Zwitserland > Op de top van de Gornergrat

Het ontbijt is in de kelder van het hotel. Hier staat een prima buffet gereed. We worden er wel op gewezen om plastic handschoentjes aan te doen, wanneer we iets willen pakken. Deze variant hadden we nog niet gezien. Na het ontbijt steken we de straat over en lopen naar het station. Bij het loket kopen we twee retour tickets van Täsch naar Zermatt. Zermatt is autovrij en is alleen voor bewoners met de auto te bereiken. Voor alle andere bezoekers is er de trein. Net voordat we het perron op gaan, krijgen we een folder met 20% korting voor de bergtrein als we gaan wandelen op de Gornergrat berg. Dit is wel ons plan. Hoe de korting precies werkt, is niet helemaal duidelijk. Dat zien we wel in Zermatt. De trein komt net aanrijden. We zetten ons mondkapje op en stappen in. In tien minuten rijdt de trein door de bergen naar Zermatt, het laatste plaatsje in de vallei. Wanneer we in Zermatt het station uitlopen, zien we aan de overzijde de bergtrein naar de Gornergrat al staan. We zijn van plan om naar de top van de Gornergrat te reizen en hiervandaan terug te wandelen. Wanneer we het zat zijn, kunnen we de trein weer terug nemen. Omdat we niet precies weten via welk station we terug reizen, is een retour ticket niet zinvol. Hiermee ook de 20% korting op een retourticket niet. We schaffen twee enkele tickets naar de top van de berg aan. De voordeelbonnen, die we gisteren kregen, komen goed van pas. Zonder bonnen zijn de tickets 55 euro per persoon. Met de korting betalen we ‘maar’ 15 euro voor twee tickets. De trein staat al te wachten.

Zwitserland - De Gornergrat bergtrein

Praktisch de gehele trein zit vol. Een goede business als iedereen een kaartje van vijftig euro voor een enkele reis heeft. Zermatt ligt op 1.608 meter hoogte. Direct buiten het station loopt het spoor flink omhoog. De trein wordt met een tandrad in het midden van het spoor omhoog getrokken. Zo maakt de trein snel hoogte. We zien Zermatt achter ons kleiner worden. Wanneer de trein boven de boomgrens komt, zien we de enorme alpenbergen liggen. Op de toppen van de bergen ligt nog veel sneeuw. Een medereiziger wijst op de hoogste bergpunt. Dat is de Matterhorn, zegt hij en hij is vandaag verrassend goed zichtbaar, gaat hij enthousiast verder. Meestal ligt de top in wolken gehuld. Snel maken we een foto van deze indrukwekkende Alpenreus. De top is 4.478 meter hoog en daarmee een berg in de top-10 van de hoogste bergen van Zwitserland. Hoe hoger we komen hoe meer bergen en gletsjers we zien. Wat een schitterend gezicht. Op de top van de Gornergrat stappen we uit. Er staat een fris windje. Dit mag ook wel want we zijn op 3.135 meter hoogte. Achter ons zien we de Matterhorn liggen. Schuin onder ons de gletsjers, waaronder de Gornergrat gletsjer. Wat een schitterend uitzicht over de Alpen. In het bergrestaurant bestellen we wat te drinken. Tegen half twaalf starten we met de afdaling. Het eerste stukje leidt naar Riffelsee, een bergmeer op de helling. Langzaam dalen we af. Het uitzicht op de bergreuzen blijft vanuit iedere hoek geweldig.

Zwitserland - De indrukwekkende top van de Matterhorn

Na een uurtje wandelen zien we het bergmeer liggen. Normaliter zou je de Matterhorn kunnen zien in de weerspiegeling van het meer. De hoge berg heeft zich echter teruggetrokken in de wolken. Gelukkig hebben we hem eerder vandaag goed gezien. Vanuit Riffelsee lopen we door naar Riffelberg. Dit is de tweede halte op de tandradbaan. We besluiten verder te lopen. Op een rustig plekje genieten we van onze lunch. Heerlijk om ons broodje te eten in de natuur. Rond half twee naderen we de splitsing tussen Riffelalp en Zermatt. Volgens de folder is de afdaling naar Zermatt negentig minuten. We besluiten door te lopen naar het dal. We komen lager en lager en zien Zermatt al in de verte liggen. Wanneer we denken dat we bijna in Zermatt zijn, zien we een wegwijzer die nog een uur en twintig minuten aan geeft. Dit is ruim één uur langer dan we verwacht hadden.

Zwitserland - De afdaling naar Zermatt is prachtig

We voelen een deja vu met de wandeling in Liechtenstein. Precies om vier uur lopen we het wintersportplaatsje binnen. Het is druk in het pittoreske centrum. Oude houten huizen worden afgewisseld met hotels en winkels. Op een terras bestellen we een welverdiend glas bier. Dit smaakt goed na een afdaling van 1.500 meter hoogteverschil. Met de trein rijden we aansluitend weer terug naar Täsch. Op het plein bij het station ligt nog een hotel met restaurant. Hier is nog precies een tafel beschikbaar om vanavond te eten. Veel meer restaurants zijn niet open in de zomer. Snel leggen we deze vast. Een gezellig restaurant met vriendelijke bediening. Helaas gaat de bestelling mis. In plaats van een rösti-pizza wordt een macaroni schotel geserveerd. De serveerster probeert nog of we deze maaltijd willen accepteren, maar laat de keuken toch de pizza maken. Hierdoor kunnen we niet gelijktijdig eten. De maaltijd zelf smaakt er niet minder om.