Roemenië > Het enorme Parlementspaleis

De wekker loopt af. Ik neem een douche. Op de begane grond begint het ontbijtbuffet al te wennen. Ik pak eigenlijk dezelfde opties die ik gisteren ook koos. Na het ontbijt pakken we onze bagage van de kamer en checken uit. Met de auto rijden we een klein stukje door de stad naar het Palatul Parlamentului , het Paleis van het Parlement. Dit enorme gebouw is ooit in opdracht van de voormalige dictator Nicolae Ceausescu. Het Parlementspaleis is het grootste gebouw van Europa geworden. We parkeren de auto voor het gebouw. Vanaf het parkeerterrein is de enorme omvang goed te zien. We hadden oorspronkelijk een rondleiding om elf uur. Gisteren kregen we bericht dat de Engelse rondleiding om twaalf uur gegeven wordt. We zijn ruim op tijd. We lopen een stukje over de boulevard voor het paleis. De fonteinen spuiten water omhoog. Een mooi gezicht met het paleis op de achtergrond. Op een terrasje bestellen we nog koffie. Daarna lopen we naar ingang B3. Dit blijkt precies aan de achterzijde. Dit is ongeveer een kwartier lopen. Dit illustreert de omvang van het gebouw. Ruim op tijd arriveren we bij de entree. De Spaanse tour vertrekt net. Het duurt even voordat iedereen voor de Engelse tour door de securitycontrole is.

Roemenië - Het indrukwekkende Parlementsgebouw van Boekarest

Met zo’n twintig minuten vertraging begint Christian de rondleiding. Hij vertelt dat de bouw van het gebouw in 1984 gestart is en dat er ruim één miljoen kubieke meter marmer in het paleis verwerkt is. Hierdoor is dit het zwaarste gebouw ter wereld. Hij vertelt dat het paleis ieder jaar een halve centimeter zakt. Dit is bijna niet voor te stellen. Boven de grond bevinden zich acht verdiepingen, onder de grond nog negen. In totaal zijn er 1200 kamers. We gaan een brede statige trap op. Door een brede marmeren gang komen we bij twee conferentiezalen. Ceausescu heeft het gebouw nooit afgerond gezien, legt Christian uit. In 1989 is hij tijdens de Roemeense revolutie terechtgesteld. Men had drie opties voor het gebouw. Slopen, verkopen of afronden. De eerste optie was kostbaar en hierbij ging veel kostbaar materiaal verlopen, voor de tweede optie waren geen geschikte kopers. De derde optie leek de beste optie, ook omdat veel materiaal al aangekocht was.

Roemenië - De vergaderzaal van het Roemeense parlement

In 1996 werd het gebouw in gebruik genomen. We passeren verschillende gangen en grote zalen. Uiteindelijk komen we uit bij de zaal van het Roemeense parlement. Hier vergaderen de parlementsleden door de weeks. Indrukwekkend. Na ruim een uur staan we weer buiten. Met de auto rijden we Boekarest uit. Het verkeer is rustig op een zondagmiddag. Buiten de stad gaat de weg over in een snelweg. We zetten koers richting Pitesti in het westen. We hebben nog niet gegeten. Het lijkt ons leuk om in een dorpje te gaan eten in plaats van in een wegrestaurant. Wanneer we de snelweg verlaten en door een dorpje rijden, blijken de voorgestelde restaurants door Google gesloten te zijn. Bij de derde locatie staan tafels en stoelen. Ook zitten er enkele jongeren. Wanneer wij gaan zitten wordt er gegiecheld. Niemand spreekt Engels. Met wat gebaren vragen we of we iets kunnen eten. Er wordt naar binnen gewezen. Dit blijkt een supermarktje te zijn. Veel keuze is er niet. Misschien iets van brood met worst? We besluiten verder te rijden. Enkele kilometers verder passeren we een pizzeria. We parkeren de auto en bestellen twee kleine pizza’s. Op het terras, in de schaduw genieten we van de lunch. Het is vandaag drukkend warm. De temperatuur is rond de vijfendertig graden. Logisch dat iedereen het rustig aan doet. Het is inmiddels vier uur wanneer we het laatste stuk rijden naar Curtea de Arges. Via de snelweg passeren we Pitesti. Hiervandaan is het nog een half uurtje rijden. Wanneer we bij Curtea de Arges arriveren blijkt ook de snelweg op te houden. Al het verkeer wordt van de weg geleid. In het centrum arriveren we bij Pension Montana. Binnen worden we vriendelijk onthaald. Er is plek voor drie auto’s om te parkeren. Er wordt even overlegd wie er morgen als eerste vertrekt. Wij parkeren onze auto tweede in rij en laten voor de zekerheid een briefje met ons telefoonnummer achter. We hebben een drie persoonskamer op de tweede verdieping. Op het terras bestellen we een biertje. Tegenover het pension ligt de Sfantul Gheorghe kerk. De witte orthodoxe kerk steek mooi af tegen de blauw lucht. Hoewel het al zes uur geweest is, staat de deur nog open. Ik loop even naar binnen. De kerk is volledig voorzien van fresco’s op de muren en plafonds. Dit geeft het kerkje een mooi aanzicht in combinatie met de vergulde iconostase. Een klein stukje verder ligt de Sfantul Nicolae.

Roemenië - De historische Sfantul Nicolae kerk wordt gerestaureerd

De Sfantul Nicolae-kerk is één van de oudste en meest bijzondere kerken in Roemenië. De kerk werd vermoedelijk rond 1352 gebouwd, tijdens de heerschappij van Nicolae Alexandru, de zoon van Basarab I, de stichter van het Vorstendom Walachije. Wanneer ik bij de kerk arriveer, blijkt de kerk geheel in houten steigers te staan. Ik loop rond de ‘ingepakte’ kerk. Hoewel bordjes aangeven dat de kerk al gesloten is, staat de deur toch open. Ik loop naar binnen. Het lijkt erop dat iemand een privérondleiding geeft aan enkele bezoekers. Dit geeft mij de gelegenheid om deze kerk met zijn historische fresco’s te bewonderen. ‘s Avonds gaan we eten bij een restaurant verderop in de straat. Het is een eenrichtingsweg en we hebben de indruk dat verschillende auto’s meerdere keren per avond voorbijrijden. Waarom is ons niet duidelijk. Ook hebben mensen moeite om netjes in te parkeren. De auto’s staan scheef in de vakken. De ober vindt het leuk dat wij uit Nederland komen. Hij heeft twee jaar in Nederland gewoond en pakketjes voor Amazone bezorgd. Omdat we vanmiddag laat gegeten hebben kies ik iets eenvoudigs met kip en patat. Op aanraden van de ober delen we een Papanasi toetje. Een lokale lekkernij. Het lijkt op een gewone oliebol met saus eroverheen.