Bolivia > De Chataquila wandeling

Vanuit La Paz staat vandaag een wandeling bij Chataquila op het programma. De wandeling van circa drie uur loopt over het oude incapad naar Potosà­. Als de wekker af loopt, heb ik moeite om op te staan. Graag zou ik nog wat langer in mijn bed blijven liggen. Zeker als blijkt dat er geen warm water is in de douche.

Bolivia - Een wandeling over het oude Inkapad vanuit Chataquila richting de rivier de Chaunaca

Het ontbijt in het hotel is wat simpel, maar wel lekker. Om acht uur staat de bus - met nogal harde banken - voor de deur om ons naar het beginpunt van de reis te brengen in Chataquila. Deze tocht zal zo'n twee uur duren. Niet vanwege de afstand, maar de route loopt over hobbelige weggetjes, veel bochten en veel stijgen en dalen. We raken er inmiddels al aardig aan gewend. Bij het beginpunt van de wandeling geeft de gids een uitleg bij de kapel. Daarna vertrekken we met een korte klim van hooguit vijf minuten. Daarna is de route alleen nog maar naar beneden via het oude incapad. Onderweg heb ik voor de eerste keer de wandelstokken uitgeprobeerd. Hoewel het een beetje wennen is, loopt het best lekker. De stokken geven stabiliteit op de soms los liggende stenen. Met een werkelijk prachtige tocht dalen we af. Na zo'n drie uur wandelen zijn we beneden waar de bus weer voor ons klaar staat. Bij een riviertje picknicken we.

Bolivia - Een picknick aan de oever van de rivier de Chaunaca

Kristina heeft voor ons inkopen gedaan voor deze picknick. Op een steen bij een stroomversnelling eten we de lunch en genieten we lekker van het zonnetje. De terugweg duurt nog iets langer, omdat de bus flink moet klimmen om weer in Sucre te komen. Rond vijf uur zijn we terug in het hotel. De man van onze Boliviaanse gids heeft voor ons de wedstrijd voor het EK 2004 tussen Nederland en Tsjechië opgenomen op video. Met de taxi komt hij, met zijn videorecorder onder zijn arm, naar het hotel. In de eetzaal kunnen wij de wedstrijd alsnog kijken. Helaas verliest Nederland de wedstrijd. Na de wedstrijd was ik wat kleding. Ik hang de kleding te drogen in de hotelkamer. Daarna neem ik ook zelf een douche. 's Avonds zijn we kroketten en patat gaan eten uit in de Joy Ride. Om tien uur zijn we met drie taxi's naar de discotheek gegaan. Als we bij de disco aankomen, blijkt deze al enige tijd gesloten te zijn. De taxichauffeur kijkt ons vragend aan en wij hem. Niemand van ons spreekt Spaans. Gelukkig komt de tweede taxi aanrijden en leidt ons naar een andere discotheek. Het entree is op zich al bijzonder. De mannen moeten voor het entree 15 Bolivias (1 euro 50) betalen, vrouwen 5 Bolivias (50 cent). Hiervoor krijgen de mannen twee consumptiebonnen en de vrouwen één. Binnen zijn weinig mensen. We betreden de dansvloer en dansen op de voornamelijk Salsa muziek. De DJ komt speciaal naar ons toe om te vragen welke muziek wij willen horen. Als hij op ons verzoek DJ Tiësto start, staan wij op de dansvloer, maar de Bolivianen niet meer. Ook voor ons valt het dansen op dit tempo niet mee op deze hoogte. De muziek valt weer snel terug in salsa. Naarmate het later wordt, wordt het ook steeds drukker in de discotheek. Rond twaalf uur nemen we een taxi naar ons hotel en ga ik slapen.