Griekenland > De kloosters van Meteora

In de veertiende eeuw maakten kluizenaars grotwoningen in de grillige rotsen hoog boven Kalambaka. Later bouwden monniken boven op de rotsen tientallen prachtige kloosters. De rotsen zijn gevormd door de wind en erosie. De rotspilaren konden alleen benaderd worden door de steile rotswand te beklimmen. Op de rotsen konden zij tot rust komen en waren zij dichter bij God. Het kostte de monniken soms tientallen jaren om de materialen voor de kloosters naar boven te krijgen. In de loop der tijden zijn verschillende kloosters geplunderd en verwoest. Ook tijdens de tweede Wereldoorlog hebben de kloosters zwaar te leiden gehad. Een zestal klooster zijn volledig gerestaureerd. Van de rust van vroeger is vandaag de dag weinig te merken. De kloosters van Meteora zijn na de Akropolis in Athene de meest bezochte toeristische trekpleister van Griekenland. Wanneer ik bij het Great Meteoron klooster, het grootste kloostercomplex in dit gebied, arriveer, zie al tientallen bussen staan. Het klooster gaat bijna open. Honderden mensen wachten op de trappen voor de ingang. Ik moet eerst een stukje afdalen om aan te kunnen sluiten bij de trappen naar het klooster. Wanneer ik bij de ingang aan kom, zijn de rijen net weg. In het Great Meteoron klooster is de kapel onbetwist het hoogtepunt. Ik betreed de kleine ruimte. Ik schat dat het voorportaal van de kerk op acht bij acht meter.

Griekenland - Het klooster van Varlaam op de rotspilaar

Alle gewelven zijn compleet voorzien van fresco’s en muurschilderingen. Via een deuropening kom ik in de eigenlijke kapel. Deze ruimte is nog mooier. Rondom volledig voorzien van schilderingen, aan het plafond hangt een enorme kroonluchter en de vergulde iconostase is voorzien van indrukwekkende iconen. Deze prachtige atmosfeer wordt ietwat teniet gedaan door de vele vooral Aziatische toeristen in de kleine ruimte. Iedereen wringt zich langs elkaar om een glimp van de pracht op te vangen. Jessy komt enthousiast aangelopen. De manuscript ruimte is vandaag open, zegt ze. Dit is een unicum. Zij heeft deze ruimte eerder nog niet kunnen bezichtigen. Ik volg haar naar de indrukwekkend oude boeken en de eerste geschriften van de monniken. Bijzonder. Ik neem het voor lief dat de zaal met oude fresco’s net vandaag gesloten is. Bij het klooster van Rousanou, enkele honderden meter verderop, heb ik een wijd uitzicht over de vallei. Ik zie hiervandaan vijf van de zes kloosters liggen op de bergpunten. Alleen het klooster van Stefanou ligt verscholen achter de bergen. Het klooster van Rousanou is te bereiken via een dalende trap. Veel toeristen gebruiken de trap naar het klooster.

Griekenland - het klooster was decor in menig film

Ik loop naar beneden met een Vlaamse reisgroep. Zij sluiten hun reis in Meteora af en keren morgen weer naar huis. Ook bij dit klooster is het druk. Het klooster is veel kleiner dan het Great Meteoron klooster. Reisgroepen verdringen zich om met de gehele groep tegelijk in de kleine kerk van het klooster te komen. Tussen de groepen door bekijk ik de kerk. De kerk heeft dezelfde schoonheid als de kerk in het eerste klooster. Schitterend. Buiten volg ik de dalende trap. Mantos staat beneden met de bus te wachten. We rijden weer terug naar Kalambaka. Onderweg passeer ik de prachtige kloosters van Varlaam, Agia Triada en Stefanou. Stuk voor stuk uniek gesitueerd. Terug in de stad stoppen we bij een icoon workshop. Zoals vaak blijkt de winkel vele malen groter dan de workshop en is er, op de gegeven demonstratie na, niemand aan het werk. Van mij hoeven dit soort handycraft bezoekjes niet. Na de lunch rijden we door naar het bergdorp Metsovo. Metsovo ligt in het Pindosgebergte. Letterlijk betekent Metsovo ‘Het dorp van de beren’.

Griekenland - Het bergdorpje Metsovo

Deze naam kreeg het dorp omdat in de omgeving veel beren leven. Ik herken de weg van mijn reis drie jaar geleden in tegengestelde richting. Volop herkenning zie ik als ik het pittoreske dorpje binnen rijd. Het dorpsplein, de kerk en het hotel waar ik overnacht heb (Inclusief het steile straatje om het te bereiken). Leuk om hier weer terug te zijn. In de namiddag loop ik met Cecile door Metsovo. Zij is Nederlandse en is dertig jaar geleden getrouwd met een Griekse man uit Metsovo. Zij neemt ons mee voor een wandeling door het bergdorp. Onderweg vertelt zij haar ervaringen over het Griekse leven en de Griekse cultuur. Zij vertelt anekdotes over de strikte sociale controle in het dorp, de gesprekken op het dorpsplein, de conservatieve houding tussen mannen en vrouwen en de belangrijke rol van de familie. Zij vertelt dat je in Metsovo geacht wordt jouw uitgaven te doen bij familieleden. Boodschappen, een drankje maar ook bij verbouwingen. Zelfs als zij hier niet in gespecialiseerd in zijn. Denk hier maar eens aan, besluit zij, als in een hotel niet alles even recht hangt. De rondwandeling eindigt in haar huis met een glaasje wijn. Een leuke kennismaking met het Griekse leven.