
Home > Bolivia > In het spoor van de Inca's > Reisverslag dag 9
Juni 2004 (28 dagen)
Bij het openen van de gordijnen staat het ijs op de ramen. Toch heb ik het, met de extra dekens, niet echt koud gehad. Na het ontbijt staat om acht uur de bus voor de deur voor de rit naar Potosà. Het is de gewone lijnbus tussen Uyuni en Potosà, maar aangezien wij de bus geheel vullen, rijdt de bus alleen voor ons. De bus haalt ons ook op voor het hotel en brengt ons in Potosà tot voor het hotel. Voor het hotel in Uyuni wordt de bagage op de bus geladen. We nemen afscheid van Iber, onze gids van de afgelopen drie dagen. Hij woont in Uyuni en is speciaal nog even langs gekomen om gedag te zeggen. Het is 's morgens fris in de bus. Zeker tegen het koude raam aan. De afstand naar Potosà is 205 kilometer. De verwachting is echter dat we pas om half vier aan gaan komen. De weg is slecht en bus moet menig bergpas op en af cirkelen. De reisbeschrijving van de Baobab omschrijft de reis als een spectaculaire tocht. De vraag is natuurlijk of dit het uitzicht betreft, de weg of de bus zelf.
Aangezien de bus op zich goed is, heeft het spectaculaire betrekking op de eerste twee aspecten. Ondanks het gehobbel, hebben we een prachtig uitzicht over de omgeving. Enkele keren stoppen we voor de baño-stop. Ook maken we tweemaal een fotostop met een klein wandelingetje tussen de cactussen. Rond drie uur rijden we Potosà in. Potosà is, zeker in vergelijking met de afgelopen week in de hooglanden, een drukke stad. Het hotel ligt vlak bij het centrale plein. De kamer is niet groot, maar heeft wel verwarming. 's Middags wandelen we Potosà in We bezoeken de kathedraal, de markt en de vele smalle gezellige straatjes. Op straat lopen veel vrouwen in de typische Boliviaanse kledij. 's Avonds eten we met de hele groep lama in een klein eetcafeetje. Lama is de specialiteit van dit restaurant. Lama kan snel taai smaken, maar in dit restaurant smaakt het erg lekker. Na het eten controleer ik boven het café mijn e-mail in een internetcafé. Tenslotte zitten we in het hotel in de lobby nog wat na te praten tot een uur of half twaalf.