niet veel gebeuren. Iedereen die ik vandaag sprak over oud-en-nieuw feesten, adviseerde mij vooral naar Kota Kinabalu te rijden. Ik kies gewoon voor mijn hotel. Samen met de reisgenoten maak ik het gezellig. Gezamenlijk met de hele groep eet ik in het restaurant van het hotel. De gerechten komen nogal gevarieerd binnen. De eerste hebben hun eten al lang en breed op, als het laatste gerecht nog moet komen. Echt erg is het niet want dit overbrugt de tijd tot twaalf uur een beetje. Na het eten neem ik plaats in de kleine lobby van het hotel. Ik pak mijn eerder aangeschafte fles wijn. Ook de andere flessen komen op tafel. Ik toost alvast op het naderende nieuwjaar. Gezamenlijk brengen we de laatste uren van 2011 door. Als buiten enkele vuurpijlen de lucht in gaan, is het twaalf uur. Het nieuwe jaar is begonnen. Vuurwerk is officieel verboden in Maleisië maar her en der wordt bescheiden iets afgestoken. Met wat sterretjes in de hand wens ik iedereen een goed reislustig 2012 toe. Maleisiërs zie ik nauwelijks op straat. Zij vieren het voornamelijk binnenshuis. Als ik naar bed ga stuur ik nog een smstje naar Nederland. Vreemd eigenlijk dat het nieuwe jaar daar nog zeven uur duurt.