Griekenland > In de voetsporen van Ali Pasja

Ik begin de dag met de dagelijkse uitdaging. In de badkamer probeer ik de douche op de juiste temperatuur te krijgen. Draai ik de kraan iets naar links, wordt het water gloeiend heet. Een klein tikje naar rechts volgt alleen koud water. Door de kraan een heel klein stukje te draaien probeer ik een geschikte temperatuur te vinden. Een bijkomende uitdaging is dat de temperatuur zich pas na een paar tellen aanpast na het draaien aan de kraan. Ik slaag voor de uitdaging en stap onder de douche. Ik denk terug aan het verhaal van Cecile van gisteren. Na het ontbijt rijden we de Metsovo bergpas weer af. De chauffeur rijdt heel voorzichtig naar beneden. Iets te voorzichtig naar mijn idee. Zou hij zo langzaam rijden om met de zware bus niet te veel snelheid te maken in de haarspeldbochten? Beneden op de snelweg blijft het tobben. Het lijkt wel of de bus geen power heeft om sneller te rijden. Mantos gaat op de vluchtstrook rijden. Ik schat dat we net twintig kilometer per uur rijden. Het overige verkeer raast voorbij. Het probleem lijkt niet minder te worden. Wel doemt voor ons een nieuw probleem op. Een tunnel zonder vluchtstrook. Het probleem wordt op z’n Grieks opgelost. Mantos stuurt de bus gewoon de tunnel in. Met een slakkengang rijden we door de tunnel. Het achteropkomend verkeer passeert op de tweede baan. De actie blijft niet onopgemerkt. Er verschijnt een rood kruis boven de rijbaan en de maximale snelheid wordt verlaagd.

Griekenland - Net buiten Metsovo heeft de bus pech

Buiten de tunnel seinen de wegbeheerders dat we moeten stoppen. Verderop ligt een kilometers lange tunnel. Daar kunnen we zo niet door heen. De bus staat stil op de vluchtstrook op een viaduct, zo’n zestig meter boven een vallei. Er moet hulp komen. Ondertussen sleutelen de chauffeur en de wegbeheerders wat aan de motor. Tevergeefs. Na ruim een uurtje verschijnen de monteur en een reserve bus praktisch tegelijkertijd. Het lijkt op een computerstoring. De monteur sluit zijn laptop aan en verhelpt het euvel. Mijn onze eigen bus rijden we even later verder naar Ioánnina. Voor de zekerheid rijdt de reserve bus nog een stukje achter ons aan. Door de vertraging komen we later in Ioánnina aan. Besloten wordt om eerst naar het eiland te varen en aansluitend de citadel te bezoeken, in plaats van andersom. Om twaalf uur stap ik aan boord van de boot aan het meer van Pamvotida. In een kwartiertje word ik naar het eiland gebracht. Officieel is dit het enige bewoonbare Griekse eiland zonder naam, maar in de volksmond noemt iedereen het eiland Nisi, wat ‘eiland’ betekent. Nisi dankt zijn bekendheid door de vlucht van Ali Pasja in 1822. Ali Pasja had zichzelf in 1788 benoemd tot Pasja van Epirus.

Griekenland - Met de boot naar het eiland Nisi in Ioánnina

Hij leefde in zijn paleis in de citadel van Ioánnina met honderden vrouwen. Zijn rijk breidde snel uit. Het bestuur in Constantinopel zag in de expansie van zijn rijk een gevaar en besloot tot aanval over te gaan. De stad werd twee jaar lang omsingeld. Ali Pasar trok zich terug op het eiland Nisi in een van de kloosters. Bij zijn overmeestering werd hij vermoord en werden zijn handen en voeten afgehakt. De ledenmaten werden getoond in de Citadel van Ioánnina. Nog altijd staan een zevental kloosters op het kleine eiland. Het klooster van Filanthropinon is het meest bijzonder. Naast de overweldigende muurschilderingen, is hier ook een muurschildering van de Griekse filosofen Plato, Aristoteles en Plutarchus te zien. Normaliter worden alleen geestelijken en heiligen afgebeeld in de kloosters. Ik verlaat het prachtige klooster en sla linksaf naar de minder bekende kloosters. Ik ga een poortje door en kom op een verlaten binnenplaats. De deuren naar de kerk zijn gesloten. Ik volg de borden naar het Transfiguration Monastery, het meest afgelegen klooster. Ik volg de wegwijzer en loop een erf op.

Griekenland - Het klooster op het eiland Nisi met afbeeldingen van Griekse filosofen

De was hangt te drogen en verschillende honden slaan aan. Gelukkig allemaal vanuit hokken. Ik denk een klooster te herkennen in het er achter gelegen gebouw. Een dame, die schoon aan het maken is, zegt vanaf de veranda dat dit klooster gesloten is. Ik wandel via een andere route terug naar de haven. Ik passeer de veelal wit geschilderde huisjes met lei steen geplaveide daken. Ik dwaal door de smalle straatjes. Het hele eiland is autovrij. Bij het meer strijk ik neer voor een lunch. Ik heb in ieder geval het mooiste klooster van binnen kunnen bekijken. Terug op de vaste wal, loop ik de ommuurde oude stad van Ioánnina in. Smalle straatjes leiden naar de Inner Citadel, het hoogste punt van de ommuurde stad. Hier stond vroeger het paleis van Ali Pasja. Het paleis is grotendeels vernietigd. Het Byzantijns museum, gehuisvest in een modern gebouw in de citadel, is op dinsdagen gesloten. Wel is een klein kerkje geopend. De beheerder doet speciaal voor mij het licht aan. Door de stadsmuren van de oude stad te volgen, kom ik weer bij de haven en bij de bus. Klaar voor het laatste stukje van vandaag naar het eiland Lefkas. Lefkas is een eiland in de Ionische zee. Het eiland is met het vaste land verbonden door middel van een tachtig meter lange ponton brug. De komende twee nachten verblijf ik in de hoofdstad van het eiland: Lefkada. De boulevard van Lefkada zit vol gezellige restaurantjes en barretjes. Een prima plek om te vertoeven.