Nederland > De Bovenkerk van Kampen

Om kwart voor acht loop ik de ontbijtzaal binnen. Ik ben de eerste gast bij het ontbijtbuffet. De serveerster zegt dat het hotel gisteren en morgen volledig volgeboekt is, maar dat de zondagnacht altijd een wat mindere bezetting kent. Na het ontbijt pak ik mijn bagage en check uit. Ik bedank voor de gastvrijheid van de afgelopen dagen. Vlak bij Kraggenburg ligt Vollenhove, een voormalige vissersplaats.

Nederland - De hervormde kerk van Vollenhove

Veel inwoners van Schokland zijn vroeger naar dit dorp verhuisd. Voordat ik naar Kampen rijd, besluit ik even dit dorp aan te doen. Ik parkeer mijn auto bij de passantenhaven. Ik zie de brede toren van de gereformeerde kerk al boven de huizen uitsteken. De huizen rond de kerk zijn typische vissershuisjes. Ik dwaal door de straatjes en volg de borden naar de ruïne van Toutenburgh in het Oldruitenborgh park. De Toutenburgh werd in 1532 gebouwd in opdracht van Georg Schenck, die later het stadhouderschap kreeg van de Noordelijke Nederlanden. Het destijds omvangrijke kasteel werd omringd door een brede slotgracht. Na twee eeuwen verloor het kasteel haar functie en kopers waren er niet. In 1787 werd het kasteel verkocht om gesloopt te worden. De stenen werd gebruikt om het Oldruitenborgh te verbouwen, de kerk te repareren en het kasteel Ter Heyl in Roden aan te passen. Uiteindelijk bleef een restant als een ruïne bewaard in de tuin van Oldruitenborgh. Het is nog altijd rustig op straat, wanneer ik terug loop naar mijn auto. Een enkele inwoner laat een hond uit. Na Vollenhove zet ik koers naar Kampen. Om half tien parkeer ik achter het station. Vanaf de kade van de IJssel zie ik het oude centrum van Kampen aan de overzijde liggen. Vanwege corona mogen voetgangers maar aan één zijde van de brug lopen. Het ontgaat mij waarom dit de linkerzijde is. Ik zou rechts verwachten. Over de brug kom ik direct in het oude centrum. De toren van het oude stadhuis is een beetje schuin gezakt. De nieuwe toren staat er fier achter. Via de smalle straatjes kom ik op de Burgwal. Hier wordt vandaag markt gehouden. Hier ligt ook het kleinste huisje van Kampen. In het huisje van nog geen twee meter breed heeft een gezin gewoond met drie kinderen. Tegenwoordig wordt het niet meer bewoond. Via de Buitenkerk kom ik aan de rand van de oude stad. Hier ligt de Koggewerf. Aan het einde van de vorige eeuw heeft men op deze werf een traditionele Kogge nagebouwd. In de veertiende en vijftiende eeuw gebruikte men deze schepen om over het IJsselmeer te varen. Vanwege de corona maatregelen is de werf alleen met rondleidingen te bezoeken. Op verzoeken hiertoe via e-mail heb ik nooit een reactie gehad. Ik waag het er op en betreed de werf. Ik zie de veertien meter lange Kogge liggen. In de hal bij de scheepswerf zijn mannen aan het werk. In de ‘Taverne’, een klein barretje, bestel ik koffie. Wanneer ik vertel dat ik geprobeerd heb te reserveren, maakt één van de medewerkers de expositieruimte open.

Nederland - De replica van de Kogge ligt op de Koggewerf in kampen

Hij biedt ook aan om de video over de bouw van de kogge aan te zetten. De video heeft duidelijk maanden niet gedraaid. De stekkers moeten weer aangesloten worden en de dvd in het apparaat gedaan worden. De moeite is niet voor niets. In de korte video wordt getoond hoe men de boot gebouwd heeft. Men heeft vooral aandacht besteed om de originele details te handhaven. Hier horen ook de tienduizenden zelf geslagen spijkers bij. Een medewerker nodigt mij uit om ook de Kogge zelf te bekijken. Door de video herken ik de verschillende gereconstrueerde onderdelen. Trots laat hij het schip zien. We varen er regelmatig mee op het IJsselmeer, vervolgt hij. Ook heeft de Kogge op volle zee gevaren. Doordat het schip één grootzeil heeft kan het schip moeilijk tegen de wind in varen. Maximaal haalt het schip een hoek van zeventig graden. Vroeger wachtte men tot de wind draaide. Wil je ook onder in het schip kijken?, vraagt hij. Hij wacht mijn antwoord niet af. Samen dalen we het trappetje af. Wat mooi om in dit schip te staan. Na de scheepswerf ga ik weer verder met mijn tocht door Kampen. Ik volg een routebeschrijving door de stad. Ik passeer het Hofje van Breda en de Binnentuin van Margaretha. Het is een genot om door de oude straatjes te dwalen. Ik kom bij de Broederpoort. Deze poort biedt tegenwoordig toegang tot het park. Ik maak een rondje langs de waterpartijen. Via de Cellebroederspoort verlaat ik het park weer. Om iets voor twaalf uur arriveer ik op het Muntplein, bij de St. Nicolaas of Bovenkerk. Ik heb hier afgesproken voor een rondleiding. Normaliter is de kerk open voor bezoek, maar door corona zijn er geen vrijwilligers die de kerk open kunnen houden. Veel van hen vallen in de risicogroep. Bij de ingang ontmoet ik Klaas. Hij opent de deur en leidt mij door de kerk. De oorspronkelijke kerk op deze locatie is de oudste bebouwing van Kampen. De huidige kerk is op de fundamenten van de Romaanse kerk gebouwd. Het huidige ontwerp dateert uit eind 13de eeuw en is vroeg gotisch. Hoge pilaren en hoge ramen. De kerk is niet meer wekelijks in gebruik, vertelt Klaas. De kerk wordt vooral gebruikt voor concerten en exposities. Het is onduidelijk wat de toekomst van de kerk wordt, verzucht hij. Het is moeilijk om voldoende inkomsten voor de kerk te genereren om het gebouw te kunnen onderhouden. Ik bedank Klaas voor de rondleiding. In de winkelstraat strijk ik neer voor koffie en iets te eten.

Nederland - De Bovenkerk is het oudste gebouw van Kampen

Rond de winkelstraat liggen smalle steegjes. Sommige steegjes zijn amper één meter breed. In ga steegje in en steegje uit. Ik kom uiteindelijk weer bij het Vispoort-plein. Dit is het punt waar ik vanochtend begonnen ben. Vanuit Kampen rijd ik via Hattum binnendoor naar Rouveen en Staphorst. In deze dorpen staan zo’n duizend rietgedekte boerderijen bijeen, waarvan ruim 600 als monument gelden. Via de oude Rijksweg zie ik de boerderijen liggen. Veel luiken zijn fel groen gekleurd. De traditionele kleur van deze omgeving. Dichter bij het centrum staan de boerderijen achter elkaar gebouwd. Soms wel vier boerderijen achter elkaar. Bij de Tourist Info informeer ik naar de mogelijkheden voor rondwandelingen door Staphorst. Ik heb wel een wandeling door de omgeving, legt het meisje uit, maar die is 18 km. Er is geen wandeling door Staphorst alleen. Zo groot is het ook niet, gaat zij verder. Als je hiervandaan naar de kerk loopt, heb je het meest bijzondere van Staphorst al gezien. Ik volg haar advies en wandel langs de oude boerderijen richting de kerk. De boerderijen liggen er stuk voor stuk netjes onderhouden bij. Bij de kerk sla ik af en loop om de begraafplaats terug naar de auto. Het is tijd voor de laatste etappe vandaag. Rond vier uur arriveer ik op de camping de Noordster in Dwingeloo. Hier heb ik een huisje geboekt voor enkele nachten. Vrienden staan met hun gezinnen ook op deze camping deze week. Nog voordat ik mijn auto kan uitladen, sluit ik bij één van de tenten aan voor een drankje. ‘s Avonds blijven we nog lang buiten zitten.

Nederland - Een traditionele boerderij in Staphorst