Griekenland > Bijna de trein gemist naar Istanbul

Moe van de gebrekkige slaapperiode, rollen we onze matjes uit op het perron. Hier worden we direct weggestuurd. Buiten hebben we meer succes. We nemen plaats naast het station en slapen en dutten wat. Enkele Grieken proberen ons met hele onbegrijpelijke verhalen wakker te houden. Waarschijnlijk gaat het over een rondrit of zo.

Griekenland - Even bijslapen naast het station van Thessaloniki

We wimpelen ze af. We blijven liggen tot negen uur. We wandelen de stad in. We lopen langs de gebouwen, die bij diverse winkeltjes afgebeeld staan op de ansichtkaarten. Onder het oorlogsmonument spelen we een potje kaarten. Thessaloniki is niet zo'n heel erg bijzondere stad om lang te verblijven. Op de terugweg naar het station, doen we inkopen voor de avond en eten we iets warms. Het valt ons nog niet mee om een broodzaak te vinden. Ook blijkt de afstand terug naar het station langer dan we ingeschat hebben. Om kwart over twee komen we een hamburgertent binnen. Met handen en voeten maken we de serveerster wijs, wat we van onze laatste Griekse centjes willen bestellen. Snel hebben we het naar binnen gegooid. De patat nemen we in een servetje mee. We moeten in een looppas naar het station. De trein naar Istanbul gaat per slot van rekening maar één keer per dag. Als we onze rugzakken ophalen en aankomen op perron drie, blijkt de trein naar Turkije om tien voor twee te gaan, in plaats van tien voor half drie zoals vermeld in ons spoorboekje.

Griekenland - De trein van Thessaloniki naar Istanbul

De deuren van de trein zijn al dicht. Gelukkig ziet de conducteur ons en kunnen we nog net mee. Hijgend vinden we, hoe vreemd ook, een lege coupé. Hier beseffen we dat we flink veel geluk gehad hebben. Anders hadden we een dag langer in Thessaloniki moeten blijven. De trein rijdt langzaam. Hij rijdt grotendeels over een enkel spoor en stopt ongeveer om het kwartier. 's Nachts bij de grens komt eerst de Griekse douane. Alle paspoorten worden ingenomen. Een paar minuten later moeten we de trein uit om in een hokje ons paspoort weer op te halen. Daarna rijdt de trein vijfhonderd meter verder. Hier krijgen we een soort enquête formulier over het verblijf in Turkije. Dit formulier moet, samen met het paspoort, weer in een kantoortje getoond worden. Daarna komt iemand voor de zoveelste maal kijken of iedereen wel een stempel in zijn paspoort heeft staan. Tenslotte worden we voor de zesde keer gewekt voor ons treinkaartje. Alles bij elkaar vergt de grensovergang twee uur. Hierna kunnen we heerlijk geslapen. Om half acht worden we gewekt voor Istanbul.