Frankrijk > Stranden rond Porto-Vecchio

Vandaag verlaten we Maora en reizen een klein stukje noordelijker. Voor de laatste keer worden we uiterst vriendelijk welkom geheten bij het ontbijt. Wel gaat alles in het Frans. Na het ontbijt pakken we de bagage weer in en laden de auto vol. Bij de receptie rekenen we de maaltijden af van de afgelopen dagen. We krijgen nog enkele tips mee voor de regio Alta Rocca. We kunnen vandaag rustig aan doen. We kunnen pas om zes uur vanavond inchecken bij onze volgende accommodatie. We rijden allereerst naar Rondarara Beach. Een strand enkele kilometers noordelijker. Om het strand te bereiken moeten we over een smalle kronkelige weg. In vergelijking met de weg van gisteren is deze wel verhard. Helemaal aan het einde van de weg ligt het strand. We kunnen voor zes euro parkeren op een groot leeg parkeerterrein. Op het strand is het ook nog rustig. De baai loopt rond en het water is helderblauw. Voorzichtig loop ik het zeewater in. Het water is koud. Ik twijfel wat te doen. Ik besluit een duik te nemen in het koude zeewater. Het voelt een beetje als nu of nooit tijdens deze vakantie. Zelfs wanneer ik door ben, blijft het frisjes. Snel laat ik mij op het strand weer opdrogen.

Frankrijk - Het mooie strand van Rondarara Beach

De volgende stop is de stad Porto-Vecchio. Porto-Vecchio werd in 1539 gesticht door de Genuezen. De naam Porto-Vecchio betekent "oude haven" in het Italiaans. De stad werd gebouwd als een vestingstad, met stevige muren en bastions om de haven en de bevolking te beschermen tegen invallen van piraten. We parkeren de auto net buiten het centrum en wandelen naar de burcht. Bij de Tourist Info krijgen we een korte stadswandeling rond de burcht met beschrijving in het Engels. We volgen de uitgestippelde route. De burcht bestaat nog uit goed bewaarde stadsmuren en bastions. Bij het Franse Bastion, de grootste van de verdedigingstorens, beklimmen we de toren. Vanaf de toren hebben we uitzicht over de haven en de stad. De route eindigt bij het Place de la République en de relatief nieuwe Église Saint Jean-Baptiste. Op een terras onder de bomen op het plein nemen we iets te eten en te drinken. In de middag rijden we naar het Santa Giulia strand. Hiervoor rijden we een stukje naar het zuiden

Frankrijk - Eén van de hoektorens van het bastion van Port-Vecchio

. We volgen de borden naar het strand en naar de parkeerplaats, maar het wordt ons niet duidelijk waar het parkeerterrein ligt. Alle wegen lijken bij hotels of privéterreinen te behoren. We geven het op en rijden door naar het Palombaggia strand. Dit is het bekendste strand van Corsica vanwege het witte strand en het turquoise zeewater. Ook hier valt het niet mee om een parkeerplaats te vinden. We passeren een open slagboom. In de achterliggende straat, die naar het strand leidt, staan auto’s geparkeerd. We parkeren hier ook. Geen idee of dit toegestaan is en of er betaald moet worden? Het strand is prachtig met helderblauw water, maar er staat een harde wind. Wanneer we plaats nemen op het strand, waait geregeld een windvlaag met zand langs ons. Dit voelt niet aantrekkelijk. We breken weer op. We kunnen beter ergens uit de wind een terrasje op zoeken. De meest logische plek is Lecci. Hier bevindt zich ons hotel. Lecci blijkt echter niet zo groot. Bij de rotonde bevindt zich onze accommodatie. Het restaurant is nog gesloten. We zijn ook nog te vroeg voor de check-in. Bij een terras aan de overzijde van de straat bestellen we een drankje. Om zes uur blijkt de deur nog steeds gesloten. Vreemd. Hoe kunnen we nu inchecken. Via een trap komen we boven het restaurant. Hier wonen mensen die niets van een hotel of reserveringen weten. Aan de achterzijde zien we wel bordjes met de naam Terra Bella, maar de deur is gesloten. We bellen de eigenaar. Hij komt naar de deur. Hij toont ons de eenvoudige en wat kleine kamer. De auto kunnen we op het terrein parkeren. ‘s Avonds eten we in het restaurant. Ik kies voor een pizza Terra Bella. Een prima keuze.