Tunesië > Amphitheater van El Djem

Het voelt een beetje of de laatste dag van de reis is aangebroken, wanneer ik in de hal van het hotel aansluit bij het ontbijtbuffet. Morgen reizen we weer naar huis. Om half negen verlaten we Sfax. Via de kustroute rijden we noordwaarts. Vandaag staat één van de hoogtepunten van de reis op het programma: het amphitheater van El Djem. Het amphitheater is het derde grootste theater uit de Romeinse tijd. De grootste is het Colosseum in Rome. Daarna volgt het amphitheater van Capua ook in Italië. Na iets meer dan een uurtje rijden we El Djem binnen. Voordat we naar het theater gaan, bezoeken we het El Djem Archaeological Museum. In het museum worden verschillende mozaïeken getoond die bij opgravingen in de regio gevonden zijn. Naast het museum ligt een gerestaureerde Romeinse woning. Rond de open binnenplaats bevinden zich de leef vertrekken. Het huis is wat steriel gerestaureerd, maar de oorspronkelijke mozaïeken vloeren zijn indrukwekkend. Mohamed vertelt dat er vroeger in El Djem drie amphitheaters waren. De eerste lag vlak bij het museum. Een tweede is daar overheen gebouwd en tenslotte heeft men tweeduizend jaar geleden een nieuw theater gebouwd in El Djem.

Tunesië - Het indrukwekkende amphitheater van El Djem

Wanneer we aan komen bij het amphitheater is de omvang goed te zien. Het gebouw was volledig intact, verzucht Mohamed, maar tijdens de Tweede Wereldoorlog verschansten de Duitsers zich in het complex. De geallieerden bombardeerden het historische gebouw, waarbij een deel van de arena bezweek. Via één van de poorten betreden we de arena. Hier werden vroeger de gladiatorengevechten gehouden. Vanaf een balkon keek de keizer toe. In de kelders onder de arena waren de vertrekken voor de wilde dieren aan de ene zijde en voor de gladiatoren aan de andere zijde. Met een provisorische lift werden de dieren in de arena gehesen. Na de uitleg van Mohamed hebben we tijd om zelf door het amphitheater te lopen. Ik beklim de trappen en bekijk de arena vanaf het keizerlijk balkon. Een paar lokale jongens klimmen over het hek om binnen te komen. Zij nemen de trap omhoog. Ik volg hen via de trap naar het hoogste niveau van het theater.

Tunesië - Uitzicht op de arena zoals de keizer dit vroeger had

Hiervandaan heb ik zicht op het hele amphitheater en de achterliggende stad. We verzamelen weer bij de bus. Op de heenweg liep ik te praten. Toch weet ik de weg naar het bus parkeerterrein te vinden. In de buitenwijk van El Djem stoppen we voor de lunch. Het blijkt een grote eetzaal te zijn, waar verschillende reisgroepen eten. De lunch is in buffetvorm. Niet de meeste Tunesische ambiance. Het is niet beter. Na de lunch rijden via de kust naar Hammamet. Hier ligt het hotel waar we de eerste nacht ook geslapen hebben. Doordat we halverwege de middag al arriveren, heb ik nog even de tijd om naar het strand te wandelen. Er is weinig reuring op het strand. De strandbedjes staan er leeg bij. Eén kameeldrijver rijdt door de branding in de hoop nog toeristen over te halen voor een ritje. De zee is kalm en er is nauwelijks golfslag. Wanneer de zon daalt, neemt ook de temperatuur af. In de bar bestel ik een glas rode wijn. De ober is royaal en schenkt flinke volle glazen. Ik schat dat hij zo geen drie glazen uit een fles haalt. We krijgen er een schaaltje nootjes bij. Wanneer een reisgenoot aansluit en ook wijn bestelt, krijgt zij minder dan wij nog in onze glazen hebben.

Tunesië - De zon gaat onder op het strand van Hammamet

Waarschijnlijk ziet de ober haar blik. Lachend haalt hij de fles en schenkt bij. Ook vult hij onze glazen nog wat bij. Voor het eten is het vanavond de laatste avond dat we met groep bijeen zijn. Wanneer de obers bezig zijn om een tafel voor twaalf personen te groeperen, kiezen enkele reisgenoten om apart te gaan zitten. Waarschijnlijk spelen de irritaties van gisteren hierbij nog een rol. De ober kijkt wat verbaasd. Het is voor mij de eerste keer dat een groepsreis niet gezamenlijk wordt afgesloten. Misschien is dit ook wel kenmerkend voor deze reis. Tunesië is een schitterend land, prachtige bestemmingen maar binnen de groep ontbreekt de sociale cohesie om er gezamenlijk als groep iets van te maken. Hoe verschillend we als individuen ook zijn. Met de overgebleven groep is het eigenlijk net zo gezellig en het eten aan het buffet is voortreffelijk. ‘s Avonds in de bar wordt een speciale Tunesische show opgevoerd. Een muzikaal optreden begeleidt op trom, met een traditionele maskerdans en een buikdans act. Wanneer we wijn willen bestellen blijkt dit alleen per fles mogelijk te zijn. Eén glas is ’s avonds niet mogelijk. Met enkele reisgenoten deel ik een fles rode wijn.