Duitsland > Harburg en Ottobeuren

De Corona maatregelen in het hotel worden er niet duidelijker op. ‘s Morgens is de looprichting in de gang anders dan ‘s avonds. Huh? Nu moeten we eerst met de trap naar beneden en langs de keuken naar de ontbijtzaal. In de middag worden de bordjes omgedraaid. Waarom is ons niet geheel duidelijk, want door het draaien van de looprichting kun je naar ons idee niet meer bij onze kamer komen. Alleen de buitenom optie blijft over. In de ontbijtzaal kunnen we bij het ontbijt aanwijzen wat we willen. Het is goed georganiseerd. We besluiten om binnen te blijven zitten. Het terras buiten lonkt, maar een aantal wespen zoemen direct rond de tafeltjes. Na het ontbijt brengen we de spullen naar de auto en rekenen af. We tanken de auto vol en gaan op weg naar Harburg. We hadden vooraf de tip gekregen dat de Duitse A7 filegevoelig kan zijn in verband met werkzaamheden in de tunnel. Ook de navigatie geeft de nodige vertraging aan. Voor de zekerheid mijden we de opstopping en verlaten we bij Dinkelsbühl de snelweg. Dinkelsbühl is net als Rothenburg een historische stad op de Romantische Strasse. Wij slaan dit stadje over en rijden verder naar één van de volgende bezienswaardigheden op deze route: het Schloss Harburg. Rond tien uur rijden we de parkeerplaats op bij het kasteel. Het regent. Volgens de weersvoorspelling wordt het snel droog. Met de paraplu lopen we naar de toegangspoort van het kasteel uit de 11de eeuw. Hier kopen we een toegangskaartje voor de binnenplaats van het kasteel. Bij het betreden van het kasteel, houdt het ook op met regenen. De oorsprong van het complex is gebouwd in de 11de eeuw. In de eeuwen er na is het kasteel verder uitgebouwd. De binnenste burcht bestaat uit zes torens verbonden met dikke hoge muren. De muren van de buitenste burcht zijn aanzienlijk lager. In de burcht liggen verschillende vertrekken, een kapel en een gevangenis. Deze ruimtes zijn alleen te bezoeken met een rondleiding. Wij sluiten aan bij de rondleiding van elf uur. De rondleiding begint in de kasteelkerk. De kleine barokke kerk is in zijn huidige vorm in de 18de eeuw gebouwd en verfraaid. Midden in de kerk leidt een trap naar de crypte. Gesloten voor bezoek. Vanaf de omloop op de kasteelmuur hebben we mooi zicht op het gehele kasteel.

Duitsland - De binnenplaats van het kasteel Harburg

Voorzichtig komt de zon een beetje door. Sommige torens deden vroeger dienst als gevangenis. Gevangenen werden in primitieve cellen opgesloten. In de andere torens zijn zalen gerestaureerd. Tegenwoordig worden de zalen gebruikt voor bruiloften en partijen. In de Jagerszaal, een ruimte met wapens en triomfen van de kasteelheer, eindigt de rondleiding. We wandelen om de burcht terug naar de auto. We rijden naar het plaatsje Harburg aan de voet van de rots waar het kasteel op ligt. Nabij de brug over de rivier bestellen we wat te drinken op een terras. Met een bezem worden de banken en tafels droog gemaakt. Vanaf het terras zien we het indrukwekkende kasteel boven ons liggen. Om één uur zetten we koers naar Ottobeuren. Zo’n anderhalf uur rijden vanaf Harburg. In Ottobeuren staat het benedictijnen klooster en kathedraal van Ottobeuren. Van verre zien we de enorme kathedraal al liggen. Bij het binnen treden van de kerk, zijn we overdonderd door het prachtige interieur.

Duitsland - De indrukwekkende barokke kathedraal van Ottobeuren

De barokke kerk is overweldigend versierd met schilderingen, beeldhouwwerken en houtsnijwerken. Wat is dit mooi. We gaan even zitten om alle pracht in ons op te nemen. Overal waar je kijkt is het schitterend in de overtreffende trap. Achter de kerk ligt het abdijklooster. Tot de tweede Wereldoorlog was dit een actief klooster. Tijdens de oorlog verbood men de kloosteractiviteiten. Na de oorlog werd het klooster weer gedeeltelijk in gebruik genomen. In het enorme complex verstigde zich een jeugdinternaat. We lopen het gebouw in. Tot onze verbazing lopen we ‘gewoon’ naar binnen. We hadden een kassa verwacht. In de kloostergang zit een café en we kunnen van de toiletten gebruik maken. Aan de andere zijde van de kloostergang staan bordjes die verwijzen naar het museum. We volgen de bordjes naar de tweede verdieping.

Duitsland - De oude bibliotheek van het abdijklooster

We hebben geen idee wat de collectie van het museum in houdt. We zien het wel. Het trappenhuis alleen al is de moeite waard. Op de tweede etage bevindt zich het museum. Het museum toont naast schilderijen en houtsnijwerken ook de oude bibliotheek van het klooster en de zeer bijzondere Kaisersaal, legt de mevrouw bij de entree uit. Wij zijn voldoende overtuigd en betreden het museum. In de vertrekken worden voorwerpen getoond uit de 14de tot 18de eeuw. Standbeelden, schilderijen en mooie houtsnijwerken uit het leven van Jezus. De oude barokke kloosterbibliotheek spant de kroon. Ruim 15.000 gedrukte boekwerken uit de 16de – 18de eeuw staan hier in een opvallend lichte ruimte. De galerij wordt ondersteund door 44 kolommen. De prachtige plafondschildering past helemaal in de stijl van de zaal. De museumroute eindigt in de Kaisersaal. Dit is de grootste zaal in het kloostercomplex. De plafondschildering in deze in barokke stijl ingerichte zaal toont de kroning van Karel de Grote. Na de bezichtiging van het klooster, maken we ons op voor de laatste etappe van vandaag. We volgen de A96 in zuidelijke richting tot de grens met Oostenrijk. Bij Bregenz passeren we de grens. We rijden maar enkele kilometers door Oostenrijk, waarbij we ook de bijna zeven kilometer lange Pfändertunnel tunnel doorkruisen. Voor dit kleine stukje snelweg hebben we wel een snelwegvignet van Oostenrijk nodig. Bij Au komen we bij de grens met Zwitserland. Er staat een korte rij voor de grens. De auto voor ons moet aan de kant voor controle. De douanier gebaart dat wij moeten wachten. Wanneer het afhandelen van de voorganger meer tijd vergt, gebaart hij dat we door kunnen rijden. We rijden Zwitserland in. Net na zes uur arriveren we bij onze Bed & Breakfast in Rorschachberg. De eigenaar geeft vanaf zijn dakterras aanwijzingen waar wij de auto mogen parkeren. Dit valt nog niet mee in het steile doodlopende straatje. We worden vriendelijk onthaald. We zijn de enige gasten vandaag. Dit betekent dat we de douche en toilet alleen voor onszelf hebben. Uitgebreid laat de eigenaar de kamer, de badkamer en alle andere voorzieningen zien. Het ziet er allemaal pico bello uit. Voor de avond wandelen we de berg af naar Rorschach aan de Bodensee. In de winkelstraat, nabij de haven, vinden we een leuk terrasje om te eten vanavond.