Tunesië > De oude stad Carthago

Wanneer ik wakker word, neem ik een douche. Bij het ontbijtbuffet ontmoet ik de meeste reisgenoten weer. Om half negen verzamelen we bij de bus. Een kamer blijkt de toeristenbelasting niet betaald te hebben. Dit blijkt onze kamer te zijn, terwijl we net betaald hebben. Wanneer ik mij bij de balie meldt, herinnert de receptioniste dat ik inderdaad betaald heb. Ze biedt haar excuus aan. We rijden eerst naar de oude souq van Hammamet. Ik had verwacht dat dit op loopafstand van het hotel zou zijn, maar dit is niet het geval. Het hotel ligt in de hotel-wijk Hammamet-Yasmine. Het oude Hammamet ligt hier ruim tien kilometer vandaan. Terwijl we langs de resorts rijden, legt Mohamed uit dat veel hotels tijdens corona failliet zijn gegaan. Ik zie veel hotels er leeg en verlaten bij staan. De oude medina van Hammamet ligt bij de haven. Ik volg Mohamed door de historische toegangspoort van de ommuurde medina. Het fort diende als de verdediging van de stad. Ik loop door de smalle straatjes. Verkopers openen net hun winkeltjes. Het is nog rustig in de medina. We houden even stil bij enkele prachtig versierde deuren. De kleuren symboliseren het Jodendom (blauw), Islam (groen), Andalusië (geel) en Turks (rood). Met kopspijkers zijn religieuze afbeeldingen op de deuren gemaakt. De kleuren komen niet alleen terug op de deuren, maar ook de aangebrachte tegeltjes op de huizen. In het midden van de medina staat de moskee. Via overdekte straatjes komen we in de volgende wijk.

Tunesië - De verschillende wijken in de medina zijn door overdekte straten bereikbaar

Het is leuk om door de smalle straatjes te dwalen en de sfeer van de medina te ontdekken. Na het bezoek rijden we naar de hoofdstad Tunis. Het is vanochtend rustiger op de weg. Rond elf uur arriveren we bij het Bardo museum. Voor ons stopt een busje. Anita stapt uit. Zij is de reisgenoot die gisteren niet mee kon op de vlucht. Zij is nu via Istanbul naar Tunis gevlogen. Wat een mooie timing. Nu zijn we compleet als groep. Gezamenlijk gaan we het museum binnen. Het Bardo Museum is één van de belangrijkste archeologische musea in de Arabische wereld. Het is gevestigd in een voormalig Ottomaans paleis en biedt een uitgebreide verzameling van oude Romeinse mozaïeken. Het is al half één geweest wanneer we het museum verlaten. Hoewel het oorspronkelijke plan leek om voor de lunch naar Carthago te gaan, lijkt het handiger om eerst iets te gaan eten. Sommige reisgenoten hebben nog geen Tunesisch geld.

Tunesië - het museum is gevestigd in een voormalig Ottomaans paleis

Daarom wordt gestopt bij een geldautomaat. Terwijl zij geld pinnen, werkt Mohamed de administratie van de optionele excursies tijdens deze reis bij. Ik had vooraf al gekozen om de jeepsafari te doen. Ik besluit ook om mee te gaan naar de bergoase bij Tozeur. Ik reken deze excursie en de fooienpot af. Tegen twee uur arriveren we bij een restaurant. De bussen die voor de deur staan, verraden dat dit restaurant gespecialiseerd is in groepen. De keuze is beperkt tot kalkoen of vis. Ik kies voor kalkoen. De lunch wordt voorafgegaan met een salade en afgesloten met ijs. Ik neem van alles een beetje. Het is tenslotte de lunch. Na de maaltijd rijden we naar Carthago. Carthago was een machtige Fenicische stadstaat sinds de 9e eeuw v.Chr. Tijdens Punische oorlogen was de stad regelmatig in gevecht met de Romeinen. In 146 v.Chr. veroverde de Romeinen de stad en vernietigde Carthago. De stad werd herbouwd en groeide uit tot een belangrijke stad binnen het Romeinse rijk. Hierdoor bestaan de restanten van Carthago uit twee lagen. De Punische ruïnes liggen onder de Romeinse bebouwing. We wandelen richting de Middellandse zeekust.

Tunesië - De baden zijn gebouwd in de 2e eeuw n.Chr.

Hier liggen de Thermen van Antoninus. De baden zijn gebouwd in de 2e eeuw n.Chr. en waren één van de grootste badcomplexen in het Romeinse Rijk. We rijden door naar de Byrsa-heuvel. De Byrsa-heuvel was het politieke en religieuze hart van het oude Carthago. Op deze heuvel zou Carthago gesticht zijn. Naast de Punische en Romeinse bouwwerken, bevindt zich hier de Kathedraal van Sint-Lodewijk. Vanaf de heuvel zie ik de stad Tunis liggen. De zon staat al laag aan de horizon. Voordat de zon onder gaat, rijden we snel naar de wijk Sidi Bou Said. Deze wijk staat bekend om de witte huizen met blauwe deuren en ramen. De historische wijk, gesticht in de 13de eeuw wordt nu vooral bewoond door kunstenaars en de straten worden ingenomen door toeristen. Iedere handelaar zegt de beste prijzen te hebben met extra kortingen. Ik word door hen uitgenodigd om de kraampjes te komen bekijken. Ik bedank beleeft. Op de top van de wijk is uitzicht over de Middellandse zee. Wanneer we terugwandelen, geven de laatste stralen van de zon een oranje gloed over de huizen. Een bijzonder gezicht. In het donker rijden we naar de laatste activiteit voor vandaag. In de buitenwijk van Tunis bevindt zich het Indinya Zero Waste Project.

Tunesië - De kenmerkende witte huizen met blauwe deuren van Sidi Bou Said

Nick, één van de vrijwilligers, legt uit dat het besef in Tunesië nog niet bestaat dat afval hergebruikt kan worden. In een workshop wordt uitgelegd hoe we glazen flesjes kunnen hergebruiken. Even later probeer ik van een flesje bier de onderkant te scheiden om hier een kaarsje van te maken. Een grappige bezigheid. Om zeven uur arriveren we in het donker bij het hotel El Mouradi in de voorstad van Tunis: Gammarth. Het is een groot vijf sterren hotel. Het kost enige moeite om kamer 2130 te vinden. Eerst passeren we de gehele 2000 serie. In het restaurant staat een buffet gereed. Het is druk. Talrijke jongeren uit verschillende landen zijn hier voor een schermtoernooi. Ook is er een voetbalteam uit Libië aanwezig. Hierdoor is het enorme restaurant praktisch gevuld. Dit heeft ook tot gevolg dat sommige gerechten niet meer voorhanden zijn. Gelukkig zijn er voldoende alternatieven om uit te kiezen. In de lobby sluiten we de avond af met een wijntje. Het was een lange maar zeer mooie dag.