Egypte > Het middeleeuwse stadje El-Qasr

Egypte - Onze overnachtingsplaats met de kalkheuvels van de witte woestijn op de achtergrond

De nieuwe dag breekt al vroeg aan. Nog voor de zon goed en wel opgekomen is, is iedereen al wakker. In de slaapzak is het nog wel lekker warm. Ik geniet van een prachtige zonsopgang net boven het zand. Ondertussen bereiden de Bedoeïenen het ontbijt voor. Nadat alle bagage weer gepakt is en in de bus opgeborgen is, maken we een wandeling in de richting van de paddestoel rotsen. De bus komt ons achterna met de minder enthousiastelingen. Bij de rotsformaties stappen we allemaal weer in en rijden richting het oaseplaatsje Farafra. Al-Farafra is het meest afgelegen Oasestadje.waar nog veel huizen van klei opgetrokken zijn en fraai beschilderd. In Al-Farafra brengen we een bezoek aan het dorpsmuseum van Al-Farafra. Het herbergt sculpturen van het leven in de oase van de plaatselijke kunstenaar Badr. In de galerij biedt hij ook kunstwerken te koop aan. Na het bezoek nemen we aan de overzijde van de straat een drankje op een terrasje.

Egypte - De kleistenen huizen en de kronkelende straatjes geven Al-Qasr een middeleeuws karakter

Ook is er gelegenheid om een wandeling te maken door het plaatsje. De lemen huizen, de zanderige straat en de zon geven Al-Farafra een sober uiterlijk. Rond elf uur stappen we weer in de bus om onze route door de woestijn te vervolgen. Onderweg stoppen we bij een uitzichtpunt om een foto te maken van de echte woestijn. In tegenstelling tot de eerdere zwarte- en witte woestijn, bestond de woestijn hier gewoon uit goudgeel zand zoals een woestijn volgens ons Hollanders hoort te zijn. In het kleine plaatsje Minqar stoppen we bij een resthouse om wat te drinken en om wat eetbaars in te slaan. Mohammed waarschuwt dat de lunch vandaag erg laat zou zijn. Pas tegen vieren zullen we in de gelegenheid zijn om te gaan lunchen. Daarom doen we ons in het resthouse te goed aan chips, koek en chocolade. We rijden we zo'n 200 kilometer door de Western Dessert op weg naar het Oase plaatsje Dakhla. Vlak voor Dakhla bezoeken we het oude middeleeuwse stadje El-Qasr. El-Qasr bestaat uit smalle kronkelstraatjes en kleistenen huizen. Al-Qasr heeft een middeleeuws karakter. De smalle straten en stegen zijn grotendeels overdekt om de warmte buiten te houden. Op vernuftige wijze is gebruik gemaakt van ventilatie (een soort airco). We bezoeken de oude moskee van El-Qasr en brengen een bezoek aan een maalinstallatie voor druiven en granen. Tenslotte bezoeken we de school van El-Qasr. Vanaf het dak van de school (madrassa) hebben we een prachtig uitzicht over het schilderachtige stadje.

Egypte - Een biertje in het zwembad nabij Dakhla. Het warme water komt uit de bron (oase)

Op de weg terug ontdekken we ook een ruimte met vrij grote vleermuizen, die luid de aandacht trekken. Kort na ons bezoek aan El-Qasr bereiken we de overnachtingplaats bij de Bedoeïenen. In kleine rieten hutjes gaan we slapen. De bedden bestaan uit betonnen bakken, voorzien van een matje en een kussen. We arriveren even na half vijf en schuiven snel aan voor de lunch. De lunch is wel erg laat geworden. Na de lunch pakken we onze zwemkleding uit de bagage en rijden met de bus naar een naburig hotel. Bij dit hotel is een groot zwembad, gevuld met warm bronwater uit de oase. De waterstraal is heerlijk warm, al ruikt het sterk naar ijzer. We trekken onze baantjes en dronken in het water ons biertje. Op de kant kunnen we gebruik maken van douches. Een verademing na twee dagen woestijn. Op het terras drinken nog een drankje bij het zwembad. Heerlijk om even geen haast te hebben om ergens naar toe te gaan. Terug bij de Bedoeïenen is het vreemd genoeg al weer tijd om te eten. Het is inmiddels half tien 's avonds en we hebben toch wel weer trek gekregen. De rijst en de kip smaken goed. Rond elf uur kruipen we de hutjes in.