
Home > Duitsland > Roadtrip Duitsland en Zwitserland > Reisverslag dag 2
15 - 30 augustus 2020 (16 dagen)
Binnen de stadsmuren van Rothenburg ob der Tauber is iedere straat mooi om te zien. Oude huizen met typisch Duits vakwerk. We komen de oude stad binnen via de Galgentor poort. Via een smalle trap klimmen we hier op de stadsmuur. Vanwege de corona maatregelen is eenrichtingsverkeer ingesteld, zodat je geen tegenliggers ontmoet op de smalle omloop. Vanaf de stadsmuur kijken we op Rothenburg. We kijken op de huizen en achtertuinen van de lokale bevolking die ongetwijfeld mee profiteren van de vele toeristen. Rothenburg is weliswaar een toeristische stadje, maar er wonen ook gewoon mensen. Aan het einde, bij de Klingentor poort, eindigt de omloop over de stadsmuur. We dwalen verder door de straatjes. Wanneer we door een klein poortje gaan, komen we in de kloostertuin. Het voormalige benedictijnen klooster is tegenwoordig een museum. We volgen de buitenmuren van de stad en komen bij de Burgtor poort. Achter deze poort ligt de Burggarten. Op deze steile rotspunt aan de Tauber vallei lag vroeger de Rothenburg burcht. In de 12de en 13de eeuw raakte de burcht in verval. Bij een aardbeving in 1356 stortte het kasteel in. Alleen de Blasiuskapel is herbouwd in oorspronkelijke staat. De kapel is tegenwoordig een gedenkplaats voor de gevallenen tijdens oorlogen. Vanaf dit punt van de voormalige burcht kijken we in het diepe dal van de Tauber rivier. Ook zien we hiervandaan de contouren van de stad Rothenburg achter ons liggen. Via de smalle straatjes keren we terug naar de markt. Het stadhuis aan het plein bestaat uit twee gedeelten.
Het achterste gedeelte is gotisch. Het voorste gedeelte aan het marktplein is in renaissance stijl. Het gotische gedeelte dateert uit de 13de eeuw en is het oudste deel van het stadhuis. Helaas is het door de corona maatregelen niet mogelijk de toren te beklimmen. De St Jacobskerk kunnen we wel in. In de kerk staat het bloedaltaar, een houtsnijwerk van de destijds beroemde Tilman Riemenschneider. Na een drankje op een terras wandelen we naar het andere uiteinde van de ommuurde stad. Af en toe lopen we een stukje over de stadsmuren. De Sieberstoren is het bekendste punt van Rothenburg. Deze toren en het vakwerkhuis er voor staat op iedere afbeelding van de stad. Gisterenavond was het makkelijker om hier een foto te maken zonder al die toeristen. Bij daglicht is dit praktisch onmogelijk. Achter de toren bekijken we de sobere Spitalkirche Heilig Geist. Al dwalend komen we bij de Rödertort. De officiële toegangspoort van de stad. Ook hier is de toren niet te beklimmen. Het is niet anders. De toegangspoort en brug vormen een mooi geheel als toegang tot de stad. We concluderen dat we misschien niet ieder straatje bewandeld hebben, maar dat we zeker alle belangrijke punten van de stad gezien hebben. In de Biergarten vlak bij een hotel bestellen we een drankje. Even lekker zitten. Zo ongemerkt loop je een flink stuk door de stad. Als afsluiting van de dag besluiten we het wandelpad om de stad te nemen.
Via het laatste stukje stadsmuur waar we nog niet gelopen hebben, komen we bij de zuidelijke stadspoort. Hier ligt het Spital bastion. In de 17de eeuw een niet te veroveren bolwerk. Hier blijken we doorheen te kunnen lopen. Kanonnen staan nog opgesteld. Aan de andere zijde komen we met een trap in de drooggevallen gracht. Een prachtig stukje Rothenburg. Via het wandelpad lopen we aan de buitenzijde van de stadsmuur. De zon heeft hier veel kracht en het is warm. Bij de Castle Gate gaan we weer de ommuurde stad binnen. De Franciscanen kerk was vanochtend nog niet open. Nu wel. De eenvoudige kerk bestaat uit twee delen. In het voorste deel staat ook een altaar van Riemenschneider. De Franciscanen kerk is de oudste kerk van de stad uit 1285. Met het bezoek aan de kerk sluiten we onze wandeling door Rothenburg af. We gaan terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we op een terras in het oude centrum. Vanmiddag hadden we hier gereserveerd. Zeven uur kon niet, half zeven wel. Wanneer we aan komen zijn we de eerste gasten. Dit hadden we niet verwacht. Andere mensen die komen vragen om een tafel worden weggestuurd als ze niet gereserveerd hebben. Alleen mensen met reservering zijn welkom. De ober biedt een broodje en een soort aardbeienshake van het huis aan. De zalm in kerriesaus smaakt prima. Wanneer wij afrekenen zijn nog niet alle tafels bezet. Op de andere tafels staat nog steeds gereserveerd. Wij lopen nog een rondje door de stad. Grappig genoeg vinden we nog straatjes waar we vandaag nog niet geweest zijn. Straatjes even leuk en even mooi.