Uganda > Bezoek aan de chimpansees

Aan de oever van het Victoria meer heet Evelyn mij welkom. Zij legt mij uit wat we gaan doen op Ngamba Island Chimpanzee Sanctuary. In dit reservaat worden Chimpansees opgevangen, die bevrijd zijn uit gevangenschap. Zij kunnen niet meer zelfstandig in de natuur leven. Op dit eiland kunnen ze veilig rondlopen. De populatie is te groot (of het eiland te klein) om zelf in hun voedselvoorziening te voorzien. Daarom worden de 45 chimpansees dagelijks bijgevoerd.

Uganda - Een Pied Kingfisher (Bonte ijsvogel) in de haven van Entebbe aan het Victoriameer

Een ideale gelegenheid voor toeristen om de Chimpansees te bezoeken op het eiland. Met de toegangskaarten wordt het reservaat in stand gehouden. Ik stap aan boord van een klein polyester bootje met een eenvoudige overkapping. Een zwemvest wordt uitgereikt. Ik wordtn verzocht deze aan te trekken. Zucht! Achter de boot hangen twee zware buitenboordmotoren. Henry, mijn stuurman, manoeuvreert de boot vol gas over het water. De voorkant komt geregeld omhoog en stuitert hard op de golven. In zo'n drie kwartier overbrug ik de 23 kilometer naar het eiland. Op de aanlegsteiger staat Philip, één van de parkwachters, al te wachten. In het bescheiden bezoekerscentrum vertelt hij over het ontstaan van het reservaat en over de bewoners. Hij legt ook uit dat de chimpansees nog steeds wilde dieren zijn en onvoorspelbaar zijn.

Uganda - Een Chimpansee wacht op het eten in

Een groot elektrisch beveiligd hek scheidt de chimpansees dan ook van het bezoekersgedeelte. Tegen etenstijd loop ik naar het uitkijkpunt. Direct komen de chimpansees luid roepend aangelopen. Toeristen bij het uitkijkpunt betekent dat ze snel eten krijgen. Iedere aap neemt een plekje in. De dominante apen staan duidelijk vooraan. Zij kijken naar mij. Ik kijk naar hen. Ik vind het opvallend dat de beesten qua uiterlijk zo verschillend zijn. Een oude grijze chimpansee, jonge chimps, lichte gezichten en hele donkere. De jongste apen spelen met elkaar door koprollen te maken. De oudere kijken vooral waar het eten blijft. Een dominante aap vindt het te lang duren en gooit een steen in de richting van ranger Philip. Mis! Gelukkig komen de verzorgers al aangelopen met het eten.

Uganda - Vanaf een verhoging kan het voederen bekeken worden op Ngamba Island Uganda

Iedere aap verzamelt snel het gegooide fruit en probeert een zo groot mogelijk voorraad aan te leggen. Ze beschermen hun voorraadje voor eventuele kapers. Sommige apen steken zelfs hun klauwen op waarbij ze aangeven 'hier met die mango!'. Als het eten op is, trekken de apen zich terug in de struiken om hun voorraadje op te eten. Terug bij het bezoekerscentrum zie ik nog verschillende vogels en een grote leguaan. Als hij mij ziet, duikt hij snel het meer in. De terugweg in de boot is minder aangenaam. De wind is nu tegen. Flinke golven slaan over de boot. Henry deelt snel regenjassen uit, maar deze kunnen niet voorkomen dat ik behoorlijk nat wordt. Naarmate ik Entebbe bereik, worden de golven rustiger. Ik kan wat opdrogen in de zon. Ik lunch in een strandtentje aan de oever van het Victoria meer. Een leuke locatie om te eten. Bij de ingang word ik gecontroleerd op wapenbezit. Een veiligheidsmaatregel na de aanslagen tijdens de WK finale Nederland - Spanje van vorig jaar in de hoofdstad Kampala. Hierbij vielen 74 doden. Na de lunch, maar al een eind in de middag, rijd ik naar Kampala stad. Een rit van nog geen 40 kilometer.

Uganda - Tussen de locale bevolking op de markt in Kampale

De snelheid is afhankelijk van het verkeersaanbod. Het verkeer in de hoofdstad kan volledig vastlopen. Edwin rijdt de bus door het drukke verkeer. Verkeerslichten zijn er nauwelijks. Edwin drukt het busje regelmatig tussen rijen wachtende auto's. Hij weet duidelijk precies hoe groot het busje is. Zonder schade kom ik in het centrum aan. Ik stap uit bij de lokale markt. Een typische Afrikaanse markt met overal kleine volgeladen kraampjes. De paadjes zijn smal en het handelswaar hangt tot hoog in de kraampjes. Op veel plekken ontstaat hierdoor een complete overkapping van handelswaar. De marktverkopers kijken eerst verrast en direct heel vriendelijk. “Where are you from?” als ze mij zien. Ze vergeten zelfs hun kraampje aan te prijzen. Anderen liggen te rusten in hun kraampje en kijken even op als ik passeer. Ik verbaas me er over dat alle kraampjes met dezelfde spullen bij elkaar concentreren. Zo is er een complete straat met zwarte schoenenkraampjes en kraampjes vol uien naast elkaar. Voordat ik naar het hotel rijd, bezoek ik de bank om geld te wisselen. Bij de eerste bank staat een lange rij. Ik word naar de business-line geleid Door een andere medewerker word ik even snel weer terug gestuurd. Dit schiet niet op. In een wisselkantoor even verderop gaat het sneller. Hier is zelfs de koers gunstiger. Voor een euro krijg ik 3.700 Shilling. Ik ben in één klap miljonair. Dit is wel een dik pak met 10.000 Shilling biljetten voorzien van een elastiekje. Ik stop het maar los in mijn broekzak.Aan de rand van de stad kom ik bij de Cassia Lodge. Een luxe overnachtingsplek op een heuvel met uitzicht over de buitenwijken van de stad. Ik neem een duik in het frisse water van het zwembad. Vanuit het zwembad heb ik uitzicht over Kampala en het Victoria meer. Wat wil je nog meer? 's Avonds eet ik op het terras van het hotel terwijl Kampala de avond in de nacht verruilt.