Roemenië > De Alba Carolina Citadel

We kunnen vandaag rustig aan doen. We hebben de hele dag de tijd om de historische vesting van Alba Iulia te bezoeken. In de supermarkt onder het appartementencomplex proberen we een ontbijt bij elkaar te sprokkelen. Dit lukt maar matig. We doen het vandaag met brood en Nutella. In het appartement zelf staat een Senseo apparaat voor koffie. Het is al na elf uur wanneer we de stad in wandelen. De zon schijnt en het is drukkend warm. De wolken in de verte boven de bergen kondigen onweer aan. De Alba Carolina, zoals de vesting zelf heet, is opgericht in de achttiende eeuw door de Habsburgers. Zij keken hierbij het stervormige ontwerp af van de Franse architecten uit de tijd van Napoleon XIV. Al voor die tijd was Alba Iulia de hoofdstad van Transsylvanië. De Alba Carolina werd over eerdere rechthoekige vestingwerken heen gebouwd. Sinds 1918 behoort deze regio officieel tot Roemenië en is Alba Iulia geen hoofdstad meer. We lopen door de Mihai Viteazul, de belangrijkste straat binnen de vesting. We lopen van de Westpoort naar Poarta III aan de oostzijde. De wisseling van de wacht wordt om twaalf uur bij deze poort uitgevoerd. Wanneer we arriveren, blijkt de wisseling van de wacht alleen in het weekend te zijn. Helaas. We bestellen koffie op het terras bij de historische poort. De constructie van de vestingwerken kunnen bezichtigd worden achter het Hotel Medieval.

Roemenië - De toegangspoort tot de vesting Alba Carolina

Hier wordt uitgelegd hoe de fortificaties door de jaren heen uitgebreid zijn. Vanaf de vestingwal zien we de omliggende stad liggen. We kunnen hiervandaan goed zien hoe de stervormige constructie gebouwd is. Onder de verdedigingswal bevinden zich ruimtes met muren tot drie meter dik. Ook bekijken we de historische gevangenis in het fort. In deze gevangenis werden de leiders van de boerenopstand tegen de Habsburgers gevangengehouden. Terwijl we de fortificaties bekijken, betrekt de lucht boven ons. Donkere wolken hangen boven de stad. De vraag is niet of het gaat regenen, maar wanneer. We nemen plaats op een terras voor een lunch. Net wanneer we de bestelling doorgeven, begint het stevig te waaien. We kunnen binnen in het restaurant plaats nemen, geeft de serveerster aan. Het personeel haalt snel de kussens naar binnen en klappen de parasols in. Ze zijn net op tijd voordat een flinke bui los barst met onweersklappen.

Roemenië - De Orthodoxe kerk en de oude Katholieke kathedraal naast elkaar

Binnen beginnen plots alle telefoons te piepen. Ook die van ons. Er wordt een officiële weerswaarschuwing gegeven voor veel regen in korte tijd. Hier hebben wij nu even geen last van, want het eten wordt net geserveerd. Na de lunch is het praktisch weer droog. We wandelen naar de Orthodoxe Kathedraal. De kathedraal werd gebouwd in 1921, ter ere van de Grote Unie van 1918, toen Transsylvanië zich aansloot bij het Koninkrijk Roemenië. De kerk is gebouwd in de vorm van een Grieks kruis met een ruime binnenplaats omringd door een zuilengalerij. De kathedraal is gewijd aan de Heilige Drie-eenheid en dient als zetel van de aartsbisschop van Alba Iulia. Binnenin is de kerk rijk versierd met iconen, fresco's en een indrukwekkende iconostase uitgevoerd in hout en bladgoud. De naastgelegen Katholieke Kathedraal van Sint-Michiel dateert uit de 11de eeuw. In vergelijking met de Orthodoxe kathedraal, is deze Romaans Gotische kerk eenvoudiger ingericht. Ik besluit de toren te beklimmen.

Roemenië - De ingang van de vesting in Alba Iulia

Via een smalle stenen trap begint de klim. Daarna kan ik via houten trappen hoger de toren in. Vreemd genoeg hangen de trappen aan de hogere verdiepingen. Bij iedere trap is er enkele centimeters speling aan de grond. Hierdoor beweegt de trap heen en weer. Zonder al te veel problemen kom ik boven. Door de ramen kijk ik uit over de stad. Na het bezoek aan de kerken wandelen we een stukje over de vestingwallen. In één van de inhammen tussen de bastions bevindt zich een restaurant met terras. Hier bestel ik een Citadel bier. Een mooie afsluiting van de tour door de vesting Alba Carolina. Het is niet voor niets dat de citadel op de werelderfgoedlijst van de Unesco vermeldt staat. ‘s Avonds gaan we eten bij een restaurant net buiten de historische vesting. Ik kies vandaag voor pizza.