Marokko > Vanuit Sidi Ifni terug naar Agadir

De echte laatste vakantiedag is al weer aangebroken. De afgelopen week is echt voorbij gevlogen. We ontbijten op het binnenterras in Sidi Ifni met uitzicht op zee. Om half negen gaan de koffers voor de laatste keer op de Landrovers en rijden we Sidi Ifni uit. Op een klein kwartiertje rijden, maken we al de eerste stop voor vandaag. In een inham ligt het prachtige strand van Legzira. Het is licht bewolkt en nog niet echt de temperatuur om het water in te duiken. Alleen de mosselzoekers waden zich in zee. We besluiten om na 1½ uur te beoordelen of we tot na de lunch op het strand blijven of eerder doorrijden. We wandelen in zuidelijke richting over het strand onder grote uit de rotsen gesleten bogen door. Na ruim een half uurtje keren we om, om uiteindelijk bij het restaurantje wat te drinken. De eigenaar laat ons trots zien dat hij een flessenpost heeft ontvangen uit Florida.

Marokko - De prachtige rotsbogen op het strand van Legzira Marokko

De fles heeft er bijna vier jaar over gedaan. Ondertussen is het zonnetje flink door gekomen en we besluiten te blijven. We bestellen alvast de lunch (omelet fromage met pommes frites) en wandelen in noordelijke richting. Om de stranden hier te bereiken moeten we af en toe een flinks rotspartij overwinnen. Het is hier dan ook erg rustig. Bijzonder om te zien dat tegen de rotsen hutjes gemaakt zijn. Bij vloed komt het water tot twee meter voor de deur (of wat daar voor door moet gaan). De lunch is goed verzorgd. Wel duurt het best een tijd voordat iedereen de bestelling heeft. Een goede omelet met een flink portie zelfgemaakte patat. Vanuit Legzira rijden we door naar Tiznit. Een niet al te bijzondere route, maar de weg is in goede staat en schiet dus goed op. In Tiznit worden we - waarschijnlijk voor de provisie van de chauffeurs - afgezet voor de toeristenzaakjes met zilverwerk. Dit is waarschijnlijk niet de fraaiste hoek van de stad. We hebben een half uurtje om de stad te bekijken of wat te drinken. We wandelen de Mdina in met kleine doolhof-achtige straatjes. Aangezien Mdina's bekend staan dat je er makkelijk kunt verdwalen en omdat we al twee doodlopende straatjes in gelopen zijn, besluiten we via dezelfde route weer terug te lopen.

Marokko - De toegangspoort naar Tiznit

Tiznit doet zijn naam eer aan ('T is niet). Vanuit Tiznit rijden we de laatste etappe terug naar Agadir. De lucht is bewolkt en oranje gekleurd door zandstof vanuit de Sahara. Een vreemde gewaarwording. Rond Agadir neemt het verkeer flink toe en zien we weer verkeerslichten. Rond half vijf arriveren we weer in het hotel. Hier zijn we ook de eerste dag begonnen. We nemen afscheid van onze chauffeurs die ons de hele week gereden hebben. Daarna is er nog net even tijd om inkopen te doen in de stad. In de vele souvenirshops koop ik een lampje. Waarschijnlijk is het afdingen van meer dan 50% van de prijs nog niet genoeg, want verderop zie ik het lampje later nog goedkoper. Het blijft een vreemd spel om zo te handelen. 's Avonds eten we in een typisch Marokkaans restaurant. We bestellen B'stilla. B'stilla is een soort taart met vulling van duif. Door de combinatie van zoete suiker en het vlees, is het een aparte en zeer machtige maaltijd. Het is wel lekker. De ober heeft er ook moeite mee. Het eerste stuk van de grote schaal snijdt hij zo groot af, dat hij aan het einde tekort komt. Hij moet steeds kleinere stukjes uitserveren. Tijdens het eten bedanken we Obbo voor zijn reisbegeleiding. Later deze avond nemen we ook afscheid van Katja en Corinne. Zij blijven nog enkele dagen in Marokko. Op de hotelkamer pak ik de spullen in. Ik zet de wekker op vier uur en ga om half twaalf slapen.