Mexico > Zwemmen in de Aqua Azul waterval

Om iets voor zeven uur komen de meeste reisgenoten binnendruppelen bij het ontbijt. Mijn hoofdbagage heb ik dan al bij de receptie achtergelaten. De koffers worden met een busje naar de bus gebracht. Om kwart voor acht verlaten we zelf ook het hotel. We wandelen voor de laatste keer door het centrum van San Cristobal de Las Casas. Aan de andere kant van het centrum stappen we in de bus. Het was tot gisteravond onduidelijk of we de route door de bergen naar Palenque kunnen nemen. De weg door de bergen loopt langs dorpjes, waar de inwoners nogal eens protesteren en de weg blokkeren. Zij voelen zich niet gehoord door de Mexicaanse overheid. Het alternatief is enkele uren langer, via de route die eerder deze week al namen. Markus, onze chauffeur, heeft geïnformeerd en de bergroute lijkt goed begaanbaar. Net buiten San Cristobal nemen we de afslag richting Palenque. De route gaat direct de bergen in. Eén bochtige weg slingert omhoog. Langs de kant staan primitieve huisjes. Ook zijn er nog veel huizen ‘in aanbouw’. Men is vaak begonnen met de fundering van beton en soms zijn ook de muren opgemetseld, maar daarna was waarschijnlijk het geld op. Drempels op de weg moeten voorkomen dat het verkeer te hard voorbijrijdt. Dit heeft wel tot gevolg dat er veel drempels op de route liggen. De bus moet afremmen en rijdt stapvoets over een drempel.

Mexico - De verschillende plateau's van de Agua Azul waterval

Naar het schijnt liggen er op de route van vandaag meer dan 600 drempels. Door de bochten en de drempels lukt het mij niet om in de bus te lezen. Ik geniet van alles wat buiten voorbij trekt. Rond één uur arriveren we bij de Aqua Azul watervallen. Een prachtige aaneenschakeling van cascades. Ik dacht dat onder de waterval gezwommen kon worden, maar het zwemmen betekent dat je met een gids tot onder de waterval komt. Dit lijkt mij wel leuk. Samen met enkele reisgenoten, krijg ik een zwemvest aan en duik ik even later het water in. Voor mij zie ik een muur aan watervallen. Ik zwem er heen tegen de stroming in. De gidsen wijzen mij waar ik weer kan staan en waar ik onder de waterstraal achter de waterval kan komen. In een kleine inham passen we met z’n vieren en zien we hoe het water voor ons naar beneden kletteren. Vanaf een andere plek duik ik door de waterstraal weer het bassin in. Ik vind het nu al een geweldige ervaring. Ik laat mij met de stroom meedrijven tot de rand. De gids helpt mij op de rotsen. Met een aanloopje kunnen we in het volgende bassin springen. Ik kies voor de wat makkelijker route.

Mexico - Voorzichtig gaan we van bad naar bad

Hierbij maak ik twee kleinere sprongetjes. We gaan van bad naar bad. Het zoontje van een van de gidsen zwemt ook mee. Als een waterrat springt hij in het water en klimt weer op de rotsen. Ik schat hem nog geen tien jaar. Toch biedt hij mij een helpende hand wanneer ik op de kant klim. Ik ben bang dat ik bij een misstap het mannetje finaal mee het water in trek. Na zo’n drie kwartier komen we bij de laatste sprong. Een sprong van zo’n drie meter hoogte. Ik ben nooit zo goed om van een hoogte in water te springen. Ik haal diep adem, tel tot drie en neem de sprong. Met een plons kom ik in het water. Op de kant bedanken we de twee gidsen en de jongen. Het was een geweldige ervaring die ik niet had willen missen. Voordat we weer naar de bus gaan, bestel ik een biertje bij één van de vele kraampjes. Daarna rijden we in anderhalf uur naar de stad Palenque. Het moderne hotel ligt aan de doorgaande weg. Dit is even wennen na de koloniale hotels die we hiervoor hadden. ‘s Avonds gaan we met een groepje eten in het Café Jade restaurant. Een prima plek voor lekker eten. Wanneer ik aan het einde van de dag mijn bed in kruip, denk ik nog altijd terug aan het leuke avontuur bij de waterval.