Gibraltar > Het staatje Gibraltar

We vertrekken vandaag om half negen, een half uurtje eerder. Vandaag gaan we Gibraltar bezoeken. Gibraltar is in 1704 veroverd op de Spanjaarden door een alliantie van de Britten en de Nederlanders. In 1713 is tijdens het verdrag van Utrecht bepaald dat Gibraltar behoort tot de Britten. Gibraltar is maar 6,8 km2 groot en wordt grotendeels ingenomen door de 426 meter hoge rots van Gibraltar. Na anderhalf uur rijden, zie ik in de verder de enorme rots opdoemen. Het ziet er wat vreemd uit in het verder vlakke landschap. Omdat Gibraltar Brits grondgebied is, moeten we formeel door de douane. We stappen uit de bus en wandelen naar de douane. Het tonen van het paspoort is al voldoende om eerst Spanje uit te gaan en even verderop Groot-Brittannië in te komen. Grappig genoeg stuiten we net voorbij de douane op een barrière. De slagboom is gesloten en de hekken gaan dicht. Er blijkt een vliegtuig te gaan landen. Om in Gibraltar te komen moet de landingsbaan overgestoken worden. Wanneer het Easyjet vliegtuig geland is, gaan de hekken weer over. Over de startbaan lopen we richting het centrum van Gibraltar. We passeren de Landport tunnel. Vroeger was dit de enige toegang tot het staatje. We komen uit op het Grand Casemates Square, het centrale plein van Gibraltar. We wandelen Main Street in. Een winkelstraat met winkels en horeca voornamelijk gericht op het toerisme. Het valt mij eigenlijk een beetje tegen. In de straatjes links en rechts is weinig levendigheid. Op een terras bestellen we iets te drinken. Rond het middaguur verzamelen we weer bij het plein. Hiervandaan maken we een tocht over het schiereiland. David heet ons welkom in zijn busje. Direct wanneer we wegrijden, stijgt de weg.

Gibraltar - De 436 meter hoge rots van Gibraltar

Het uitzicht over de haven en de baai is prachtig. Via de geluidsinstallatie krijgen we uitleg in het Nederlands over de bezienswaardigheden die we passeren. We passeren een deel van de oude Britse fortificatie, die goed bewaard is gebleven. Aan de zuidzijde van Gibraltar komen we uit bij Europa Point. Dit is het zuidelijkste punt van schiereiland Gibraltar. Wanneer ik uitstap, merk ik dat er een flinke wind staat. Ik moet mijzelf goed vasthouden wanneer ik een foto van de vuurtoren wil maken. In de verte doemt de kustlijn van Marokko op. De afstand vanaf Gibraltar tot Marokko is maar vierentwintig kilometer. Vanuit het zuidelijkste punt van Spanje is de afstand zelfs maar veertien kilometer. Ook vandaag is het prachtig weer. De zon schijnt volop. We rijden met het busje de berg van Gibraltar op. Via smalle wegen komen we hoger en hoger. Ik vermoed dat er een eenrichting geldt. Passeren lijkt mij lastig en ik zie geen tegemoetkomend verkeer. We rijden het Upper Rock Nature Reserve binnen. Borden waarschuwen langzaam te rijden voor de Berberapen. De apen op de rots van Gibraltar zijn de enige apenkolonies in Europa die in het wild leven. Ze zijn ook aan mensen gewend en kunnen behoorlijk brutaal zijn als ze eten ruiken. David adviseert ons geen etenswaren mee naar buiten te nemen. We arriveren bij de St Michaels Cave. Door water dat door de poreuze rotsen sijpelt zijn prachtige druipsteengrotten ontstaan.

Gibraltar -

De rotsformaties van stalactieten en stalagmieten zijn mooi uitgelicht. Wanneer ik weer buiten kom, zie ik enkele Berberapen over de parkeerplaats lopen. Op een veilig afstand maak ik een foto. De beesten lijken zich er niet om te bekommeren. Bij een uitkijkpunt, een stukje verder op de rots, verblijven meerdere apen. De beesten krijgen waarschijnlijk goed te eten, want ze zien er stevig en gezet uit. Af en toe lopen ze van de reling naar de rotsen of terug. Terug in het centrum van Gibraltar nemen we afscheid van David. Op het plein bestel ik een fish and chips als lunch. Dit is de traditie voor Gibraltar. Een typische Brits gerecht. Om drie uur verlaten we Gibraltar. We wandelen terug over de startbaan, naar de douane. Zonder al te veel problemen passeren we de grens. De buschauffeur staat al klaar met de bus. Op de terugweg naar Jerez de la Frontera, bezoeken we nog het witte stadje Vejer de la Frontera. Hier arriveren we rond vijf uur. De zon begint al te zakken aan de horizon. Vanaf de parkeerplaats lopen we via een steil wandelpad naar het stadje op de rotstop. Het is rustig op straat. De meeste horeca is al gesloten. Waarschijnlijk leeft het toerisme hier vooral tussen de middag, wanneer toeristen het stadje bezoeken en lunchen. Op het centrale plein van het stadje is nog één café geopend. Ik dwaal wat door de straatjes. Alle huizen zijn wit geschilderd. Waarschijnlijk is het niet toegestaan een andere kleur te kiezen.

Gibraltar -

De smalle straatjes lopen soms flink omhoog of omlaag. Om kwart voor zes lopen we gezamenlijk terug naar de bus. Het is dan nog ongeveer een uurtje rijden naar het hotel. Het restaurant van gisteren beviel wel. Ik reserveer alvast een tafel online vanuit de bus. Wanneer we arriveren bij het hotel, heb ik nog even voordat we gaan eten. Ik ga naar de gym. Ik doe enkele oefeningen. Om acht uur schuif ik aan in het restaurant. Vandaag kies ik voor een Thaise noodle maaltijd. Ook vandaag weer een prima keuze.