Turkije > Boottocht in Manavgat

We hebben allebei vannacht onrustig geslapen. De geluiden van het uitgaansleven gingen vloeiend over in de opruimploegen van de ochtend. Het is een mooi hotel, een prima locatie en vriendelijk personeel, maar zoveel herrie heb ik nog nooit meegemaakt in een hotelkamer. Bij de receptie denken ze graag mee. Ze verontschuldigen zich voor de overlast. Het is the old town en daar is altijd wel overlast. We kunnen van kamer wisselen voor de komende nacht. Eén kamer is boven het restaurant, een andere meer aan de achterzijde. We kiezen voor de laatste. Wel wordt hier af en toe afval gegooid in de afvalcontainers onder het raam, waarschuwt de medewerker. Alles lijkt ons beter. Na het ontbijt gaan we naar onze auto. We draaien de wagen de steeg in en rijden via de smalle straatjes naar de uitgang van de oude stad. We beginnen de route al te herkennen. Net buiten Antalya, en net voorbij de luchthaven, ligt de archeologische stad Perge. Perge was ooit de hoofdstad van het oude Pamphylia, gesticht door de Grieken en later door de Romeinen uitgebreid. De restanten van de ronde torens van de toegangspoort steken ruim twintig meter omhoog. Erachter geven de zuilengalerijen aan waar de wegen en de agora (marktplein) vroeger gelegen hebben.

Turkije - Perge was ooit de hoofdstad van het oude Pamphylia

Het stadion bood toeschouwers zicht op hardloopwedstrijden. Het oude Romeinse theater ligt aan de overzijde van de weg. Het theater uit de tweede eeuw bood vroeger plaats aan 15.000 toeschouwers. Een kleine twintig kilometer verder ligt één van de best bewaard en gerestaureerde historische theaters uit de Romeinse tijd. Het theater van Aspendos wordt nog altijd voor voorstellingen gebruikt. Het biedt plaats aan 12.000 toeschouwers. De podiummuur achter het toneel is bij dit theater nog in tact. Vanaf de bovenste rij is goed te zien hoe groot het theater is. Achter het theater liggen ook opgravingen. De restanten van de basilica is hiervan de belangrijkste. Als laatste etappe van vandaag, brengen we een bezoek aan de stad Manavgat. Hier maken we een boottocht naar de waterval. We weten niet precies de locatie waar de boten vertrekken. We rijden op goed geluk naar het centrum. En met succes. Vanaf de brug over de rivier, zien we de rondvaartboten liggen. Lastiger is het om de auto te parkeren. Dit is in deze wijk niet toegestaan.

Turkije - Het theater van Aspendos is nog in tact en biedt plaats aan 12.000 toeschouwers

We volgen een bordje ‘Otopark’, maar dit spoor houdt al op de volgende kruising op. Uiteindelijk zien we een plekje waar we denken wel te kunnen parkeren. We lopen terug naar de rivier. Er worden twee vaaropties aangeboden. Een korte van 80 minuten en een langere van vier uur. Omdat het al drie uur is, lijkt de korte route ons voldoende. Overal liggen boten. Waar je normaliter continu aangesproken wordt, gebeurt dit nu niet. De boten zijn ook leeg. Gelukkig zien we op de laatste boot mensen zitten. Wij gaan ook aan boord. De tocht over de Manavgat River gaat tegen de stroom in naar de kleine waterval. De kapitein vaart de boot langzaam vooruit, zodat we kunnen genieten van de stad Manavgat. De kleine waterval lijkt niet meer dan een stroomversnelling in het water. De waterstand is extreem hoog, waardoor het water eigenlijk over de waterval heen stroomt. De kapitein legt de boot aan bij een steiger. Hiervandaan worden we met een busje in vijf minuten naar de grotere waterval gebracht. De chauffeur benadrukt met gebaren en een beetje Duits dat hij na twintig minuten weer terug rijdt. Wees op tijd! De grotere waterval heeft ook last van de hoge waterstand.

Turkije - Door het hoge water stroomt het water snel over de barrage

Het onderste uitkijkplateau staat onder water. Sommige mensen wagen zich in het snel stromende water. Met flink geraas komt het water over de barrage. Rond de waterval lijkt het wel een pretpark. Eten, drinken en kermisattracties. Alles is aanwezig. We zorgen er voor dat we weer op tijd terug zijn bij het busje. Het busje brengt ons terug naar de boot. Met de boot varen we terug naar de steiger. Aan het einde van de middag rijden we terug naar Antalya. Het is aanzienlijk drukker op de weg dan we tot nu toe gewend zijn. In de dorpjes bij de verkeerslichten wordt steevast de baan voor rechtsaf gebruikt door auto’s die voor willen dringen. Snel rijden zij als eerste weg. Wat een vreemde en vervelende gewoonte. Ook bij een file rijdt verkeer over de vluchtstrook. Overal onderweg kwamen we in de afgelopen week politiecontroles tegen. De politie controleert steekproefsgewijs auto’s. Wij hoefden nooit te stoppen. De politie zou zich beter kunnen richten op dit gedrag. Precies om zes uur rijden we het parkeerterreintje in de oude stad weer op. We parkeren de auto zodanig dat we morgen makkelijk naar de luchthaven kunnen rijden. Helaas, dit gaat niet door. Een mannetje op een brommertje komt vragen wat wij doen. Voor ons hotel mogen wij alleen op de allerachterste plek parkeren.

Turkije - De afsluitende maaltijd in de Luna Garden in Antalya

We volgen zijn aanwijzigingen op. Hopelijk blokkeert geen andere auto ons morgenochtend. Voor de laatste avond gaan we naar de Luna garden. Een tuin vol terrasjes. Langs de kanten staan verschillende kraampjes. Iedereen lijkt iets anders te bereiden. We nemen plaats aan een tafeltje. De menu kaart is alleen met een QR-code te raadplegen. De serveerster activeert de WiFi op mijn telefoon. Bij het scannen van de code, kan ik de pagina niet openen. Ook bij Marco lukt het niet. De ober heeft een oplossing. Hij komt met een lokale telefoon aan. De menukaart is samengesteld op basis van de gerechten uit de verschillende kraampjes. Obers brengen het naar de juiste tafel. Sommige doen dit op rollerskates. Het is indrukwekkend hoe zij met een dienblad vol thee tussen de mensen door manoeuvreren. We bestellen iets te eten en nemen het op de koop toe dat hier geen alcohol geschonken wordt. Gelukkig hebben we de lokale telefoon en de menukaart niet meer nodig om de avond af te sluiten met een cappuccino. De cappuccino wordt gebracht samen met een kleine suikerspin. Een bijzondere combinatie. Het verbaast ons niet dat de garden praktisch helemaal bezet is en zoals wij inschatten vooral met lokale mensen. Bij het hotel nemen we nog een biertje terwijl we van de live muziek genieten. Onze nieuwe kamer is qua geluid een stuk beter. Van de disco horen we nu alleen nog de doffe dreunen. Wel houden we de straatgeluiden.