Nederland > Via Oudeschans naar huis

Vannacht heeft het flink geregend. Gelukkig is het nu weer droog. Het ontbijt is in het gebouw naast het logement. Ik word vriendelijk onthaald met de vraag of ik lekker geslapen heb? Daarna of ik koffie, jus d’orange en een eitje wil? Het ontbijt is prima verzorgd. Ik wil vanochtend een wandeling om de vesting maken langs de voormalige linie. Het meisje van het ontbijtbuffet geeft aan dat het een mooie tocht is. Wel adviseert zij mij om stevige wandelschoenen aan te doen.

Nederland - De wandelroute naar de voormalige verdedigingslinie

De wandeling gaat over grasdijkjes. Het hoge gras kan nat zijn, waarschuwt zij. Ik breng mijn bagage naar mijn auto. Om tien uur ga ik op pad. Vanaf het bezoekerscentrum volg ik de tweede verdedigingslinie. Daarna volg ik de dijk naar het sluisje. Met het sluisje kon men vroeger het waterniveau rond de vesting reguleren. Het was immers van belang dat het land nat en moerassig zou blijven. Boeren waren niet altijd blij met de verhoogde waterstand en staken dijken door. Soldaten moesten de dijken bewaken. Tegen de Duitse grens kom ik bij de linie. Een puntvormige verdedigingslinie aangebracht door de Fransen tijdens de Franse bezetting. Deze linie moest de eerst aanval van de Pruisen weerstaan. De wandeling gaat verder door een weiland. Ik zie hier geen pad. Ik loop op goed geluk naar de andere hoek. Hier is geen uitgang. Voorzichtig probeer ik of het prikkeldraad schrikdraad is. Dit blijkt niet zo te zijn. Ik klim er over heen. Verderop zie ik de plek waar ik uit het weiland had moeten komen. Ik had de tekst niet goed gelezen. Ik volg de weg terug naar Bourtange. Via de drie rode toegangsbruggen kom ik weer terug in de vesting. Ondanks de dreigende lucht is het droog gebleven. In twintig minuten rijd ik naar een tweede vesting in de buurt: Oudeschans.

Nederland - Het museum in Oudeschans

Voor ik er erg in heb, rijd ik Duitsland binnen. Ik zie geen grens, maar de borden zijn opeens in het Duits. Na enkel kilometers rijd ik Nederland weer binnen. Net als Bourtange moest Oudeschans de toevoer naar Groningen afsluiten om de Spanjaarden te verdrijven. Graaf Willem Lodewijk voer met schepen over de Waddenzee en voer de Dollaard in. In de monding van de Aa liet hij in 1593 de vesting Bellingwolderschans bouwen. Met succes, want in 1594 viel het strategische gelegen Groningen. Door het droogvallen van de Dollaard, verloorBellingwolderschans haar strategische ligging. Een nieuwe schans werd noordelijker gebouwd: Nieuweschans. De Bellingwolderschans werd omgedoopt in: Oudeschans. In de 19de eeuw raakte de vesting in verval. Net als In Bourtange werden de grachten gedempt en wallen afgegraven. Gelukkig probeert men ook hier de vesting weer te herstellen. In de Voorstraat in de vesting, bestel ik koffie en een broodje. Heerlijk in het zonnetje op het terras. Daarna loop ik over de vestingwal om het dorpje. Ik heb het vestingmuseum geboekt om één uur. Het museum gaat net open. Ik blijk de enige bezoeker te zijn. Speciaal voor mij wordt de video over de geschiedenis van Oudeschans aan gezet. Op de eerste verdieping is een tentoonstelling over de bevrijding in deze regio. Het blijkt dat het gebied eerst bevrijd is door de Polen, daarna teruggewonnen werd door de Duitsers en uiteindelijk door de Canadezen definitief bevrijd werd. In deze laatste dagen zijn veel slachtoffers gevallen. In de vesting is een rondwandeling gemarkeerd. Ik besluit deze route niet te volgen en zelf door de smalle straatjes te dwalen. Zo groot is het ook weer niet. Daarna keer ik terug naar het parkeerterrein. Als laatste stop van vandaag en van de vakantie rijd ik naar Midwolda. Hier staat het Ennemaborg koetshuis.

Nederland - Het Ennemaborg koetshuis in Midwolda

In het huis woont tegenwoordig een kunstenares. Vandaag is de tentoonstelling geopend. Ik bekijk de abstracte schilderijen. Op ieder stukje muur lijkt iets te hangen. In de kelder kun je zelfs door de schilderijen bladeren. Ik laat dit aan mij voorbij gaan. Ik wandel het bos achter het 18de eeuwse koetshuis in. Ik vervolg de wandeling van het Gronings Landschap over de smalle strook natuur. Het bestaat uit een afwisseling van graslanden en bossen. Wilde paarden begrazen het gebied. Waar ik vanmorgen in Bourtange geen paarden gezien heb, zie ik de paarden hier wel op de grasvelden grazen. Ze houden een veilige afstand van de wandelpaden. Na een uurtje ben ik weer terug bij het koetshuis. Voordat ik weer terug rijd naar huis, bestel ik in Scheemda wat te eten bij een snackbar. Daarna stel ik de navigatie in. Het is ruim tweeënhalf uur en 250 kilometer rijden terug naar huis. Net na zevenen ben ik weer thuis na een verrassende week door Nederland.