Griekenland > Mycene en Epidaurus

Een drukke dag voor de boeg. Vandaag bezoek ik een aantal bezienswaardigheden in de nabijheid van Tolo. Allereerst gaan we met de reisgroep naar Navplion. Niet lopend dit keer, maar met de bus. Door de belangrijke rol die Navplion speelde bij het ontstaan van het huidige Griekenland, mag deze stad niet ontbreken in deze reis. Omdat ik het centrum gisteren al bekeken heb, wandel ik rond het schiereiland. Vanaf de kade heb ik weer zicht op de Bourdzi vesting op het eiland voor de kust. De zon schijnt mooi op het verdedigingsbouwwerk. Aan de westzijde blijkt het wandelpad afgesloten te zijn vanwege mogelijke vallende rotsblokken. Het is verboden om er te wandelen. Hoe kan dit nou? Gisteren heb ik talloze mensen op dit pad zien lopen, toen ik afdaalde van de burcht. Een mevrouw, die wat zwerfpoezen eten geeft, zegt dat ik gewoon door moet lopen. Ik volg haar advies. Het wandelpad loopt om de rotspunt. Er boven ligt de Akronavplia burcht. De Akropolis van de oude stad. Aan de andere zijde van het schiereiland is de ruimte voor het wandelpad beperkt. Een tunnel door de rotsen brengt uitkomst. Wanneer ik rond ben, sla ik af richting de Akropolis. Ik volg de stijgende weg. Het fort is geïntegreerd in de stad. Sommige huizen staan in de burcht. Ook loopt de doorgaande weg door het fort. Vanaf de klokkentoren kijk is uit over de lager gelegen huizen en de baai. Wanneer ik weer af daal passeer ik een Katholieke kerk. Het hek staat uitnodigend open. Ik heb zoveel Orthodoxe kerken bezocht, dat ik besluit ook een katholieke kerk te bezoeken.

Griekenland - Het wandelpad rond de stad loopt door de rotsen

Op de binnenplaats word ik direct welkom geheten door de pastoor. Hij onderbreekt zijn telefoongesprek voor mij. Hij toont zich verheugt dat ik uit Nederland kom en zijn kerk bezoek. Hij nodigt mij uit voor een rondleiding in de kleine kerk. Ondertussen gebaart hij naar iemand om de crypte te openen. Een stalen plaat wordt opgetild. Daaronder zie ik een stenen trap naar beneden gaan. In de kerk legt de pastoor uit dat de kerk begin 1700 gebouwd is als moskee tijdens de Turkse bezetting. Na de onafhankelijkheidsstrijd werd het gebouw in 1840 een Katholieke Kerk. De pastoor laat mij alle namen zien van de strijders die bij de strijd omgekomen zijn. Hij benadrukt hoeveel buitenlanders de Grieken geholpen hebben tegen de Turken. Na de rondleiding daal ik af in de kleine crypte. Met de zaklantaarn op mijn telefoon bekijk ik de vrij lege ruimte. In de hoek staat een mozaïek van Christus. Ik bedank de pastoor en loop terug naar de bus. Precies op de afgesproken tijd kom ik aan. De volgende stop voor vandaag is Mycene. Mycene was in de oudheid een belangrijke stad. De stad werd gesticht in 2100 vC. Bij de koepeltombe van Atreus, net buiten Mycene, ontmoet ik Patty. Zij is de gids voor vandaag en zij vertelt over de grafheuvel. Door eerdere plunderingen weet men niet zeker wie hier gelegen heeft. De dertien meter hoge tombe in bijenkorf vorm heeft alle aardbevingen doorstaan.

Griekenland - De Leeuwenpoort vormde de toegang tot Mycene

De bouw ziet er ook zeer solide uit met zware stenen. De oude stad Mycene ligt tien minuten verderop. Allereerst neemt Patty ons mee naar het museum. Aan de hand van een maquette legt ze uit hoe de stad vroeger ingedeeld was. Daarna leidt ze ons langs de voorwerpen uit de tijd van Mycene. De koningsburcht van Mycene wordt ommuurd door een 900 meter lange en 6 meter dikke muur. Ik betreed de burcht van Mycene door de Leeuwenpoort. De toegangspoort van de stad is gedecoreerd met een steen waarop twee leeuwen staan gegraveerd. In tegenstelling tot de rest van de stad is deze poort goed bewaard gebleven. Van de huizen, kerken en paleizen binnen de stadsmuren is weinig meer over. Hooguit staan muurtjes overeind tot een halve meter hoog. Hierdoor is het lastig om een beeld te krijgen hoe deze oude stad er uit gezien moet hebben. Vanaf het hoogste punt, de plek waar het paleis lag, heb ik wel zicht op de omvang van de stad. De lunch is in een restaurant vlakbij. In de grote wat ongezellige zaal zitten al verschillende reisgroepen te eten. Dit restaurant is duidelijk voorbereid op grote groepen. Het eten is niet geweldig. Alles lijkt vooraf bereid en opgewarmd. De patat hangt er slap bij. Ik vind dit het minste restaurant tot nu toe.

Griekenland - Het amfibietheater van Epidauris biedt plaats aan ruim 12.000 mensen

Jammer. In de middag rijden we door naar een tweede archeologische site. Plots begint het te regenen. Regendruppels kletteren op de voorruit. Dit is de eerste regenbui tijdens de reis. Ik heb helemaal geen regenkleding meegenomen. Gisteren was ik hier beter op voorbereid. Hopelijk stopt de regen snel. Wanneer we bij Epidaurus arriveren is het droog. Patty neemt ons ook hier mee naar het museum. Binnen staan enkele opgegraven standbeelden. Ook zijn delen van de tempel van Asklepieion gereconstrueerd. De bekendste bezienswaardigheid van Eipdaurus is niet het heiligdom van Asklepios, maar het theater van Epidaurus. Dit is het best bewaarde theater uit de Griekse oudheid. In de enorme kuil is plek voor ruim 12.000 toeschouwers. De onderste dertig rijen zijn gebouwd in de 4de eeuw voor Christus. In de Romeinse tijd zijn er nog eens twintig rijen aan toegevoegd. Precies in het midden is de perfecte akoestiek. Gezang vanaf de stip klinkt door in het hele theater. Een bizar kunstje bouwkunde. Terwijl ik naar de bovenste rij klim, begint het opnieuw te regenen. Aan de bovenzijde van het theater schuil ik onder de bomen. De regen lijkt alleen maar harder en harder naar beneden te komen. De boombladeren raken verzadigd en laten de regen door. Ik word nat. Wanneer de regen even iets minder wordt, daal ik weer af. De stenen zijn glad geworden door de regen. Voorzichtig zet ik iedere stap. Uiteindelijk ben ik behoorlijk nat geworden. Ik laat de opgravingen van het Asklepieion heiligdom voor wat het is. Ik stap in de bus en rijd terug naar het hotel.