Italië > Het Cavalcata Sarda festival

Na het ontbijt manoeuvreren we de auto weer uit de garage. Dit gaat eenvoudiger omdat er verder geen auto’s meer naast ons staan. We gaan op weg naar Nuraghe Santu Antine. Omdat we nog maar honderd kilometer kunnen rijden met onze brandstof , moeten we ook ergens tanken. Direct buiten Alghero rijden we de bergen in. Een prachtige route met veel bochten. Op deze zondagochtend komen we nauwelijks verkeer tegen. Bij de werkzaamheden komt dit goed uit. Kilometers langs rijden we over één weghelft. We komen alleen geen benzinepomp tegen. De resterende reisafstand neemt steeds verder af. Voor de zekerheid stellen we de navigatie in op de dichtstbijzijnde pomp. Dit blijkt twintig kilometer verder te zijn. Dit reden we nog wel. Wanneer we even later bij de benzinepomp arriveren, zijn we opgelucht dat de pomp open is op zondag. We vullen de auto. De Nuraghe Santu Antine is één van de meest indrukwekkende en best bewaarde Nuraghi op Sardinië. Deze prehistorische toren is één van de meest opvallende overblijfselen van de Nuragische beschaving, die bloeide in het tweede millennium voor Christus. Wanneer we de karakteristieke cilindrische vorm betreden, kunnen we via een intern systeem van trappen en kamers ronddwalen. Via een stenen wenteltrap komen we op de eerste en tweede verdieping. Tegenwoordig is de toren zeventien meter hoog. Vroeger moet er nog een verdieping op gestaan hebben. Tot vandaag weet men niet precies waarom men deze torens bouwden.

Italië - De Nuraghe van Santu Antine is een van de best bewaard gebleven torens

Als grafmonument, verdediging op als gemeenschapsruimte. Volgens nieuwe theorieën denkt men het laatste. In het complex treffen we ook veel andere Nederlanders. Zij maken een rondreis over het eiland. Vandaag reizen zij naar Sassari naar Bosa. Wij gaan de andere kant op. Na een koffiepauze rijden wij juist naar Sassari. Sassari is de op een na grootste stad van Sardinië. Het is vandaag de tweede zondag van mei. De dag dat het Cavalcata Sarda festival gehouden wordt. Het traditionele festival bestaat uit een paardendefilé en culturele optochten door de stad. We zijn duidelijk niet de enige die een parkeerplekje zoeken. Tot onze opluchting kunnen we terecht bij een parkeergarage. Althans dat denken we. We trekken een kaartje, maar binnen blijkt helemaal geen plaats. Tientallen auto’s rijden rond op zoek naar een parkeerplek. We proberen andere parkeerterreinen in het centrum. Uiteindelijk komen we uit bij Parcheggio Della Conta. Hier is nog plek. Snel parkeren we de auto. We volgen de bordjes naar de Duomo, de kathedraal van Sassari. In de smalle straatjes van de oude stad is het uitgestorven. Niemand is op straat. Wanneer we bij de kathedraal vragen naar het festival, blijkt dat we bij de Piazza d'Italia moeten zijn. Maar het loopt al ten einde, zegt de man er nog bij, terwijl hij naar zijn horloge kijkt. Snel lopen we naar het plein. Een grote menigte komt ons tegemoet. De optocht is al afgelopen. Wel zijn er nog volop kraampjes langs de route. We bestellen een broodje hamburger met cola. Op de hamburger komt ook patat. Een bijzondere combinatie.

Italië - De bouw van de Basilica di Saccargia begon in de late 11e eeuw

We komen uit bij een soort braderie. We lopen tussen de kraampjes door. Her en der zien we nog mensen in hun klederdracht staan. Vanaf de festivalroute wandelen we de oude stad weer in. In de smalle straatjes staan leuke huizen, maar ook veel vervallen panden. Jammer dat hier geen onderhoud aan gepleegd wordt. Zo raakt de stad in verval. De kathedraal gaat pas aan het einde van de middag weer open. De façade van de Cattedrale di San Nicola is indrukwekkend, met een imposant gotisch roosvenster en een renaissanceportaal. De gevel is versierd met beelden en reliëfs die heiligen en Bijbelse figuren afbeelden. We wandelen weer terug naar de auto. In de nabijheid van Sassari bevindt zich de Basilica di Saccargia. De bouw van de Basilica di Saccargia begon in de late 11e eeuw en werd voltooid in de vroege 12e eeuw. Het werd gebouwd als een kloosterkerk voor de benedictijnenorde. Van het klooster zijn alleen nog enkele restanten over. De basiliek is gebouwd in de 12e eeuw in een Romaans-Pisaanse architectuur met haar gekleurde stenen banen. De kerk is de moeite van het omrijden zeker waard. Aan het einde van de middag keren we weer terug naar Alghero. ‘s Avonds gaan we voor de laatste keer naar het centrum om te eten. We kiezen voor een leuk restaurantje op de Piazza Municipio.