Tunesië > Laatste keer Hammamet

Ik word wakker met een berichtje van Mohamed. Hij meldt dat hij al vertrokken is en geen persoonlijk afscheid meer kon nemen. Dit wist hij gisteren toch ook wel? Jammer dat ik geen persoonlijk afscheid van hem kan nemen. We kunnen nog tot twaalf uur op de kamer blijven. Om half één worden we opgepikt en naar de luchthaven gebracht. Om half negen ga ik ontbijten. Voor de laatste keer laat ik een omelet bereiden. Daarna wandel ik met enkele reisgenoten naar de nieuwe bazaar. Een jongen wijst de ingang. Hij legt uit dat de overheidswinkeltjes de beste prijs hebben en er vandaag korting is. Omdat wij de eerste gasten zijn, staat hij erop dat wij theedrinken. Nee zeggen is niet gepast in Tunesië, zo benadrukt hij. Het lijkt erop dat ondertussen de echte eigenaar van de shop gearriveerd is. Hij wordt wat kortaf wanneer ik na de thee bedank en door wil lopen. Onze ‘proper’ komt ondertussen met nieuwe toeristen aangelopen. De nieuwe medina is puur gebouwd voor souvenirshops en toeristen. Doordat in deze wijk de hotels liggen, kan men zich op de toeristen doelgroep richten. Aan de overzijde van de straat bevindt zich een grote fixed-price winkel.

Tunesië - De palmbomen op de boulevard van Hammamet

Hier zijn alle artikelen voorzien van een prijskaartje. Wel zo makkelijk. Toch zie ik niets dat mijn belangstelling heeft. Over het strand wandelen we weer terug naar het Royal Tulip Taj Sultan hotel. Op de kamer pak ik mijn bagage in en check uit bij de receptie. Tot onze verrassing komt Besir, de chauffeur van afgelopen week, voorrijden. Gisteren hadden we al afscheid van hem genomen. Hij begroet ons met een brede glimlach. Voor de laatste keer rijdt hij ons naar Tunis. Een uurtje later neem ik echt afscheid van hem. Een vertegenwoordiger van TUI staat al klaar. Hij begeleidt ons naar de juiste incheckbalie. Een nette service. Nadat ik ingecheckt ben, ga ik naar de douane en de bagage controle. De prijzen op de luchthaven zijn in euro’s. Ik ben gelukkig al door mijn Tunesische dinars heen, want hier zijn ze niet meer te besteden. De prijzen zijn hier ook ‘westers’ te noemen. De koffie is ook gewoon vijf euro en een broodje tien. Omdat ik vanmorgen laat ontbeten heb, bestel ik nu alleen een koffie. Rond vier uur begint het boarden. In de rij raak ik in gesprek met een Engelsman die de wereld over reist om rollercoasters te bezoeken in pretparken. Hij heeft zelfs een speciale app om de bezochte achtbanen af te vinken. Zoals hij zelf al aangeeft: een dure hobby. Met enkele minuten vertraging stijgen we op richting Parijs.

Tunesië - Het vliegtuig staat klaar aan de slurf voor de vlucht naar Parijs

Gelukkig is de vertraging beperkt, want de overstaptijd op de Franse luchthaven is maar net een uur. Ik denk dat het wel gaat lukken. Terwijl het buiten langzaam donker wordt, wordt een broodje uitgeserveerd. Ik bestel er een wijntje bij. Wanneer we aan de gate staan in Parijs, blijkt er twintig minuten tijd voordat het boarden van de vervolgvlucht begint. Snel loop ik naar terminal 2F. Dit is al ruim tien minuten lopen. De handbagage controle gaat tergend langzaam. Gelukkig staat er bij de douane geen lange rij. Ik arriveer iets over acht uur in de avond bij gate 2F34. Het boarden van mijn zone is al begonnen. Ik kan direct doorlopen. Eén reisgenoot heeft de aansluiting niet gehaald. Het wordt ons niet helemaal duidelijk waarom. Haar bagage wordt van boord gehaald. Zij komt uit België en heeft nu ook de gelegenheid om direct vanuit Parijs naar huis te reizen. Misschien een gelukje bij een ongeluk. Net voor tien uur land ik weer in Nederland. Bij de bagageband neem ik afscheid van mijn reisgenoten. Ik ga op zoek naar de shuttlebus die mij naar het parkeerterrein brengt. Net voor middernacht ben ik weer thuis.