Pakistan > Op de Hopper gletsjer

Al voor zeven uur schuif ik aan voor het ontbijt in de tuin van het hotel. Vandaag voor de laatste keer. Na drie nachten verlaten we Karimabad en rijden verder over de Karakoram Highway. Direct wanneer we wegrijden, stoppen we om te tanken en om de banden op de juiste spanning te brengen. Ik zou verwachten dat de chauffeurs hier in de afgelopen dagen voldoende tijd voor gehad hebben? Heel veel tijd kost het allemaal niet. Aan de overzijde van de Hunza rivier slaan we af en rijden de Nagar vallei in. Waar de Nagar rivier in de Hunza rivier stroomt, leeft een groep zigeuners in tenten. Zij zijn op zoek naar goud in de rivier, legt Yassir uit. De kinderen komen nieuwsgierig aangelopen. De Nagar vallei is opvallend groen. Overal groeien bomen in de vallei en de akkers zijn aangeplant. De groene vallei en op de achtergrond de hoge besneeuwde bergtoppen zijn mooi om te zien. De zon schijnt en er is nauwelijks bewolking rond de hoge bergen. Aan het einde van de vallei komen we bij de Hopper gletsjer. Vanaf het parkeerterreintje wandelen we naar een uitzichtpunt. De gletsjer is bedekt met een grauwe laag stenen en gruis. Deze natuurlijke toplaag weerkaatst het zonlicht en voorkomt dat de gletsjer sneller smelt, maar een witte gletsjer is toch mooier om te zien. Achter de gletsjer ligt een tweede gletsjer, de Barpu Glacier. Deze ijsmassa is niet zichtbaar vanaf het uitkijkpunt. Vanaf het uitkijkpunt dalen we af naar het ijs. De afdaling is langer dan ik in eerste instantie ingeschat had. Voorzichtig daal ik af op het zanderige pad. Bij het ijs van de gletsjer is duidelijk te zien dat de gletsjer vroeger veel meer ijs bevatte.

Pakistan - Het uitzicht op de uitlopers van de Hopper gletsjer

Langs de bergwanden zijn de oude slijtage sporen zichtbaar. Tussen de stenen en rotsblokken zijn enkele ijsblokken zichtbaar. Deze gletsjer is minder indrukwekkend dan de gletsjer eerder deze week. Ik moet dezelfde route weer terug. Een flinke klim. Langzaam klim ik weer naar boven. Ik zet mijn voeten voorzichtig neer. Het pad is steil en ik wil niet uitglijden. Veilig kom ik boven. Voordat we gaan lunchen, maken we nog een uitstapje naar een uitzichtpunt in de bergen. Hiervandaan is er zicht op de besneeuwde bergketens en op de beide gletsjers. Op het smalle weggetje wordt het gras geoogst. Het gras wordt hoog opgeladen op een trekker. We kunnen er niet langs en er zit niets anders op dan te wachten. Lopend kunnen we er wel langs. We lopen niet pal langs de trekker. De boeren waarschuwen voor een nest hoornaars. Via de helling lopen we om het nest heen. Vanaf de weg zie ik de Lady Finger en de Hunza peak liggen. Achter mij zie ik de beide gletsjers. Wat een prachtig gezicht. De trekker is ondertussen opgeladen. Helaas voor de boeren, hangt de lading scheef. Wanneer zij willen gaan rijden, valt alle lading van de wagen. Ze kunnen opnieuw beginnen. Wanneer we terugkeren bij het parkeerterrein staat de lunch gereed. Een perfecte timing. Yak-vlees, groente, patatjes en stukjes pizza. Een prima lunch. Om half twee verlaten we de omgeving van de Hopper gletsjer. We rijden de Nagar vallei weer uit.

Pakistan - Het Attabad meer is ontstaan in 2010 na een zware landverschuiving

Wanneer we weer op de Karakoram Highway rijden, zie ik het Altit fort op de rotsen liggen. Vanaf deze zijde is de strategische ligging goed zichtbaar. Op de rotsen langs de kant van de weg staan Boeddhistische rotstekeningen. Deze dateren nog uit de periode voordat de Hunza regio islamitisch werd. Even verderop langs de Karakoram Highway komen we bij het Attabad Lake. Dit meer is in 2010 ontstaan door een enorme landverschuiving. De verschuiving blokkeerde de loop van de Hunza rivier. Achter de dam ontstond een groot meer. Pas na vijf maanden spoelde het rivierwater over de nieuwe barrière. Dorpjes en negentien kilometer van de Karakoram Highway verdwenen onder water. De bevolking van Upper Hunza was compleet afgesloten van de rest van Hunza. Pas in 2015, toen met behulp van de Chinezen vijf tunnels geopend werden, was weer verkeer mogelijk. Het water van het Attabad Lake heeft een heldere blauwe kleur. Aan de noordzijde van het meer heeft zich recreatie gevestigd. Verschillende restaurants bevinden zich hier. Er kunnen bootjes gehuurd worden en er is een kabelbaan. Ik bestel enkel koffie. Net voorbij het meer komen we aan in Gulmit. Hier bevindt zich ook het hotel voor de komende nachten. Bij de receptie bestel ik alvast het avondeten. Dit vergroot de kans dat we om zeven uur kunnen eten. Daarna ga ik naar de kamer en even op bed liggen. Om zeven uur wordt het eten keurig netjes per kamer uitgeserveerd. De gemarineerde kip met naanbrood smaakt goed.