Pakistan > Het fort van Skardu

Om kwart voor drie loopt de wekker af. Snel neem ik een douche en pak mijn bagage in. Drie kwartier later staan alle reisgenoten gereed bij de receptie. De bagage wordt op het dak van de bus geladen. In een half uurtje rijden we naar de luchthaven. Bij de ingang moet iedereen het ticket van de vlucht laten zien. In de week voor de reis is de vlucht veranderd. We zouden oorspronkelijk één dag eerder vliegen. Hierdoor hadden sommigen de verkeerde versie uitgeprint. Gelukkig kon iedereen ook de juiste versie tonen. De vlucht naar Skardu is een spectaculaire vlucht over de Himalaya. Helaas heb ik geen raamplaats. Toch verwacht ik de bergen te kunnen zien. In de vertrekhal bestel ik koffie. Rond half zes worden we met een bus naar het vliegtuig gereden. Op enkele plekken na zit het toestel vol. Na het opstijgen meldt de piloot dat de K2 berg zichtbaar is. De één na hoogste berg ter wereld met een hoogte van 8.611 meter. Ik zie een bergpunt, maar weet niet zeker of dit de K2 is. Het berglandschap wordt grilliger. De piloot meldt nog verschillende keren namen van bergen rondom. Ik zie door het raam dat we niet meer alleen boven de bergen vliegen, maar er ook meer tussenin. De landing is Skardu is dan ook bijzonder. De piloot moet het vliegtuig tussen de bergen door manoeuvreren om af te dalen. Een bocht naar links, een bocht naar rechts. Overal zijn bergen te zien. Met uiterste precieze zet de piloot het toestel op de landingsbaan. Hoe duurt even voordat de bagage arriveert. Gelukkig is alle bagage meegekomen.

Pakistan - Uitzicht op de besneeuwde Himalaya bergtoppen

In de aankomsthal ontmoet ik Yassir en Cherry. Zij zijn de lokale gidsen en begeleiden ons de rest van de reis. Ook stellen zij ons voor aan de vijf chauffeurs van de 4x4 voertuigen. Hier verplaatsen we ons de komende periode mee. We rijden eerst naar het hotel in Skardu. Terwijl we door de vallei rijden liggen links en rechts hoge bergen. Wat een prachtig gezicht. Ook vanaf het hotel is er en prachtig uitzicht over de ruige bergen en de rivier. In de hotelkamer kan ik mij even opfrissen en in het restaurant kan ik ontbijten. Om half tien vertrekken we weer met de voertuigen. We passeren het centrum van Skardu. Er is nu al veel meer leven op straat. Een rommelig en chaotisch tafereel. Aan de andere kant van het dorp rijden we de bergen in richting Kachura. We stoppen bij het Lower Kachura Lake. Dit meer is ook bekend als het Shangri-La meer. We kijken uit over het heldere blauwe water, met het Shrangi-La resort hotel aan de overzijde. De bergketens en de blauwe lucht maken het plaatje compleet. Wat kan de natuur toch mooi zijn. Een klein stukje hoger ligt het Upper Kachura bergmeer. Een meer tussen de bergen zonder natuurlijk overloop stromen. Door de recente regenval staat het water hoog. We hebben hier de mogelijkheid om met een bootje op het meer te varen en te zwemmen. Met enkele reisgenoten stap ik aan boord.

Pakistan - Uitzicht op de bergen rond Skardu en de Indus rivier

Het is bijzonder om op de meer te varen op 2.500 meter hoogte, omgeven door indrukwekkende bergketens. Aan de overzijde wordt aangelegd. Ik kleed mij om en spring in het frisse water. Zodra ik echter door ben is het heerlijk om te zwemmen. Ik zwem naar het midden van het meer. Ik merk goed dat dit meer op hoogte ligt. Het zwemmen kost net wat meer inspanning. Op de kant laat ik mij weer opdrogen. Rond twaalf uur is iedereen weer terug bij de steiger waar we vertrokken. Door de vroege vlucht vanmorgen, heb ik het gevoel dat ik er al een hele dag op het zitten. We rijden terug naar Skardu voor de lunch. Het kost wat tijd om de lunch voor iedereen te bereiden. Om het eenvoudiger te maken hadden we gekozen voor enkele gerechten op tafel en geen individuele bestellingen. Toch kost het best wat tijd voordat het eten geserveerd wordt. Na de lunch wandelen vanuit het restaurant langs de Polo Ground de bergen in. Een pad loopt zigzaggend omhoog en leidt naar het fort van Kharpocho. Hoe hoger ik kom, hoe mooier uitzicht over Skardu en de vallei. Ik zie het centrum liggen en daarachter ons hotel. Om het fort te betreden moeten we door een smalle opening stappen van hooguit vijftig bij vijftig centimeter. Het is niet duidelijk waarom de deur niet open kan.

Pakistan - Zwemmen in het Upper Kachura meer op 2.500 meter hoogte

Er wordt gegrapt dat ze de sleutel kwijt zijn. Het fort diende al sinds de zestiende eeuw voor de verdediging van de omgeving. Het fort ligt strategisch op een rotspunt waar twee rivieren samen komen. Tijdens zijn invasie van Baltistan in 1840 bestormde het Dogra-leger het fort en maakte het fort met de grond gelijk. De Dogra’s bouwden een nieuw fort op vlakke grond op de Kharpocho-heuvel. Het fort bleef in gebruik tot de Eerste Kasjmiroorlog in 1947. Vanaf de muren van het fort is het uitzicht prachtig en wijds. Het is goed opletten waar ik mijn voeten zet. Niet alles lijkt even stevig. De lokale mensen die het fort ook bezoeken, zijn meer terughoudend in het contact in vergelijking met gisteren in Islamabad. Vooral de vrouwen wenden hun gezicht af. Ik merk terwijl ik over de rotsen klim dat mijn bergschoenen stuk gaan. De hak is stuk. Het lijkt dat een stuk demping poreus is geworden omdat ik de schoenen te lang niet gebruikt heb. Ik heb maar een paar schoenen bij mij en moet de trekking nog lopen. Voorzichtig loop ik weer naar beneden. Sommige reisgenoten maken nog een wandeling naar een Eco village. Ik houd het voor gezien. Met enkele anderen, loop ik door het centrum terug naar het hotel. Onderweg kijk ik nog naar schoenenwinkels. Misschien moet ik wel nieuwe schoenen aanschaffen en dan kan dat het beste in Skardu.

Pakistan - vanaf de opgang naar het Fort van Skardu is er een mooi uitzicht

Helaas zijn de meeste winkels gesloten. Tegen half zes kom ik weer in de kamer. Ik ben moe. Wanneer ik even op bed ga liggen, val ik kort in slaap. Ik moet nog met Willem overleggen over mijn schoenen. Hij adviseert direct naar de stad te gaan. De gids Cherry en een chauffeur gaan mee. Een schoenmaker, op straat, geeft aan dat hij het wel kan maken, maar alleen met een glad stuk autoband. Hiermee komt het profiel te vervallen. Dit kan gevaarlijk zijn. Cherry geeft aan dat we beter eerst bij de tweedehands markt kunnen gaan kijken voor andere schoenen. De kraampjes zijn al gesloten en met doeken afgedekt. Wanneer de verkopers zien dat er een klant is, openen de meeste kraampjes weer. Verschillende verkopers komen met schoenen aan lopen. De meeste zijn te klein. Uiteindelijk heb ik de keuze uit twee paar schoenen die prettig zitten. Ik kies voor Asics, een soort gymschoen met profiel. Met mijn eigen inlegzooltjes uit mijn oude schoenen moet dit wel lukken. Ik reken 3.000 roepies af, ongeveer tien euro. Voor de zekerheid neem ik ook mijn oude bergschoenen weer mee terug. Als het echt niet gaat kan ik hier nog wel een dagje op lopen. Opgelucht rijd ik weer terug naar het hotel. Dit probleem is ook weer opgelost. Ik bedank de gids en de chauffeur voor hun hulp. We besluiten niet meer te gaan eten in de stad. Ik neem een mueslireep en ga op tijd naar bed.