Italië > De Nuraghe beschaving

Het voelt vanochtend was frisser aan. Het is bewolkt boven het meer. Voor de zekerheid doe ik mijn trui aan wanneer we naar de ontbijtzaal gaan. Vandaag gaan we de archeologische sites rond Arzachena bezoeken. Aan het einde van de Bronstijd, zo’n vijftienhonderd jaar voor Christus, ontstond de Nuragische beschaving in dit gebied. Zij kwamen uit zuid Frankrijk en het Iberische schiereiland. Over het hele eiland bouwden zij Nuraghi, granieten stenen verdedigingstorens. Een van deze toren is de Nuraghe Albucciu. Wanneer we bij de restanten van de toren arriveren, blijken er meerdere opgravingen in de omgeving te liggen. We kunnen een combinatieticket aanschaffen voor meerdere locaties. Allen liggen ze dicht bij elkaar. We besluiten een ticket te kopen voor vier locaties. De eerste, Nuraghe Albucciu, bevindt zich aan de overzijde van de weg. Via een voetgangerstunnel komen we bij het complex. We zien de restanten van wat ooit een verstevigde woning geweest moet zijn. Via een smalle trap komen we op de verdieping. Hier waren verblijfsruimtes. De lagere en koelere ruimtes waren voor opslag. Enkele honderden meters verder ligt de Tomba di Giganti di Moru (reuzengraf). De Tomba di Giganti di Moru bestaat uit een lange, rechthoekige grafkamer die oorspronkelijk bedekt was met grote stenen platen. Nu ligt er nog maar een plaat over het graf. Ook de stenen die voor het graf stonden zijn verdwenen. Met de auto rijden we een paar minuten naar de volgende locatie. Hier ligt het Coddu Vecchiu reuzengraf. Coddu Vecchiu is een van de meest indrukwekkende en goed bewaarde "Tomba dei Giganti". Het graf is nog geheel afgedekt en grote rechtopstaande stenen sluiten het graf aan de voorzijde. Het is bijzonder dat men dit ruim drieduizend jaar geleden kon bouwen.

Italië - Het Coddu Vecchiu reuzengraf is een de best bewaard gebleven reuzengraven

De laatste plek die we aandoen is de nuraghe La Prisgiona. In tegenstelling tot de eerste Nuraghe toren die we bezocht hebben vanmorgen bestaat deze Nuraghe uit één centrale woontoren van meerdere verdiepingen omgeven door drie ronde hoektorens. Hoewel er nog meer archeologische opgravingen in de buurt zijn, houden we het hierbij. We zetten koers richting Olbia, zo’n twintig kilometer verder. Hier kwamen we eergisteren ook met de veerboot aan land. Ook in de omgeving van Olbia bevinden zich Nuraghe opgravingen. We bezoeken de heilige waterput aan de noordzijde van de stad. Rond archeologische Sa Testa put heerst een serene stilte. We zijn de enige bezoekers van de waterput. Het loket voor tickets is nog gesloten. Bij de put leidt een stenen trap naar een overdekte poel. Op deze plek vond men in de Bronstijd zoet drinkwater. Nog altijd staat er water in de put. We rijden verder naar het centrum van Olbia. Helaas is het parkeerterrein aan de boulevard vol. Met de navigatie proberen we een ander parkeerterrein te bereiken. We worden door straten gestuurd waar we officieel niet mogen komen. Gelukkig staat aangegeven dat deze ZTL-zone niet actief is. Deze zone is alleen toegankelijk voor vergunninghouders. Via wat omwegen komen we uit bij het station. Hier ligt een parkeerterrein waar we tegen betaling kunnen parkeren. We wandelen het centrum in. Het centrum bestaat uit smalle straatjes die veelal in een recht stramien gesitueerd liggen. Veel winkels zijn open en er bevinden zich gezellige terrasjes in het centrum.

Italië - De oude Nuraghe woontoren bestond uit meerdere verdiepingen

Al dwalend komen we uit bij de Chiesa di Apostola kerk. Een opvallende kerk door zijn kleurrijke koepel. De kerk dateert uit de Middeleeuwen, maar is enkele eeuwen later volledig gerestaureerd en verbouwd. Tegen het plafond zijn fraaie schilderingen aangebracht. In de winkelstraat nemen we plaats op een terras. We bestellen een broodje en iets te drinken. Daarna volgen we de bordje naar de Basilica di San Simplicio. De kerk doet zijn naam eer aan. Van binnen is de kerk sober ingericht. Misschien wel basiliek onwaardig. De basiliek staat in de buurt van het station waar ook de auto geparkeerd staat. Als laatste stop voor vandaag brengen we een bezoek aan het Castello di Pedres. Een kasteel op een granieten rotspunt aan de zuidzijde van Olbia. Wanneer we aan komen rijden zien we de restanten van het kasteel liggen. De toren steekt mooi af tegen de blauwe lucht. Ook hier is het ticket loket nog gesloten. We gaan zonder kaartje richting het kasteel. Een stenen trap van rotsblokken brengt ons bij het Castello di Pedres. Dit blijkt nog een flinke klim. Van het kasteel is niet heel veel meer over. De vierkante toren en enkele muren van het kasteel zijn grotendeels gerestaureerd. Het is vooral het prachtige uitzicht over de omgeving die bijzonder is. In de verte zie ik Olbia en de zee liggen.

Italië - De kleurrijke koepel van de Chiesa di Apostola kerk in Olbia

Voorzichtig dalen we weer af. In de buurt van het kasteel ligt ook nog een giganten graf van de Nuraghe. Het Tomba dei Giganti Su Monte de s'Abe kan lopend bezocht worden. Ook hier staat een rij rechtopstaande stenen voor het graf. Hier is alleen de grootste steen die het graf afsluit verdwenen. Hierdoor is de inhoud van de grafruimte goed zichtbaar. Voor vandaag hebben we genoeg archeologische sites gezien. We rijden door de bergen terug naar Sant’Antonio. We komen nu via de andere kant het dorpje binnen. Hierdoor hebben we een beter beeld van het centrum. We rijden door naar onze accommodatie aan het meer. De eigenaar ontvangt ons al enthousiast. We bestellen een biertje en nemen plaats in de zon voor onze kamer. Wanneer we ‘s avonds het restaurant in lopen, blijkt er geen tafel gereserveerd te zijn. Wij gingen ervan uit dat dit automatisch zou gebeuren. Snel wordt er een tafel voor ons gedekt. De eigenaar biedt zijn excuus aan dat hij geen tafel bij het raam voor ons heeft. Ik dacht dat jullie in Sant’Antonio wilden gaan eten, verontschuldigt hij zich. Hier hadden we wel aan gedacht, maar eten in het hotel is makkelijker en bevalt tot nu toe prima. We kiezen voor het vis menu. Een vier gangen maaltijd. Na afloop staat speciaal voor ons de televisie op de voorronde van het Eurovisiesongfestival. We hadden gevraagd waarom we de Italiaanse zender niet op de kamer konden bekijken. Dit kan alleen in de bar. We blijven kijken tot de Nederlandse inzending geweest is. Daarna gaan we naar bed.