Mexico > De laatste uren op Isla Mujeres

We kunnen nog tot twaalf uur op de kamer blijven. Daarna nemen we de boot terug naar de vaste wal. Voor het ontbijt selecteer ik alvast de spullen voor mijn hoofdbagage en handbagage. Ook leg ik de kleren gereed die ik straks aan doe voor de terugreis. Na het ontbijt maak ik nog een wandeling over het eiland. Ik volg de kust zuidwaarts. Ik passeer het vliegveld. Of althans iets dat voorheen een vliegveld was. De starttoren staat er verwaarloost bij en de landingsbaan wordt gebruikt om bussen en vrachtwagens te parkeren. Het passeren van de luchthaven betekent wel dat er voorlopig geen dwarsweg is om de andere zijde van het eiland te bereiken. Op zich is dit niet erg, want ik heb voldoende tijd. Rond elf uur ben ik terug bij het hotel. Aan de overzijde bestel ik koffie. Daarna kleed ik mij om en check uit. Rond half één verzamelen we bij de ferryterminal. We zijn ruim op tijd voor de boot van één uur. Tijdens de overtocht maak ik mijn laatste Mexicaanse peso’s op aan cola en een zakje chips. In de haven van Cancun, komt Markos weer voorrijden. Leuk om hem weer even te zien. Hij rijdt ons in een klein uurtje naar de luchthaven net buiten Cancun. Hier nemen we definitief afscheid van Suzy en Markos. Ik ga het luchthavengebouw binnen en sluit aan in de rij om in te checken. Wanneer reisgenoten aan de beurt zijn, wordt aangegeven dat we het beste als groep kunnen inchecken. Alle paspoorten worden verzameld. Echter sommigen zijn al ingecheckt.

Mexico - De vuurtoren in het centrum van Isla Mujeres

De paspoorten worden gecontroleerd en nog een keer gecontroleerd. Het duurt in ieder geval lang. Omdat ik een papieren visa bezit en geen esta voor de Verenigde Staten, moet ik mijn visa apart laten zien. Uiteindelijk ben ik aan de beurt voor mijn boardingpas. Het blijkt dat Arno voor mij het verkeerde ticket heeft ontvangen. Hij heeft mijn ticket. Het label aan de koffer wordt snel aangepast. Gelukkig komt Arno er snel achter en komt voor het juiste ticket. Ik ga verder naar de handbagagecontrole. Iets voor de geplande vertrektijd, stijgt de vlucht van Delta Airlines op richting Atlanta. Ik heb precies genoeg tijd om een film te kijken. Hierdoor verloopt de vlucht, van net iets meer dan twee uur, vlot. In Atlanta volg ik de borden voor ‘Connecting Flights’. Ik kom bij de douane. De douanier vindt het al prima wanneer ik meld dat ik een connecting flight naar Amsterdam heb. Hoewel de bagage al doorgelabeld is naar Amsterdam, moet ik de bagage toch van de bagageband halen en even verderop weer inchecken. Dit voelt als een overbodige handeling. De handbagagecontrole kost meer tijd. De rij gaat langzaam. Vreemd genoeg hoeft hier de elektrische apparaten niet uit de bagage. Sterker nog alle losse voorwerpen moeten juist in de bagage, inclusief paspoort en boardingpas. Gelukkig ben ik op tijd bij de gate F01 voor mijn vervolgvlucht naar Amsterdam. Om half elf, precies op tijd, stijgen we op richting Nederland.