Mexico > Dwalen door Campeche

Het hotel is gevestigd in een oud koloniaal huis in de oude stad van Campeche. Tot diep in de nacht klonk het geluid van de terrassen. In onze kamer hadden we er niet zo’n last vast. Andere reisgenoten hadden meer hinder. De kamers liggen rond een binnenplaats. Op de begane grond staat het ontbijtbuffet gereed. Ik krijg een bordje met toast, ei, fruit en bonen. Vandaag hebben we een vrije dag om Campeche te ontdekken. De Spanjaarden hebben het stadje gesticht. Dit is goed te zien aan het dambord stratenplan. In de zeventiende eeuw werd Campeche door haar strategische ligging veelvuldig aangevallen door piraten. In 1663 verenigde de piraten zich en vielen gezamenlijk de stad succesvol aan. Na de plunderingen besloten de Spanjaarden de stad te versterken met een hoge en brede stadsmuur. Campeche werd één van de best verdedigbare steden in de regio. Met enkele reisgenoten loop ik het stadje in. Op de Plaza de la Independencia staat de Cathedral de la Conception. Naast twee identieke klokkentorens, heeft de kathedraal een koepel, die door luchtbogen ondersteund wordt. Net wanneer we voor de kerk staan komt er een processie aan. Op een pick-up truck wordt muziek gemaakt en gezongen. Erachter lopen een kleine honderd mensen met witte ballonnen en vaandels. Ze gaan de kerk in. Een omstander legt uit dat dit een bijeenkomst is voor jongeren. Naast het altaar staat een zwarte Christus aan het kruis. De Zwarte Christus is een houten beeld van Jezus aan het kruis, dat beroemd is om zijn donkere kleur en wordt beschouwd als een krachtig symbool van wonderen en bescherming. Dit is een replica. In de Iglesia de San Román kerk in Campeche ligt het origineel. Rond het plein staan kleurrijke gebouwen met overdekte galerijen voor de voetgangers.

Mexico - De terrasjes worden weer opgebouwd in de Calle 59 van Campeche

Alle huizen in Campeche zijn in vrolijke kleuren geschilderd. Vooral de combinatie van verschillende kleuren, maakt het straatbeeld levendig. De Calle 59 is de belangrijkste straat tussen de Puerta de Mar, aan zee, tot de Puerta de Tierra aan de andere kant van het ommuurde centrum. Restauranteigenaren zijn net bezig om de stoeltjes en tafeltjes uit te stallen. Met de uitbreiding van de stad is een deel van de stadsmuur afgebroken. Bij de Puerta de Tierra bestaat gelukkig nog de mogelijkheid om een stukje over de oude stadsmuur te wandelen. Vanaf de vestingmuur zien we de markt, het busstation en de gekleurde huizen van de stad. Om weer naar beneden te komen, moeten we de grote bel luiden, die boven de Puerta de Tierra hangt. Iemand komt aangesneld om de deur voor ons te openen. In een cafeetje bestellen we iets te drinken. In de toonbank liggen kleine taartjes. Ik bestel een koek met karamel bij mijn koffie. We dwalen verder door het centrum door af en toe een straatje links en een straatje rechts te nemen. De Iglesia de San Roque y San Francisquito blijkt helaas gesloten. Toch is dit gebedshuis van buiten ook prachtig. Via het moderne, UFO-achtige Poder Legislativo del Estado komen we bij de boulevard. Het water van de Baai van Mexico ligt er rustig bij. We volgen de boulevard in zuidelijke richting. Buiten een enkele visser zijn er nauwelijks mensen op de boulevard. De boulevard is verstevigd met rotsblokken. Nergens is gelegenheid om eenvoudig het zeewater te betreden om bijvoorbeeld te zwemmen.

Mexico - Gelukkig is nog een deel van de stadsmuur behouden gebleven in Campeche

In de nabijheid van de vissersboten zitten groepen pelikanen. Zij hopen iets mee te kunnen pikken van de afgekeurde vangst. Ze zitten allemaal bij elkaar op een half gezonken bootje in het water. We zijn op weg naar het Fuerte de San Miguel. Dit fort ligt op ongeveer een uurtje wandelen ten zuiden van het centrum. Halverwege stoppen we bij een restaurant langs de boulevard om wat te drinken. Met een biertje in de hand kijken we uit over het water. Af en toe duikt een pelikaan in zee om een vis te vangen. Wanneer we verderop informeren voor de route naar het fort, krijgen we mee dat het nog zo’n twintig minuten lopen is. Dit lijkt ons wat veel voor 750 meter volgens Google Maps. De mevrouw die ons geholpen heeft staat even later met haar auto langs de route om ons te vertellen dat we ook een shortcut kunnen nemen. Zou ze hier speciaal voor ons naar toe gereden zijn? Wat aardig. We nemen de trap en komen na een flinke klim bij het fort. In het fort is het Archeologisch museum van de Maya’s gevestigd. Enkele voorwerpen uit de Maya periode worden getoond, de verschillende bouwstijlen van de Maya tempels worden uitgelegd en verteld wordt hoe de Maya’s lichamelijke versieringen aanbrachten.

Mexico - In het Fuerte de San Miguel is een Maya museum gevestigd

Bij jonge kinderen werd hun schedel naar achteren getrokken. Een scheef oplopend voorhoofd werd gezien als schoonheidsideaal. Ook werden tanden voorzien van edelstenen. Naast de collectie is het fort zelf ook de moeite waard. We hebben genoeg gewandeld voor vandaag. We nemen een taxi terug naar het centrum. Vanaf de Puerta de Mar wandelen we de Calle 59 weer in, het wandelgebied vol met terrasjes en restaurants. We strijken neer op één van de terrasjes om iets te drinken. Het is inmiddels half vier. We bestellen er iets kleins te eten bij als snack. Vanavond gaan we weer eten. Aan het einde van de middag loop ik het stadje nog even in om wat inkopen te doen voor de komende dagen. De zon is net onder en de kathedraal wordt mooi uitgelicht. Een mooi moment om nog even foto’s te maken. ‘s Avonds eten we met een groepje in de Calle 59. Wanneer we tafels willen combineren, legt de serveerster uit dat de tafeltjes links en rechts niet bij hetzelfde restaurant horen. Gelukkig is er aan één zijde van de staat voldoende plek voor ons. Ik kies een typisch Mexicaans gerecht van de kaart, al is het mij niet precies duidelijk wat ik bestel. Ik zit even later met gesmolten kaas, spekjes en vlees en tortilla’s. Het smaakt best goed maar de kaas is machtig.

Mexico - De Cathedral de la Conception van Campeche