Italië > Pompeï en de Vesuvius

Het is fris buiten maar prachtig weer, wanneer we het hotel uitlopen. We wandelen naar het station. We volgen de Corso Umerto I straat tot het piazza Nicola Amore plein. Hiervandaan lopen we door de smalle straatjes naar het station. Het straatbeeld lijkt een wereld van verschil. Waar langs de doorgaande weg vooral luxe winkels zitten, lijkt de wijk er achter meer op een Arabische volkswijk. Kleine overvolle winkeltjes. De was hangt aan de kleine balkonnetjes te drogen en de muren zijn volgespoten met graffiti. Auto’s wurmen zich door de smalle straatjes. Het oogt rommelig. Bij het station kopen we kaartjes voor Pompeï. De tickets worden één voor één geprint. Ondertussen maakt de lokettiste zich vooral druk om haar nagels. De trein vertrekt om 9.39 uur van het station. Het volgende station is het hoofdstation van Napels. Hier staan vele toeristen te wachten om in te stappen. Goed dat wij net één halte eerder ingestapt zijn. De trein rijdt langs de kust. Aan de linkerkant steekt de Vesuvius hoog boven de huizen uit. De trein stopt op alle tussenliggende stationnetjes. Na veertig minuten arriveren we op het station Scavi Pompeii. De trein stroomt volledig leeg. We stappen ook uit en volgen de toeristenstroom naar de ingang van de oude stad Pompeï. Rond de start van de jaartelling was Pompeï een belangrijke Romeinse stad met 20.000 inwoners. In 79 n.Chr. werd de stad bedolven onder een vier meter dikke vulkanische aslaag als gevolg van een verwoestende uitbarsting van de Vesuvius. Pas aan het einde van de 16de eeuw werden de restanten van de stad herontdekt. De echte opgravingen startte in de tweede helft van de 19de eeuw. Archeologen vonden tussen de aslaag ook de restanten van de inwoners. Uit de poses kon afgeleid worden dat zij volledig verrast waren door de uitbarsting.

Italië - De Romeinse stad Pompeï werd bedolven onder het vulkanisch as

Veel inwoners van Pompeï lagen te slapen. We zien nu het hedendaagse Pompeï voor ons liggen. Het stratenpatroon en de huizen zijn goed bewaard gebleven. Het Forum vormt het belangrijkste plein van de oude Romeinse stad. Rondom staan huizen, tempels en badhuizen. In sommige huizen zijn de mozaïeken vloeren bewaard gebleven. Geheel aan de andere zijde van de stad ligt het Amphitheater van Pompeï. Dit stenen theater werd rond 80 v.Chr gebouwd voor gladiatorengevechten. Door de uitbarsting en bedekking van vulkanisch as, is dit gebouw één van de best bewaard gebleven Romeinse theaters uit die tijd. Rond de middag zijn we uitgekeken in het stadje. Vanuit Pompeï rijdt een lokale bus naar de Vesuvius. De eerstvolgende bus vertrekt rond 13:00 uur. Snel kopen we een broodje en lopen naar de halte. De buschauffeur gebaart dat we gewoon in moeten stappen. Betalen komt later wel, lijken wij te begrijpen. De bus rijdt richting de vulkaan. Onderaan de berg begint een slingerende weg omhoog. Bij iedere bocht wordt luid getoeterd, om het tegemoetkomende verkeer te waarschuwen. Daarna volgt een brede draai omhoog. Het uitzicht op Napels wordt bij iedere bocht mooier. Halverwege zet de chauffeur de bus stil. “Photo, photo”, zegt hij. Iedereen stapt uit om een foto van het uitzicht op Napels en de haven te maken. De chauffeur wijst ook op het gestolde lavaspoor van de laatste uitbarsting uit 1944. Terug in de bus komt de chauffeur langs om de tickets te verkopen. De bus staat nog altijd langs de kant van de bergweg, halverwege de Vesuvius. Een bijzondere locatie. Enkele bochten verder stopt de bus opnieuw.

Italië - Op de kraterrand van de Vesuvius

Dit keer kunnen we een toegangsticket kopen voor het Vesuvius National Park. De ingang van het park zelf is driehonderd meter verder. Hier stapt iedereen voor de laatste keer uit de bus. Vanaf de ingang van het National Park loopt een wandelpad tegen de vulkaanhelling. Het pad loopt behoorlijk omhoog. Rechts is uitzicht op de ruim duizend meter lager gelegen stad Napels. Links komt de krater van de vulkaan dichter en dichterbij. Af en toe rolt een steentje van de berghelling naar beneden. Het blijft goed opletten. Na een half uurtje lopen arriveren we bij de krater van de Vesuvius. Alleen een pluimpje rook verraadt de vulkanische activiteit. Wat bijzonder om op de top van de beroemde Vesuvius te staan. Ik geniet van de krater en het prachtige uitzicht. De terugweg, heuvel af, verloopt veel makkelijker. Bij het parkeerterrein is het vervoer terug niet duidelijk. Met de openbare bus kunnen we terug naar Pompeï. Daarvandaan kunnen we met de trein weer terug naar Napels. Dit is echter flink om. Privébusjes rijden gasten wel direct naar Napels. Een taxichauffeur vraagt de hoofdprijs om ons naar Napels te rijden. Dit doen we niet. We kiezen er voor om met de bus en trein terug te reizen. In iets meer dan een half uurtje rijden we terug naar de oude stad Pompeï. Omdat de trein op het punt staat van vertrekken en we geen zin hebben om te haasten, bestellen we eerst iets te drinken. Vanaf het terras zien we dat de trein vertraging heeft Een half uur later stappen we in de volgende trein naar Napels. Buiten treedt de schemer in. De zon laat de laatste stralen op de Vesuvius schijnen, alvorens zij in de zee zakt. Even voor zes uur zijn we weer terug in Napels. In de nabijheid van het hotel drinken we wat. Daarna lopen we naar de Spaanse wijk. In een zijstraatje van de Via Toledo sluiten we de dag af in een restaurant.