Tunesië > De opgravingen van Dougga

Gisteravond hebben we ontdekt dat we via de andere zijde sneller vanuit onze kamer bij het restaurant kunnen komen. Alle kamers liggen rond het zwembad gesitueerd. Het blijkt dat we gisterenmiddag bijna helemaal rond gelopen zijn. In het restaurant is het druk. Ook veel sporters zijn aanwezig. Ik selecteer wat broodjes van het buffet. Om half negen staat iedereen weer in de lobby. Met de bus rijden we de hoofdstad Tunis uit. We rijden in zuidwestelijke richting naar Dougga. Een rit van ruim twee uur. Terwijl ik naar buiten kijk zie ik de bebouwing van de stad afnemen. We rijden door een glooiend landschap met lage begroeiing. Langs de kant staat opvallend weinig bebouwing. Hierdoor is er ook weinig leven langs de kant van de weg. Op de heuvels staan voornamelijk olijfbomen. Kilometers lang. Af en toe passeren we een dorpje. Veel huizen zijn wit geschilderd. Dit weerkaatst het zonlicht. De minaret van de moskee van het dorp steekt boven de huizen uit. De minaretten zijn in Tunesië veelal vierkante torens. Het zijn niet de slanke ronde of achthoekige minaretten zoals in andere Islamitische landen. Ik vind de torens boven de dorpjes zo meer op kerktorens lijken. Rond elf uur naderen we Dougga. Dougga is één van de best bewaarde Romeinse steden in Noord-Afrika en staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst. De archeologische site bevat ruïnes zoals het Capitolium. Als eerste komen we bij het theater aan.

Tunesië - De pilaren vormden ooit het toneel van het open lucht theater

Het goed bewaard gebleven theater bood plaats aan 3.500 toeschouwers. Dougga is een groot complex. We wandelen tussen de restanten van de Romeinen en de Puniers door. We komen uit bij het Capitolium. De tempel dateert uit de tweede eeuw n.Chr. en gewijd aan de Romeinse goden Jupiter, Juno en Minerva. Voor de tempel maken we een groepsfoto. Via het lager gedeelte van het complex lopen we weer terug naar het parkeerterrein. In de nabijheid van Dougga stoppen we voor de lunch. Daarna is het nog drie uur rijden tot Kairouan. De weg is een stuk slechter dan de wegen rond Tunis. Ik zit vandaag achterin. Ik schud flink heen en weer wanneer de chauffeur een hobbel moet nemen. Tegen half vijf rijden we Kairouan binnen. Mohamed geeft aan dat we morgenochtend de Medina zullen bezoeken. De meeste kraampjes zijn nu al opgeruimd. Ook bezoeken we morgen de grote moskee van Kairouan. Vandaag stoppen we bij de bazaar. De bazaar blijkt een veredelende souvenirshop te zijn. Op de begane grond worden souvenirs verkocht. Op de eerste etage wandkleden. Ik heb hier geen belangstelling voor. Ik beklim de trap naar het dakterras. Het uitzicht over Kairouan vind ik leuker. Ik zie laatste zonnestralen schijnen op de toren van de oude moskee.

Tunesië - Vroeger stonden drie tempels naar elkaar op de site Dougga

Eromheen zie ik de huizen binnen de muren van de medina. Hier zullen we morgen doorheen wandelen. Nadat iedereen uit gewinkeld is, rijden we naar het hotel. De kamers voor vannacht zijn gevestigd in een voormalige kazerne. Het hotel is prachtige gerestaureerd. Nadat we onze bagage op de kamer gelegd hebben, nemen we een duik in het zwembad op de binnenplaats. Het water is koud. Erg koud zelfs en veel kouder dan ik verwacht had. Toch zwemt het wel lekker, wanneer je door bent. Het eten is ‘s avonds in buffetvorm in het restaurant. Het buffet is kleiner opgezet, maar prima om een selectie uit te maken. Vooral het dessert buffet is uitgebreid. Omdat we geen wijn per glas kunnen bestellen, kiezen we voor een fles wijn voor onze tafel van vier. Na het eten lopen we Kairouan in. De oude moskee is mooi verlicht, maar de binnenplaats is gesloten. Ook in de medina zijn ‘s avonds praktisch alle winkeltjes gesloten. Een schoenmaker is nog bezig met reparaties. Vrolijk zwaait hij naar ons. We kiezen afwisselend een straatje links en een straatje rechts. De overdekte gedeelten zien er wat spookachtig uit met de gesloten rolluiken. We proberen ons te oriënteren voor het hotel.

Tunesië - Het zwemwater was behoorlijk fris in het zwembad bij het hotel

Een oudere man op de fiets komt voorbij en zegt gedag. Hij stapt af en loopt een stukje met ons mee. In een mengeling van Frans en Duits legt hij uit hoe we bij ons hotel kunnen komen. Ik krijg een visitekaartje van hem. Wanneer ik weer in Kairouan ben, moet ik hem bellen. Dan kan ik bij hem thuis eten, zegt hij. Helaas voor hem verlaten we morgen Kairouan. In de bar van het hotel sluiten we de avond af met een drankje.