Spanje > De Mezquita van Córdoba

Ik ga lopend van de zevende verdieping naar het ontbijt op de tweede verdieping. Overal staan mensen met koffers op de liften te wachten. Na het ontbijt besluit ik op tijd met mijn bagage naar de lift te gaan. Tot mijn verbazing komt de lift direct. Hierdoor ben ik een kwartier te vroeg beneden. Waarschijnlijk zijn de andere reisgezelschappen al vertrokken. Bij de bus ontmoet ik de nieuwe chauffeur, Mamola. De bus is nog wel de blauw gekleurde bus met het TUI logo. We verlaten Sevilla en rijden richting Córdoba. Een reis van ongeveer twee uur. Vlak voor Córdoba stoppen we voor een sanitaire stop en koffie. Aan het einde van de ochtend arriveren we in Córdoba. We stappen uit nabij de rivier. Het zicht op de Roman bridge en de Mezquita kathedraal is prachtig. Het zonlicht schijnt door de wolken op het gebedshuis. Op de brug is het druk. Ik volg de stroom mensen naar het historisch centrum van Córdoba. Ik let extra goed op mijn waardevolle spullen. In de mensenmassa is het eenvoudig om iets kwijt te raken. Om één uur hebben we een rondleiding met een Engelstalige gids door de kathedraal en Joodse wijk. Tot die tijd kunnen we zelf Córdoba verkennen. Ik wandel door de smalle straatjes van de Joodse wijk.

Spanje -

Ook hier zijn in 1492 de Joodse inwoners verdreven of gedwongen Katholiek te worden. In één van de straatjes bevindt zich de oude synagoge uit 1315. In Spanje zijn maar drie historische synagoges bewaard gebleven. Twee in Toledo en één hier. De gebedsruimte is klein en rechthoekig, met hoge muren die volledig zijn bedekt met prachtig stucwerk in Mudéjarstijl. We weten gelukkig de weg nog terug te vinden in het doolhof van straatjes van de Joodse wijk. Bij de kathedraal bestel ik een broodje. Ik kies voor “Rabo de Torro”, een lokaal gerecht gemaakt van de staart van een stier of rund. Het smaakt verrassend goed. Bij de kerk ontmoet ik Antonio, de gids voor de rondleiding. Antonio vertelt in het Engels dat Córdoba de hoofdstad van Andalusië was, toen Andalusië praktisch heel Portugal en Spanje besloeg. In de zevende eeuw kwamen de Mooren in het gebied. Zij bouwden in Córdoba de grootste moskee uit die tijd.

Spanje -

Daarna werd de moskee nog enkele keren uitgebreid. Er was ruimte voor 40.000 gelovigen. In de 13de eeuw werden de Islamieten verdreven en kwam Córdoba weer in Katholieke handen. De moskee werd omgeturnd tot Katholieke kerk. Midden in de moskee werd een kathedraal gebouwd. Deze bouw duurde meer dan 200 jaar. Wanneer ik de Mezquita betreed, ben ik onder de indruk van de talloze rood-witte bogen van verschillend gesteente. Antonio vertelt dat de pilaren uit de Romeinse periode stammen en herbruikt zijn. De ruimte is immens groot. Aan de andere zijde bevindt zich de mihrab, de voormalige Islamitische gebedsnis. Tenslotte bezoeken we midden in het complex het altaar en het koor van de kathedraal. Het is een prachtige en bizarre combinatie tegelijk. Ik heb nog nooit zoiets eerder gezien. Na het bezoek aan de kathedraal van Córdoba, leidt Antonio ons door de straatjes van de Joodse wijk. We passeren gezellige terrasjes, smalle straatjes en we komen weer uit bij de synagoge.

Spanje -

Bij de kerk nemen we afscheid van de gids. We hebben nog tijd om zelf de stad te verkennen. Op een terrasje bestellen we een lunch. Ik kies voor Flamenquín, een soort opgerolde cordon blue gevuld met Rabo de Torro. Een typische lokale maaltijd. Het smaakt lekker, maar ook apart. Vooral de vulling van het stoofvlees in combinatie met de gefrituurde buitenzijde. Om vijf uur zijn we weer bij de bus. We rijden in een kleine twee uur naar het hotel in Baeza. De bus kan niet in het historische centrum komen. We lopen in enkele minuten naar het hotel. De bagage wordt met een klein busje gebracht. Het hotel ligt mooi centraal, maar de kamers zijn klein. Ik kan mijn reistas niet kwijt. Ik schuif het bed tegen de wand om ruimte te maken. Ik kan mij niet voorstellen dat dit een viersterren hotel is of ooit geweest is. Het is al na zevenen. We besluiten snel te gaan eten in het stadje. Langs het plein zitten verschillende restaurants. Ik kies weer voor de Flamenquín, maar dit keer met kaasvulling. Ik denk dat ik deze keuze beter vind. Zeker in combinatie met een lokaal biertje.