Uganda > De Disco in Masaka

Het regent 's morgens. Eigenlijk is dit de eerst keer tijdens deze reis dat ik mijn poncho nodig heb. Het donkere en regenachtige weer geeft het eiland een troosteloze indruk. Het was toch al niet mijn favoriet. Het spettert nog licht als ik met de boot terugvaar naar de vaste wal. De zandweg is glad geworden door de regen. Jampa moet geregeld terugschakelen naar de low-gear om de heuvels te kunnen nemen. Al snel rijd ik Kabale binnen. De plassen midden op straat geven de stad een heel ander beeld dan enkele dagen geleden. Wel is het inmiddels droog geworden. Via de doorgaande weg ga ik verder richting Mbakara.

Uganda - Een Zebra in het Lake Mburo National Park in Uganda

Bij een restaurant lunch ik met een lokaal buffet met matoke, rijst, geit en kip. 's Middags vervolg ik richting Masaka. De doorgaande weg loopt langs het natuurpark lake Mburo. Toevallig staan een paar zebra's en impala's langs de weg. Ik stap uit langs de snelweg om foto's te maken. Dit maakt het voor mij toch nog een beetje goed, grappen reisgenoten. Enkele kilometers voor Masara lopen we weer vast in wegwerkzaamheden. De weg wordt verbreed van twee naar vier rijstroken. Hier wordt grond afgegraven. De weg komt hierdoor soms pal voor huizen te liggen. Sommige huizen zijn voor een deel afgebroken. De wegverbreding heeft flinke impact op de plaatselijke bevolking. Het blijft bijzonder hoe de wegwerkzaamheden worden uitgevoerd. Het werk wordt uitgevoerd, terwijl het doorgaande verkeer gewoon passeert. Soms links om een vrachtwagen, soms rechts. Waar geen twee rijstroken beschikbaar zijn, wordt het verkeer geleid door regelaars met een groene en rode vlag.

Uganda - Het passeren van de evenaar in Uganda

Uiteindelijk kom ik rond vijf uur bij het hotel in Masaka. Ik heb een kamer op de tweede verdieping. Ik realiseer me dat ik de hele vakantie in Uganda nog niet zo hoog geweest ben. In Uganda zijn de meeste huizen maar één verdieping hoog. Ik verheug me er op om lekker onder de douche te gaan staan. Helaas valt dit iets tegen omdat de houder afgebroken is. Ook lukt het mij nauwelijks de temperatuur in te stellen tussen heel koud en heel warm. Uiteindelijk lukt het mij om de houder zelf vast te houden en al het stof van mij af te spoelen. Opgefrist ga ik naar een restaurant waar de opbrengst ten goede komt aan weeskinderen met aids. Ik sluit de avond af in de plaatselijke discotheek. De discotheek is een echte westerse discotheek met verschillende verdiepingen. Het is druk met lokale bezoekers. De DJ mixt de muziek opvallend goed aan elkaar. Tot twee uur dans ik op Afrikaanse en Europese muziek. Als ik weg ga blijven Frank en Edwin nog achter.