Turkije > Kalkstenen van Pamukkale

Het is vanochtend drukker bij het ontbijt. In plaats van een schaal per persoon, kunnen we nu aan het buffet kiezen. Na het ontbijt checken we uit. We leveren de sleutel bij dit hotel wel in. We rijden naar het naburige Sirince. De navigatie leidt ons door de buitenwijken van Selçuk. Daarna maken we snel hoogte. Het dorpje Sirince bestaat nog uit de traditionele Ottomaanse huizen langs de smalle geplaveide straten. Het dorpje staat ook bekend om haar wijnproductie. Hierdoor is het dorpje een toeristische trekpleister. Wanneer wij arriveren in Sirince, zijn veel verkopers bezig hun kraampje in te richten. De stroom toeristen moet nog op gang komen. We lopen tussen de kraampjes en de huizen door. We volgen de bordjes naar de kerk. We missen de ingang en lopen te ver. Snel wijst iedereen waar we in hadden moeten gaan. De kerk blijkt niet meer in gebruik. Een kunstenaresse toont in de kerk haar schilderijen. Wij hebben meer oog voor de oude St. John the Baptist kerk. Aan het einde van de rondwandeling willen we de wijn uit Sirince proberen.

Turkije - De historische Ottomaansehuizen van Sirince

In een klein bekertje proeven we de zoete rode wijn. Hoewel niet vies is het ook geen reden om een hele fles te kopen. We stellen de navigatie in op de volgende bestemming: Pamukkale. Dit is ruim tweeënhalf uur rijden. We volgen grotendeels dezelfde weg die we eergisteren ook reden. Direct bij het binnenkomen van Pamukkale wordt naar ons gewenkt. Of we een boekje willen kopen over Pamukkale. Erg goedkoop, wordt benadrukt. Wanneer we dit niet willen wordt gewezen dat we rechtsaf kunnen om te parkeren maar ook rechtdoor. We rijden rechtdoor en parkeren de auto met het zicht op de kalksteen. Hiervandaan zien de witte bergen er al indrukwekkend uit. Naast het parkeerterrein bestellen we iets te eten voor de lunch. Het is al half drie. De ober wijst ons de ingang van het park. Ook wijst hij naar de mensen die via een wit lint omhoog lopen. Na de lunch volgen we zijn aanwijzingen. Direct na de kassa komen we bij het kalksteen. De spectaculaire witte terrassen in Pamukkale ontstaan doordat uit het water van de warmwaterbron kooldioxide opstijgt en calciumcarbonaat neerslaat. Dit vormt de bijzondere kalksteen formatie. ik trek mijn schoenen uit en loop op blote voeten verder. De steen structuur doet soms zeer onder mijn voeten. Ik ben ook helemaal niet gewend om op blote voeten te lopen. Het warme bronwater stroomt over de kalksteen. In bassins langs het pad blijft het lichtblauwe water staan. Een mooi gezicht in combinatie met de witte kalk afzetting. Achter ons ontstaan echter donkere wolken. Gitzwarte wolken. Ook klinkt de donder in de verte. Houden we het droog? We hebben weinig opties halverwege de berghelling. Er zit niets anders op om door te lopen. Voorzichtig lopen we van steen tot steen. Het plaatsje Pamukkale wordt langzaam kleiner achter ons. Net wanneer we bij de beroemde terrassen van Pamukkale komen, verdwijnt de zon achter de wolken.

Turkije - De mineralen zetten zich af op de rotsen

De wind neemt plotseling sterk toe. Harde windvlagen blazen parasols van het terras. Ook op de berghelling moeten mensen zich schrap zetten. De stromen van de natuurlijke warmwaterbron worden kunstmatig over de berg geleid. Via kanaaltjes bepaalt men welk deel van de helling water krijgt. Vandaag loopt het water langs het pad dat wij gewandeld hebben. De overige bassins, waaronder de beroemde kalksteen terrassen, staan hierdoor droog. Veel tijd om hier aandacht voor te hebben, hebben we niet. De bomen waaien vervaarlijk om ons heen. Zand waait door de lucht. De vraag is niet meer of het gaat regenen, maar wanneer. Snel lopen we langs het museum en gaan naar het Cleopatra’s Bath. Bij deze natuurlijke hotspring kunnen we in ieder geval schuilen. Naar het schijnt zou Cleopatra hier zelf gezwommen hebben in dit bad. Nu wordt het vooral door toeristen gebruikt. Omdat het onweer dichterbij komt, besluiten we niet te gaan zwemmen. Bij de horeca bestellen we iets te drinken. Ondertussen wachten we op de bui, samen met tientallen anderen. De bui blijft uit en de lucht klaart op. Na een pauze wandelen we naar het oude theater van Hieropolis. Al in de tweede eeuw na Christus bouwde men een stad rond de mineraalbaden. Het theater bood plaats aan 20.

Turkije - De beroemde waterbassins van Pamukkale

000 bezoekers. Net wanneer we bij het theater aan komen begint het toch te regenen. In de regen lopen we terug naar onze eerdere schuilplaats. Flinke druppels vallen. Ook daalt de temperatuur. Ik heb het koud. Andere mensen zijn hier duidelijk beter op gekleed. Mijn regenjas ligt nog in de auto. We besluiten op te splitsen. Marco loopt via de South gate terug naar Pamukkale. Ik via de kalksteen afdaling. Met de auto pik ik Marco weer op. Ik trek mijn schoenen uit en stap het kalksteen weer op. Misschien wel door de regen, maar ik heb meer moeite om met mijn blote voeten over het kalksteen te lopen. Ik zoek de egale stukken uit. Ik sla mijn handdoek om mijn schouders tegen de kou. Mijn bril beslaat door de regendruppels. Jammer van het weer, maar toch ook goed dat ik dit mooie natuurverschijnsel bij zonlicht gezien heb. Het is rustig op de afdaling. Ik voel mij een beetje als een van de laatste skiërs op de skipiste. Tegen zes uur ben ik weer beneden. De ober van het restaurant zwaait naar me. Hij heeft een dikke trui aan getrokken. Bij de auto droog ik mij af en pak ook mijn trui uit de bagage. Daarna rijd ik snel naar de zuidpoort. Ik kom Marco halverwege tegen. Ook hij is koud en nat. Ons hotel ligt in het centrum van Pamukkale. De navigatie leidt ons er heen. We parkeren de auto voor het hotel. Wanneer we bij de ingang komen ziet het hotel er gesloten uit. Hebben we hier geboekt? De deur is open, maar binnen wordt verbouwd. Can I help you?, klinkt het uit de ruimte. Wanneer we aangeven gereserveerd te hebben voor hotel Ayapam, blijken we bij de buurman te staan. Jullie hotel is hiernaast, wijst de man. Gelukkig maar. Snel checken we in. De kamers van het hotel liggen rond het zwembad. Ook mogen we gebruik maken van de hammam. De hammam is alleen nog bezet. We besluiten een duik te nemen in het zwembad.

Turkije - Eten met uitzicht op de kalkrotsen van Pamukkale

Aan de rand van het bad is een jong stel uit Indonesië bezig met een drone. Zij vertelt dat ze in Moskou studeert. Wanneer ik een opmerking maak over de oorlog van Rusland met Oekraïne, geeft ze aan dat Rusland uit het verleden aanspraak maakt op dit gebied. Ik vraag haar of Nederland met hetzelfde argument recht zou hebben op Indonesië, omdat dat ook ooit van ons was? We besluiten het onderwerp verder te mijden. Voor de avond lopen we terug naar de boulevard langs de kalksteenbergen. In één van de restaurantjes bestellen we iets te eten, terwijl de nacht valt over de kalksteenrotsen van Pamukkale. Ik merk dat de kou mij geen goed gedaan heeft. Ik voel mij niet zo lekker. Na het eten ga ik terug naar het hotel. Slapen.