Aruba > Wat meer deining op zee

Om acht uur word ik wakker. We zijn vandaag op zee. We zijn onderweg van de Dominicaanse Republiek naar Aruba. Een afstand van zo’n zevenhonderd kilometer. Morgenochtend komen we in Oranjestad op Aruba aan. Wanneer we rond negen uur naar het ontbijt gaan, blijken meer mensen voor dit tijdstip gekozen te hebben. We vinden weliswaar een vrije tafel, maar het duurt even voordat iemand beschikbaar is om de koffie te brengen. Veel maakt dat niet uit. We hebben vandaag alle tijd. Na het ontbijt lopen we over het schip. Het is druk en praktisch alle ligbedden zijn in gebruik. Op het achterdek is een bankje vrij met uitzicht op de zee. De schroef van het schip laat een wit spoor achter de boot. De zee is duidelijk ruiger dan op onze eerdere zeedag. Op de golven zijn witte schuimkoppen zichtbaar en het schip deint meer dan voorheen. Bij het theater begint een uitleg over de komende bestemmingen Aruba en Curaçao. Dit pakken we even mee, terwijl we koffie bestellen. De steden Oranjestad en Willemstad zien er uit als leuke bestemmingen. Iets om ons op te verheugen. Op dek zes, helemaal in de punt is een uitkijkplatform aan de voorzijde van het schip. Hier de uitgestrektheid van de oceaan goed te zien. Nergens is land te bekennen. Met de lift gaan we naar het hoogste dek. Ook hier is een uitkijkpunt over de zee. Hiervandaan keren we terug naar onze hut. Op de zonnedekken staat best veel wind.

Aruba - Het voorsteven van de AIDA Perla

Op ons eigen balkon zitten we uit de wind. Ook zijn hier onze eigen stoelen beschikbaar, terwijl op het dek praktisch alle stoelen bezet zijn. In de middag gaan we naar het zwembad. Ook in het water is de deining van het schip merkbaar. Het water klotst tegen de kanten, waardoor een soort golfslagbad ontstaat. Net wanneer we weer uit het water zijn, betrekt de lucht. Eén wind steekt op en het begint te regenen. Snel zoekt iedereen een afdak. In één klap zijn alle ligbedden vrij. Hier maken we geen gebruik van. We gaan naar het lunchrestaurant. De verwachting dat meerdere mensen dit gaan doen, nu het weer omslaat blijkt mee te vallen. Een medewerker controleert bij de ingang. Met zwemkleding en handdoeken is het niet toegestaan om het restaurant te betreden. Wij mogen wel, mits we de handdoek in de tas stoppen. Daarna keren we terug naar onze cabin. Wanneer we ‘s avonds naar het diner lopen, voel je de boot goed bewegen. Het is voorzichtig lopen. Zeker in het buffetrestaurant met een bord eten in de hand. Zonder al te grote problemen krijgen we het geselecteerde eten bij onze tafel en genieten hiervan. We sluiten de avond af in het theater. Alle zangers en artiesten brengen vanavond solo nummers en optredens ten gehore. Een mooie show. De acrobaat heeft het wel lastig om op één hand te balanceren. Het lukt hem toch. Knap!