Marokko > Wandelen in de Ammelnvallei

Marokko - De kruidenverkoper verwisselde snel de safraan voor kerrie.

Het uitzicht is inderdaad prachtig vanuit het hotel. De wind is gaan liggen, waardoor het goed toeven is op het terras. Desondanks is het nog veel te koud voor het zwembad, dat we passeren op weg naar de ontbijtzaal. Om half negen ligt de bagage weer op de Landrovers en we rijden terug naar Tafraoute. Het gaat nu een stuk rustiger. Met het daglicht is het uitzicht ook mooier. Vooral de rotspartijen nabij Tafraoute zijn bijzonder. Het lijkt er soms op dat de kolossale rotsen elk moment naar beneden kunnen vallen. In Tafraoute pikken we de lokale gids op en rijden een klein stukje verder naar de Ammeln Vallei. In de vallei liggen 44 dorpjes verspreid. Veel van deze dorpjes zijn deels verlaten, omdat de inwoners hun heil in Europa gezocht hebben. We stappen uit in de nabijheid van Aït Taleb, De gids gaat ons voor in een wandelroute langs de steile bergketen Ibel Lekst. De dorpjes liggen tegen de berghelling aan geplakt. Langs de smalle paadjes, door bomen en struiken en langs aangelegde waterkanaaltjes maken we kennis met het echte Berber-leven. We klimmen en dalen met het pad mee. Een werkelijke fantastische wandeling, zowel qua natuur, als het Marokkaanse leven. Via de dorpjes Anameur, Tamaloukt en Oumesnat komen we weer bij de hoofdweg. We zijn hier na drie uur wandelen, veel later dan gepland weer aan. De chaufferus vonden het wachten niet erg en wij vonden de extra lange wandeling ook prima.

Marokko - De wandeltocht door de Ammeln vallei

Vlug rijden we terug naar Tafraoute voor een typische Marokkaanse lunch met soep, brood en salade. In het restaurantje nemen we plaats op de banken langs de muur. Het eten smaakt prima, maar er is niet gerekend op een tweede ronde voor de soep. Dat is jammer! Dan nemen we nog maar wat extra brood om toch voldoende te eten. Tegen twee uur arriveren we bij het hotel op de berg in Tafraoute. Vanaf het kasteelachtige hotel hebben we een leuk uitzicht over de stad. Het hotel ziet er luxe uit, maar de buitenkant blijkt mooier dan de binnenzijde. Binnen zijn grote kolossale vertrekken en hoge grote gangen. Het hotel heeft iets kils. Vooral de eetzaal is enorm groot en ongezellig. Ondanks dat het weer dreigend is, is er voldoende belangstelling voor de wandeling naar de gekleurde rotsen. De rotsen zijn door de Belgische kunstenaar Jean Veran van kleur voorzien. Anderen gaan naar de Haman, het badhuis met massage in het stadje. Voor de wandeling spreken we af in het centrum van de stad. Het is vandaag veel levendiger en drukker in de stad dan gisteren. Morgen is het weekmarkt en al veel kooplui zijn al eerder gearriveerd.

Marokko - De enorme gekleure rotsen bij Tafraoute

De man van de kruiden glimlacht vriendelijk naar ons, alsof er niets aan de hand is. We laten het hier maar bij. Om half vier rijden we richting de “Roches Bleues”, de gekleurde rotsen. De rotsen zijn meer dan twintig meter hoog. De meningen over de rotsen zijn verdeeld. De één vindt het kunst, de andere pure vervuiling van de natuur. Via het wandelpad lopen we langs kolossale rotsblokken terug naar Tafraoute. Het is bewolkt en het zou elk ogenblik kunnen gaan regenen. Toch vangen we vlak voor Tafraoute nog een glimp op van de ondergaande zon. Een prachtige oranje gloed schijnt over de rotsformaties, met de donker wolken op de achtergrond. Tijdens de maaltijd in het hotel vieren we de verjaardag van Marius met enkele flessen wijn. Daarna vertrekt iedereen op tijd naar bed naar deze inspannende dag.