Spanje > Historische brug van Ronda

Ik schrik wakker van de wekker. Ik heb ruim negen uur geslapen. Bij het ontbijtbuffet ontmoet ik mijn reisgenoten weer. Gelukkig is de groep niet zo groot en heb ik alle namen kunnen onthouden. Om iets voor negen uur check in uit en breng mijn bagage naar de bus. Miguel, de chauffeur, legt mijn koffer onder in de bus. We rijden vandaag in anderhalf uur naar Ronda. Door de ligging op een steile rots is Ronda al sinds de oudheid een belangrijke nederzetting, die moeilijk te veroveren was. Vanaf het busstation is het een kwartiertje lopen naar het oude centrum van Ronda en de beroemde Puerto Nuevo. Voordat we de stad in gaan, bestellen we koffie. Vanaf het terras heb ik mooi uitzicht over de El Tago kloof. De kloof doorkliefd Ronda. Het is vandaag echter te fris om buiten te gaan zitten. Binnen is ook prima. Met een reisgenoot heb ik enkele bezienswaardigheden geselecteerd die we in Ronda willen bezoeken. Als eerste steken we de brug over. De historische brug verbindt de het oude centrum van Ronda met de omgeving. De brug is 90 meter hoog en is in 1751 voltooid. Destijds was het de hoogste brug ter wereld. Op de Ronda-rots slaan we linksaf. We dwalen door de smalle gezellige straatjes met overwegend witte huizen. In veel panden bevinden zich nu winkels en horeca gericht op de toeristen. Wij komen uit bij het Casa Del Rey Moro. Hier bevindt zich een watermijn.

Spanje - Het stadje Ronda ligt op een steile rots

Via de schacht werd vroeger het water uit de rivier gehaald. Via een uit de rotsen gehouwen trap kunnen we afdalen tot aan de rivier. Voorzichtig dalen we de treden af. De rotsen zijn vochtig en de traptreden zijn nat. Het is bijzonder om hier te lopen. Zestig meter lager komen we uit bij de Guadalevin rivier onder in de El Tago kloof. Er is een nadeel: we moeten via dezelfde trap weer omhoog. Net buiten het historische centrum liggen de Baños Arabes. De Arabische baden dateren uit de dertiende eeuw. De constructie is goed bewaard gebleven, inclusief het koepelvormig dak. In één van de badruimtes wordt een video getoond hoe het badhuis er vroeger uitgezien moet hebben. Naast de verschillende baden, was er ook een massage- en relaxruimte. Via de andere zijde van de kloof klimmen we via een soort parkje weer omhoog. Ik zie waar we eerder in de waterschacht geweest zijn. Helaas blijkt de ingang van het park afgesloten. We moeten weer een stukje afdalen en via de naastgelegen straat omhoog. Waarom het hek dicht is blijft onduidelijk. We passeren opnieuw de Puente Nuevo. Via de idyllische straatjes lopen we richting de kerk. We passeren enkele reisgenoten op een terrasje. Zij vertellen ons dat de Iglesia nog gesloten is tot twee uur. Het is zondag vandaag. We sluiten bij hen aan om iets te lunchen. Ik bestel een kop soep en cola.

Spanje - Via de trap in de rotsen werd vroeger water gehaald

Omdat we ook nog naar een uitkijkpunt willen, besluiten we dit na de lunch eerst te doen. Aan de andere zijde van het centrum dalen we via een zigzag pad af naar de Arco de Cristo. Vanaf dit punt hebben we zowel uitzicht op de enorme rotsen van Ronda en de historische brug. We hebben geluk. De zon is inmiddels doorgekomen en schijnt op het stadje Ronda. Ook hier moeten we dezelfde route weer omhoog. Vandaag hebben we al heel wat hoogtemeters gemaakt. We wandelen terug naar de Iglesia de Santa Maria la Mayor. De bouw van deze kerk duurde maar liefst tweehonderd jaar. We kunnen de kerk bezichtigen, inclusief een tour over het dak. Althans dat denk ik te begrijpen bij de kassa. Het interieur van de kerk is prachtig. In de kerk staat het Mariabeeld ‘Nuestra Señora de la Paz’. Dit beeld trekt veel bedevaarders. Achter in de kerk oefenen sterke jongens met het dragen van de processie baar. Over enkele weken trekken ze hiermee door de straten. We kunnen alleen de opgang naar het dak niet vinden. Wel vinden we een trap waarmee we op het balkon boven de ingang komen. Zou dit bedoeld worden? Wanneer we informeren bij de kassière, blijkt dat de beklimming achter in de kerk begint. We gaan de kerk weer in. Achterin zien we geen opgang.

Spanje - De Iglesia de Santa Maria la Mayor van Ronda

Wanneer we informeren, blijkt de deur nog gesloten. De deur wordt voor ons geopend. Via een stenen wenteltrap komen we op het dak van de kerk. Hiervandaan hebben we uitzicht over Ronda in verschillende richtingen. Ook is er een deurtje, waar in vier talen ‘open’ op staat. We komen op een klein balkonnetje boven in de kerk. We zien het altaar en de kerk van bovenaf. Prachtig. We hebben een mooie tocht door Ronda gemaakt. We keren terug naar de stierenarena. Dit is het meetingpoint. Precies om drie uur is iedereen weer terug. Gezamenlijk lopen we terug naar de bus. Vanuit Ronda is het een kleine twee uur rijden naar Jerez de la Frontera. De naam van de stad verwijst naar de vroegere scheiding van het Spaanse en Moorse rijk. We arriveren bij het hotel. Hier verblijven we de komende drie nachten. Wel zo prettig. Ik heb nog even tijd voordat ik met reisgenoten afgesproken heb om te gaan eten. Ik besluit naar de gym te gaan. In een relatief kleine ruimte staan fitness apparaten en zijn gewichten aanwezig. Ik loop mij warm en doe enkele oefeningen. Rond acht uur gaan we op zoek naar een restaurant. Volgens Google moeten er in een zijstraat vier restaurants zitten. Er blijkt er maar één open te zijn. De anderen zien we niet of lijken al lang gesloten. Het open restaurant is een Mexicaan. We bestellen enkele Mexicaanse gerechten. Het smaakt verrassend goed samen met het Mexicaanse Corona biertje.