Duitsland > De Dom van Keulen

Het ontbijt is op de eerste verdieping van het hotel. Met de trap dalen we drie verdiepingen af. In de kleine ontbijtruimte staan zeven tafels. Er is nog precies één tafel vrij. Bij het buffet stellen we ons ontbijt samen. We zijn net op tijd. Andere gasten moeten wachten tot een tafel vrij komt. Na het ontbijt gaan we de stad in. Het is vandaag wat wisselvallig weer. Wanneer de zon schijnt is het warm, maar met bewolking is het fris. Jas aan, jas uit lijkt het devies. We beginnen bij de Dom van Keulen. De enorme kathedraal valt niet te missen. In 1164 bracht aartbisschop van Dassel relikwieën mee van de drie koningen, de drie wijzen, en schonk deze aan de kerk. Door deze relikwieën werd de kerk een ware pelgrimsplaats voor gelovigen. De kerk werd te klein en men besloot een grotere kerk te bouwen. De bouw startte in 1248. Na drie eeuwen werd de bouw stilgelegd. Het geld was op en de stroom pelgrims was afgenomen. Pas in 1824 besloot men de kathedraal volgens oorspronkelijk ontwerp af te bouwen. In 1880 na vijf eeuwen was de 157 metershoge kathedraal gereed. Sindsdien vinden continu renovatiewerkzaamheden plaats. Wanneer we de kathedraal in lopen, zien we het enorme 144 meter lange schip. Suppoosten openen net de looproute door de kerk. De kerk gaat net open. In de kerk, achter het altaar liggen de vermeende relikwieën van de drie koningen in een met goud vergulde omhulsel. De kist is alleen van een afstandje te zien.

Duitsland - De vergulde box met de relikwieën van de drie koningen

De route achter het altaar is gesloten. De Treasury, de schatkamer, is wel open. Het is ons niet geheel duidelijk hoe we er kunnen komen. Op de deur staat alleen ‘uitgang’. Een suppoost helpt en legt uit dat dit de uitgang van de kerk betreft. We kunnen gewoon doorlopen naar de Treasury. We kopen twee tickets en dalen af in de ruimte onder kerk. Ook hier lijken we de eerste bezoekers van de dag. Hier staan prachtige vergulde gebruiksvoorwerpen tentoongesteld, geestelijke kledij en een schrijn. Wanneer we terug willen naar de kerk mogen we, vanwege de corona maatregelen, niet meer door de deur. Als we uitleggen dat we uit de kerk kwamen, is het wel goed. Onduidelijkheid troef. Vanuit de kerk lopen we via het station naar de Hohenzollernbrücke. Over deze spoorbrug over de Rijn rijden dagelijks meer dan duizend treinen. Hiermee is het één van de drukste bruggen ter wereld. Aan de brug hangen duizenden hangsloten. Geliefden bevestigen bij hun huwelijk een slotje aan de brug om hun huwelijk te bevestigen.

Duitsland - De Hohenzollernbrücke behoort to een van de drukste spoortrajecten van Duitsland

Zo ver je kunt kijken langs de hele brug hangen sloten. Er is geen open plekje te vinden. Op de andere oever van de Rijn staat de Köln Triangle. Vanaf de top van dit gebouw, schijn je het mooiste uitzicht over de Hohenzollernbrücke, de dom en de stad Keulen te hebben. Helaas is deze driehoekige kantoortoren met observatiedek vandaag gesloten. Door corona laat men alleen buiten kantoor¬da¬gen bezoekers toe. Via de andere brug lopen we weer naar het oude centrum. Keulen is de stad van kerken. Overal zie je wel een kerktoren boven uit steken of hoor je klokken luiden. Wij gaan op zoek naar de Maria kirche. Er staan twee kerken gewijd aan Maria vlak bij elkaar. De eerste is sober ingericht. Alle banken zijn uit de kerk gehaald. Dit kan niet de bijzondere kerk zijn. Bij het betreden van de andere St. Maria im Kapitol kerk komen we in een kloostertuin. Hiervandaan komen we bij de kerk. Bij binnenkomst worden we welkom geheten door de beheerder. We krijgen direct een Nederlandse beschrijving mee. In de kerk bevindt zich een unieke houten deur uit de elfde eeuw.

Duitsland - Het koor en het orgel zijn boven het altaar geplaatst

Zeer bijzonder. Het schip van de kerk is ook interessant. Aan drie zijden is de kerk identiek gebouwd. Het koor en orgel zijn boven het altaar geplaatst. Dit zie je niet vaak. Wan¬neer we weer naar buiten gaan, spreekt de beheerder ons opnieuw aan. Hij wil ons foto’s laten zien van hoe de kerk er vroeger uitgezien heeft. Op foto’s zien we de schade tijdens de oorlog en de renovatie. Hij vertelt dat de kerk pas in de jaren tachtig weer in gebruik is genomen. Wij bedanken hem voor de uitleg en lopen naar de Martins kerk. Deze is nog niet geopend. Het weer blijft wisselend en het blijft afwisselend koud en warm. Misschien voel ik mij ook niet helemaal fit. Ik besluit terug naar de hotel kamer te gaan om uit te rusten. Ik ben hier waarschijnlijk aan toe. ‘s Avonds voel ik mij nog niet geweldig, maar weet niet of dit komt omdat ik niet fit ben of omdat ik nauwelijks gegeten heb. Ik neem het risico om de stad in te gaan om te eten. Op de Heu¬mark¬t staan gezellige terrasjes. Ik bestel een goulash¬soep met brood. Hiermee gaat het al snel beter. Terwijl we onder de parasol op het terras zitten, begint het te spetteren. Iedereen schuift een beetje naar elkaar. De 1,5 meter is opeens minder belangrijk. Na het eten keren we terug naar het hotel. Ik duik op tijd mijn bed in.