Pakistan > Wandelen rond het Sheosar bergmeer

Ik heb het vannacht serieus koud gehad. Ik heb nog extra sokken en een trui aangetrokken. Toch heb ik nog wel iets geslapen. Wanneer ik de tent opendoe, staat het ijs op de tent. Ook in het water in de waterfles staat een laagje ijs. Ik vraag mij af of ik eerder met nachtvorst gekampeerd heb? Veel reisgenoten hebben een matige nacht gehad. Of door de koude of door de hoogte (of beide). Ik ben nog niet helemaal wakker wanneer ik bij het ontbijt aan schuif. Ook nu staat er weer een uitgebreid ontbijt. Het is toch bijzonder dat de crew op de deze hoogte een beter ontbijt kan voorschotelen dan een gemiddeld hotel. Om acht uur staat iedereen gereed voor een wandeling bij het Sheosar Lake. Het meer ligt twintig kilometer verder. Over de onverharde weg is dit anderhalf uur rijden. Vanuit de auto heb ik zicht over de uitgestrekt Deosai hoogvlakte. Het glooiende landschap steekt af bij de strakblauwe lucht. Links en rechts van de weg komen marmotten uit hun holen. Ze kijken nieuwsgierig naar ons, maar houden een veilige afstand. Waarschijnlijk is dit het enige wild dat we zullen zien op de hoogvlakte. Beren en de sneeuwluipaard laten zich normaliter niet zien. Wanneer we bij het Sheosar bergmeer aankomen, rijden we een klein stukje door voor een uitzicht op de besneeuwde bergtoppen van de Nanga Parbat, de zogenaamde ‘Killer mountain’.

Pakistan - De prachtige Deosai hoogvlakte

Deze berg is, met 8.126 meter hoogte, de één na hoogste berg van Pakistan. Yassir stelt voor om naar het bergmeer te lopen voor de mooie weerspiegeling. Dit voorstel krijgen alleen de inzittenden van de laatste drie auto’s mee. De andere twee zijn al vooruit. Hoe dichter we bij het meer komen, hoe mooier het wordt. Het wordt ook drassiger. Het duurt niet lang voordat mijn nieuwe schoenen ook van binnen nat zijn. We wandelen langs de oever van het meer naar de overige reisgenoten. Dit blijkt verder dan gedacht. Zeker omdat het op hoogte is kost het een flinke inspanning. Hierdoor heeft niet iedereen meer zin om de oorspronkelijk wandeling naar een bergtop te doen. De eerste groep is al op de top. Ik begin aan de beklimming. Langzaam zet ik voet voor voet. De route is niet al te moeilijk of steil, maar klimmen boven de vier kilometer is intensief. Na ruim een half uur bereik ik de top van de heuvel. Ulam, de gids, schat in dat dit ongeveer tweehonderd meter hoger is dan het beginpunt.

Pakistan - Vanaf het uitzichtpunt is het hele Sheosar meer te zien

Dit betekent dat ik mij nu rond de 4.300 meter bevind. Ik voel een lichte hoofdpijn door de ijle lucht. Hierin ben ik niet alleen. Voorzichtig daal ik weer af. Met de auto’s rijden we weer terug naar het kamp. Hier staat de lunch gereed. Enkele reisgenoten slaan de lunch over. Ze hebben wat meer last van de hoogte of juist door de hoogte geen trek. In de middag kunnen we relaxen. Ik ga even in mijn tent liggen en val al snel in slaap. Ook werk ik het reisverslag bij. Buiten heeft de bewolking de plaats ingenomen van de strakblauwe lucht van vanmorgen. Er steekt ook meer wind op. De tent gaat heen en weer. Op een paar spettertjes na blijft het droog. Wanneer de zon onder gaat wordt het ook weer frisser. In de eettent staat een uitgebreide maaltijd gereed. Hoe bijzonder dat de crew zo’n maaltijd op deze primitieve plek kan verzorgen. Ondertussen is het kampvuur aangestoken. De crew zingt enkele Pakistaanse liedjes, begeleidt op een plastic trom. De rook van het kampvuur prikt een beetje in mijn ogen. Ik ga naar mijn tent. Ik trek extra kleding aan en kruip in mijn slaapzak.