
Home > Turkije > Pamukkale en Efeze > Reisverslag dag 6
8 - 15 mei 2022 (8 dagen)
Ik voel mij al een stuk beter vanochtend. Het bleef vannacht levendig op straat. Nadat de muziek gestopt was, liepen nog veel mensen pratend door de straat. Om half zeven kwam de vuilnisploeg de straten weer schoonmaken. Klaar voor een nieuwe dag. Het ontbijt bestaat uit een grote verscheidenheid aan kleine bakjes. Kaas, worst, jam, honing, olijven en veel meer. We hebben een vier persoonstafeltje, anders was er onvoldoende plaats. Er staan meer dan dertig schaaltjes uitgestald. Een heerlijk en typisch Turks ontbijt. Vandaag gaan we de wijk Kaleiçi, de oude stad, van Antalya bekijken. We beginnen de route bij de Hadrianus poort. Deze poort werd in 123 vC gebouwd ter ere van een bezoek van de keizer. In de stenen onder de poort zijn de karrensporen uitgesleten. In het Karaalioglu Park staat het Ataturk museum en een sporthal. Onder de bomen liggen mannen te rusten. We komen weer bij de Hidirlik Tower. Archeologen zijn bezig met opgravingen rond de uit de tweede eeuw daterende toren. Het lijkt er op dat dit gedeelte tot voor kort nog gewoon terras is geweest.
We komen bij de afgeknotte minaret van de Kesik Minare moskee. De romeinen bouwden hier ooit een tempel, later werd het een kerk en in 1361 werd het een moskee. De minaret werd toen toegevoegd aan de moskee. Bij een brand in 1800 ging het gebouw verloren. Alleen de minaret overleefde de ramp. We slaan af bij de moskee en dalen af naar de Marina haven. Talrijke toeristen boten liggen klaar voor tochtjes op zee. Ze proberen de aandacht te vestigen door de schepen uit te dossen als echte piratenschepen. De belangstelling is beperkt. Wij bestellen een drankje op een terras langs de haven. Vanaf de haven wandelen we langs de rotsachtige kust naar het verder gelegen strand. Boven de rotsen liggen parken en appartementen. Het is half drie wanneer we vanaf de hoge rotsen uitkijken op het brede strand van Antalya. Een mooie plek voor een lunch. Vanaf het terras zien we het kilometers lange strand. Ook zien wij zo ver als wij kunnen kijken huizen, appartementen en hotels. Antalya is een miljoenenstad.
Terug in het centrum van de Kaleiçi-wijk komen we uit bij het Republic Square. Hier staat het standbeeld voor Ulusal Yükselis Aniti. Ook staat hier de Yivliminare Mosque. Snel neem ik een kijkje binnen. Hiervoor moet ik mijn schoenen uit doen. Vooral het tegelwerk is prachtig. Via de smalle straatjes van de Kaleiçi keren we terug naar ons hotel. We passeren veel kleine winkeltjes en overdekte bazaars. Bij het hotel verontschuldigt de receptionist zich dat hij ons kamernummer niet weet. We helpen hem een beetje: Kamer 421. Voor het avondeten keren we terug naar het Karaalioglu stadpark. Hier ligt een groot terras met aangename lounge stoelen. Veel lokale Turken komen hier ook om thee te drinken met vrienden of om de waterpijp te roken. Wij bestellen iets te eten en een biertje. Zo te zien zijn we de enige op het terras met alcohol. Terug in het hotel klinkt de disco beat van de naastgelegen bar. Het lijkt dezelfde mix als gisteravond te zijn. In tegenstelling tot gisteravond is het nu op vrijdag veel drukker op het terras. Nadat de harde muziek om twaalf uur stopt, gaat het geroezemoes van het volle terras tot diep in de nacht door.