Zwitserland > De Grote Sint Bernhardpas

Na het ontbijt rijden we de auto uit de parkeergarage onder het hotel. Een smalle doorgang leidt naar buiten. Je moet goed naar buiten sturen, kregen we als advies mee. Dit blijkt niet voor niets. De rond lopende uitrit omhoog is lastig te nemen. Aan de muur te zien hebben voorgangers ook moeite gehad. Boven gekomen laden we de bagage in. We gaan vandaag op weg naar Montreux aan het meer van Genève. Voordat we hier naar toe rijden, gaan we naar de beroemde grote Sint Bernhardpas. Hiervoor rijden we de vallei van Zermatt weer uit zoals we die twee dagen geleden ingereden zijn. Aan het einde van de vallei slaan we linksaf richting Lausanne. Via de A9 snelweg rijden we naar Martigny. Hier verlaten we de snelweg en rijden richting Italië. We kiezen er voor om op de heenweg de Bernhard tunnel te nemen en terug de Bernhard bergpas. Na twee uur rijden arriveren we bij de tunnel. We kopen een ticket voor de doorgang. Direct hierna komen we bij de grens. Er staat ‘stop’ op de weg. Een beambte gebaart vanuit een kantoortje dat we door kunnen rijden. De Bernhardtunnel is ruim zes kilometer lang. Aan de andere zijde ligt Italië. Het plan is om in het eerste plaatsje over de grens te stoppen om wat te drinken. Dit plaatsje is Cerisey. Net na de tunnel geeft de navigatie aan af te slaan met een scherpe bocht naar rechts. Dit blijkt inderdaad een haakse bocht. We dalen af naar het plaatsje. Meer dan een paar huizen telt het dorpje niet. De weg tussen de huizen door is smal. We kunnen er maar net met onze auto doorheen. Helaas er is geen horeca in dit dorp. We besluiten niet verder te zoeken en terug te rijden naar Zwitserland over de Bernhard pas. Via haarspeldbochten volgen we de oude verbinding tussen Italië en Zwitserland. Bij iedere bocht komen we hoger. Het uitzicht is magnifiek. We passeren de Bernhard tunnel. Hier reden we net. Op de top van de Bernhardpas ligt de grens. Er is geen douane te bekennen. Wel heel veel toeristen die bij het bergmeer op de top van de pas een foto maken.

Zwitserland - De St Bernard berpas slingert tegen de berg aan

Ook wij parkeren de auto en lopen naar de grens. De pas is 2.469 meter hoog. Net over de pas parkeren we de auto langs de kant. We zetten de stoeltjes neer en pakken de koelbox. Een mooie plek voor een lunch. We krijgen al handigheid in het picknicken. Automobilisten die passeren steken hun duim op om aan te geven dat we een goede plek uitgekozen hebben. In het lager gelegen deel zien we de Bernhardpas naar beneden cirkelen. Na de lunch pakken we de spullen weer in en volgen de bergpas naar beneden. We komen uit in Martigny. Vanaf het marktplein volgen we lopend de route naar het kasteel. Het Kasteel La Bâtiaz heeft zijn oorsprong uit de 13de eeuw en steekt boven de stad uit. Door de strategische ligging van het kasteel kon men vroeger de handelsroute over de Bernhardpas controleren. Het pad loopt omhoog. Na enkele bochten arriveren we bij het kasteel. Het was op voorhand niet duidelijk of het kasteel te bezichtigen was. Dit blijkt mogelijk en het is zelfs gratis. De uitbater van de taverne in het kasteel geeft enthousiast aan dat we vanaf de toren een fantastisch uitzicht hebben over de stad. Via een smalle trap klimmen we naar de top van de toren. Het uitzicht is inderdaad mooi. We zien het stadscentrum en de snelweg waar we net gereden hebben. We besluiten een drankje bij de taverne te doen. Daarna rijden we door naar Montreux. Ons hotel voor vanavond ligt niet in de stad zelf maar in de bergen. De navigatie leidt ons omhoog.

Zwitserland - Het strategisch gelegen kasteel in Martigny

Bij iedere bocht komen we hoger de bergen in. We zien Montreux onder ons. We komen veel hoger dan we gedacht hadden. Met andere woorden, het hotel ligt veel verder van de stad dan we op gerekend hadden. We passeren het Caux paleis, een indrukwekkend groot gebouw. Het voormalige hotel werd in 1900 gebouwd in de bergen. Destijds was het paleis het grootste en meest luxueuze hotel van Zwitserland. Tegenwoordig is het Caux paleishotel een conferentiecentrum. Helaas slapen wij hier niet. Onze bestemming ligt nog iets hoger op de Caux berg. Rond vijf uur arriveren we bij hotel de Coucou. Op de tweede verdieping hebben wij een zolderkamer met gedeeld sanitair. Dit was de beste nog beschikbare en betaalbare optie in deze regio. Vanaf het terras kijken we uit op het meer van Gevène, Montreux en Lausanne. Dit is een prachtige omgeving. Tegenover het hotel ligt een station van een bergtrein. Bij de hotelovernachting is een ticket voor de trein en bus inbegrepen. Normaliter is dit een vijftig procent discount, legt de receptionist uit, maar door het corona virus is het momenteel geheel gratis. Dit komt goed uit. Morgen kunnen we met de trein afdalen en wandelen naar het chateau Chillon. Met de trein kunnen we terug naar Montreux. Maar dat komt morgen. Op het terras bestellen we een bier. Op dinsdag blijkt de keuken van het hotel gesloten te zijn. Er is geen alternatief in de buurt. We hebben geen zin om vanavond nog de berg af te rijden voor een restaurant. De serveerster geeft aan dat ze wel twee eenvoudige traditionele Zwitserse gerechten klaar kan maken. Dit lijkt ons prima. Terwijl de zon langzaam achter de bergen van het meer van Genève zakt, genieten wij van onze maaltijd.

Zwitserland - Uitzicht op de stad Montreux en het meer van Geneve