Mexico > De Mayastad Chichén Itzá

Wanneer ik ‘s nachts kijk hoe laat het is, moet ik de Nederlandse tijd nog terugrekenen. Wanneer het elf uur in Nederland is, is het hier vijf uur in de ochtend. Ik draai me nog even om, al komt van slapen niet zoveel meer. Om zeven uur staat het ontbijt gereed. De meeste reisgenoten zijn al aanwezig. Ik vermoed dat iedereen vroeg naar bed is gegaan en daardoor ook vroeg wakker is. Ik bestel een roerei en neem koffie. Om acht uur verlaten we Cancun en rijden oostwaarts. Dit gedeelte van het schiereiland Yucatán is vlak. Nergens zie ik bergen of heuvels. Ik maak van de tijd gebruik door een praatje aan te knopen met reisgenoten. Wanneer we Valladolid binnenrijden, blijkt de klok een uur terug gegaan te zijn. Hier is zeven uur tijdsverschil met Nederland. Vreemd eigenlijk dat alleen het uiterste puntje van Yucatán een andere tijd hanteert. Valladolid is een typisch Mexicaans plaatsje met het karakteristieke rechtlijnige stratenplan. Dit is geïntroduceerd door de Spanjaarden. Aan het Parque Principal ligt de Templo de San Servacio. Van binnen oogt de kerk eenvoudig. Misschien zijn de vijf meter hoge oude kerkdeuren wel het meest indrukwekkend. In Valladolid staat ook de San Bernardino kerk, maar deze staat verder weg. Hoewel we maar een half uurtje de tijd hebben in dit plaatsje, loop ik op goed geluk in de richting waar ik de kerk verwacht. Ik hoop dat er borden de juiste richting aangeven. Ik bedenk me, terwijl ik door de straten loop, dat ik dit bezoek beter had kunnen voorbereiden. Ik had vooraf kunnen kijken waar deze kerk zich bevindt en de kaart van het plaatsje op mijn telefoon kunnen downloaden. Ik loop enkele blokken verder en kom aan de rand van het centrum. Ik kijk links en rechts, maar ik zie niets dat op een kerk lijkt of een verwijzing hiernaartoe.

Mexico - De Templo de San Servacio in Valladolid

Ik geef mijn poging op en keer terug naar het centrale plein. Vanuit Valladolid is het veertig kilometer rijden naar de oude Mayastad Chichén Itzá. Op de bus parkeerplaats staan tientallen bussen. Er is geen ruimte meer voor onze bus. We stappen uit en lopen naar de ingang. De chauffeur parkeert elders. De hoeveelheid toeristen bij de ingang geven een chaotisch tafereel. Ik probeer het te negeren Bij de ingang ontmoet ik Julius, de gids in Chichén Itzá. Zodra ik het complex betreed, zie ik de El-Castillo piramide liggen. De meest bekende Maya tempel van Chichén Itzá. Julius laat zien hoe het bouwwerk er uit zag toen het in 1841 ontdekt werd, na vijfhonderd jaar overwoekerd geweest te zijn door het oerwoud. Julius vervolgt dat de piramide van El Castillo in de 9e eeuw gebouwd is door de Maya's. El Castillo diende als tempel voor de god Kukulcán. Het is een trappiramide met trappen aan vier kanten en een plateau met de tempel op de top. De vier trappen bestaan uit 91 treden. Samen met het plateau in totaal dus 365 treden, evenveel als er dagen in een jaar zijn.

Mexico - De trappiramide Castillo de Kukulcán

De piramide is 24 meter hoog. De tempel op de top nog eens 6 meter. Julius vervolgt dat Chichén Itzá in de Mayacultuur een relatief nieuwe stad was. Men bouwde de piramides letterlijk over de oudere gebouwen. Hiervoor werd rond het complex een vier meter hoge wand gebouwd, die opgevuld werd. Het is bijzonder hoe men zo’n bouwwerk zo perfect kon maken. Op 21 maart en 21 september valt de zon precies op de tempel, waardoor het lijkt of de schaduw van een slang tegen de tempel klimt. Dit was vroeger het teken om te zaaien in het voorjaar en te oogsten in het najaar. Ik bekijk ook de tempel met de duizend pilaren, de Temple of the Warrioirs en het Ball court. Hier werden vroeger spelen georganiseerd. Uit afbeeldingen kan afgeleid worden dat de verliezer dit met de dood moest bekopen. Er staat een flinke wind rond de tempels. Af en toe waait het zand omhoog en moet in mijn camera en ogen beschermen. Ook mensen die een paraplu gebruiken tegen de zon, stoeien met de wind. Een grappig gezicht. Na het indrukwekkende bezoek aan Chichén Itzá is het tijd voor de lunch. Het is al behoorlijk laat en ik heb wel trek. Bij een lokaal restaurant staat een buffet gereed van typisch Mexicaanse gerechten. Trots vertelt de eigenaresse hoe ze ieder gerecht bereid heeft.

Mexico - De Catedral de San Ildefonso is de oudste kerk op het vaste land van Amerika

Het vlees heeft zestien uur in een vuurkuil gegaard. Ik probeer van ieder gerecht een klein hapje. Alles smaakt verrukkelijk. In de namiddag rijden we naar Mériba. Een rit van ruim tweeënhalf uur. Net voordat het donker wordt arriveren we bij het hotel in de stad. De Spanjaarden hadden al snel door dat deze locatie een goede woonomgeving was. Zij verdreven de aanwezige Maya’s en herbouwde de stad volgens het karakteristieke Spaanse dambord stratenpatroon. Rijke handelaren kwamen naar de stad en bouwden luxe woonhuizen. De straten in het centrum zijn overzichtelijk. De wegen van noord naar zuid zijn even genummerd, de straten oost - west zijn oneven. Rond het centrale Plaza Principal de Mérida staan historische koloniale gebouwen. De Catedral de San Ildefonso is opgebouwd uit de restanten van de Maya huizen. In een barretje bestel ik met enkele reisgenoten een biertje. Later gaan we naar de bar tegenover het hotel. Hier is livemuziek. Omdat we vanmiddag al veel en lekker gegeten hebben, besluiten we het eten over te slaan.