Italië > De Maddalena Archipel

Het is heerlijk wakker worden met een prachtig uitzicht over het Lago del Liscia. De zon schijnt al op de heuvels aan de overzijde. In de ontbijtruimte is het nog fris. Net iets te fris om op de veranda te gaan eten. Na het ontbijt zetten we koers naar Palau, een stadje aan de noordoost kust. Om iets voor tien uur arriveren we in Palau. We rijden direct door naar de veerboot naar het eiland Maddalena. Een man gebaart dat we door moeten rijden. Snel, de boot vertrekt zo, zegt hij. Of we al een ticket hebben? Nee. We kunnen aan boord een ticket aanschaffen. Als borg wordt een paspoort achtergehouden. Wanneer we wat vragend kijken, wordt benadrukt dat dit veilig is en het paspoort mee aan boord gaat. Snel rijden we de auto aan boord. De boot is bijna vol. Achter ons gaat de rijplank omhoog. Bij de kassa betalen we de boottocht. We kiezen direct voor een retour. Wel zo makkelijk. Dit betekent alleen wel dat we ook met deze maatschappij terug moeten. Voor de zekerheid noteren we de vertrektijden. Naast de kassa liggen de paspoorten. Na twintig minuten zijn we op het eiland Maddalena. De veerboot meert aan in de gelijknamige stad. Direct naast haven ligt een parkeerterrein. Het gratis parkeerterrein is vol. We parkeren betaald. Hiervandaan kunnen we de oude stad van La Maddalena inwandelen. Het pittoreske stadje heeft een levendige haven, kleurrijke historische gebouwen en smalle straatjes. We dwalen door de straatjes. Soms moeten we opzij stappen wanneer een auto wil passeren. Veel ruimte is hier niet voor. We komen uit bij de Chiesa di Santa Maria Maddalena. De okergele 18e eeuwse kerk is gewijd aan de patroonhelige van het eiland: de heilige Magdalena. Van binnen is de kerk eenvoudig ingericht. Bij een souvenirshop komen we een Nederlands gezin tegen. De jongen van een jaar of vijf, kijkt verbaast dat wij ook Nederlands spreken. Direct vraagt hij of wij ook zo’n last van muggenbulten hebben? Hierop laat hij direct zijn rood gevlekte armen zien.

Italië - De oker gele kerk van Maddalena

We vervolgen de tocht door La Maddalena tot het Forte Sant’Andrea. Het fort gebouwd op een granieten rotspunt boven de stad is gesloten. We dalen weer af tot de haven. Luxe jachten en lokale vissersboten liggen naast elkaar afgemeerd. Aan de kade bestellen we koffie. Rond het middaguur verlaten we La Maddalena en rijden naar de noordzijde van het eiland. Hier liggen prachtige baaien. We stoppen bij een parkeerterreintje langs de weg. Hiervandaan begint een smal paadje tussen de begroeiing door. Zou dit naar het Spiaggia di Cala Spalmatore leiden? Voorzichtig dalen we verder. We komen inderdaad op het bedoelde strandje uit. Aan weerszijde is het strand omgeven door rotsen. Hierdoor is er bijna niemand op dit idyllische plekje. We rollen de handdoeken uit en nemen plaats op het strand. De zon straalt volop. Na een uurtje klauteren we weer omhoog naar de auto. Een klein stukje verder zit een barretje aan de baai. We bestellen een broodje en iets te drinken. Terwijl we dit nuttigen kijken we uit over het water. Via de andere zijde van het eiland rijden we terug naar La Maddalena. We zijn ruim op tijd voor de veerboot van drie uur. We moeten zelfs nog een half uurtje wachten. Om drie uur rijden we de boot op. In twintig minuten varen we terug naar Palau aan de overzijde. We hebben nog even de tijd. We kiezen voor een route naar onze accommodatie via de noordelijke kustweg. Dit is weliswaar om, maar de route loopt door de bergen en de kuststrook. Door deze keuze passeren we ook smallere bergweggetjes. Het asfalt is soms slecht. Zorgvuldig ontwijken we de gaten.

Italië - Het is rustig op het stand van Spiaggia di Cala Spalmatore

Langs de kust hebben we zicht op de zee en de ruige kustlijn. Een Manjefiek gezicht. Bij een tankstation stoppen we om een ijsje te kopen. Hiervandaan rijden we door de bergen terug naar Sant’Antonio. De bergroute gaat flink omhoog en ook weer naar beneden met scherpe bochten. Onderweg passeren we Luogosanto. Het valt ons op aan de hand van de borden dat hier talrijke kerken voorkomen. Waarom zouden hier zoveel kerken staan? We stoppen bij één van de historisch kerken. Het blijkt dat de omgeving rond Luogosanto vroeger een belangrijk pelgrimsoord was. We volgen het wandelpad naar de Chiesa de San Leonardo. Ook liggen hier de restanten van het Castello di Balalana. Het pad gaat omhoog. Via het uit de rotsen gehouwen trap komen we hoger en hoger. Op de top bereiken we de overblijfselen uit de twaalfde eeuw van één van de oudste vestingen van het Middeleeuwse Sardinië. Net achter het Castello ligt het kerkje van San Leonardo. De kerk, gebouwd in 1080, is één van de weinige Romaanse kerken op het eiland. Helaas is de toegangsdeur gesloten. De klim was misschien langer dan verwacht, maar het geeft een mooi inkijkje in de historie van deze omgeving. Tegen zes uur arriveren we weer bij hotel Valkarana. In het restaurant is vandaag weer een menu beschikbaar. We kiezen echter voor een à la cart optie. Dit smaakt prima. De eigenaar komt zelf even langs om te vragen hoe het ons smaakt.

Italië - Het kerkje van San Leonardo in Luogosanto