Duitsland > Unter den Linden boulevard

Vandaag staat de ontdekking van het gebied tussen de Unter den Linden boulevard en de Alexander Platz op het programma. Het centrum van het voormalige Oost Duitse gedeelte van de stad Berlijn. Vanuit de Friedrichstrasse lopen we naar de beroemde boulevard. Rechts van ons, in de richting van de Branderburger Tor liggen de Franse en Russische ambassade. Ook bevindt zich hier het luxe hotel Adlon. Unter den Linden was vroeger de praalweg van Pruisische koningen en Duitse keizers. In de 17de eeuw werd de straat bepland met linden bomen, waar de naam ook vandaan komt. De twee kilometer lange laan tussen de Branderburger Tor en de Alexander Platz kent veel historische gebouwen. Tegenwoordig is Unter den Linden één van de belangrijkste straten met luxe winkels. De groenstrook in het midden wordt ontsierd door bouwactiviteiten voor een nieuwe metrolijn. Net achter de boulevard ligt de Gendarmenmarkt. Volgens velen het mooiste plein van Berlijn. Aan weerszijde van het plein staan een tweetal identieke kerken. De Franse en de Duitse kathedraal. Er precies tussen in ligt het Concertgebouw. We steken door naar de Bebelplatz. Aan dit plein grenst de Staatsoper, de Katholieke kathedraal met grote ronde koepel en de voormalige bibliotheek. Net als de Gendarmenmarkt is dit plein schitterend. Terug aan de Unter der Linden boulevard passeren we de universiteit en het monument voor de oorlogsslachtoffers. In het monument staat een sober beeld van een moeder die om haar zoon treurt. De kille leegte in de ruimte maken het monument indrukwekkend.

Duitsland - De Gendarmermarkt is misschien wel het mooiste plein van Berlijn

We steken de Schlossbrücke over en komen op het museumeiland (Museumsinsel). Rechts van ons wordt het Schlöss herbouwd. In tegenstelling tot veel andere gebouwen was dit slot beperkt beschadigd tijdens de oorlog, maar heeft het latere DDR stadsbestuur besloten het gebouw op te blazen. Sinds een paar jaar is geld bijeen verzameld om het Schlöss in oorspronkelijke staat te reconstrueren. Links staat het Altes Museum. Dit museum was in 1823 het eerste museum op het eiland en werd in opdracht van koning Friedrich Wilhelm III van Pruissen gebouwd. Al snel bleek het museum te klein en meerdere musea werden gebouwd. Tegenwoordig staan vijf musea op het eiland in de Spree rivier. Recht voor ons staat de indrukwekkende Dom van Berlijn. De 98 meter hoge koepel steekt hoog boven de musea uit. We sluiten aan in de rij voor de ingang. Het is nog een paar minuten wachten tot de kerk om elf uur open gaat. Via internet konden we alleen gereduceerde kaartjes kopen. Waarschijnlijk vanwege corona. Misschien is niet alles te bezichtigen binnen. Zonder problemen komen we binnen. Ik ben onder de indruk wanneer ik de Berliner Dom betreed. Wat is dit overweldigend mooi. De bouw van de huidige kerk begon in 1894, echter werd in de tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd. Bij de herbouw is gekozen voor een eenvoudiger ontwerp. Ook is de koepel iets lager dan oorspronkelijk. Het renaissance en barokke interieur is prachtig hersteld. Het hoofdorgel, het Sauerorgel, is wereldberoemd. Ik neem even plaats om de pracht in mij op te nemen. Zo kan ik ook beter de enorme koepel aanschouwen. In de hoek van de kerk leidt een trap naar boven. Een bord waarschuwt dat het 267 treden naar boven zijn en dat er geen mogelijkheid is om terug te keren. We besluiten te gaan. Langzaam beklimmen we de treden. Hoe hoger we komen hoe smaller de trap. Op twee derde hoogte staan we onderaan de koepel. Vanaf een balkonnetje kijken we in de kathedraal. Een smalle ronde gang leidt helemaal rond de koepel. Hiervandaan begint de trap naar het panorama dek. We klimmen de laatste 101 treden over een stalen wenteltrap. Boven worden we beloond met een prachtig uitzicht over het museumeiland, de boulevard en de Tiergarten.

Duitsland - De enorme koepel van de Dom van Keulen vormt de basis van de kerk

Rondom zien we Berlijn liggen. Ook zien we de hoge Fernsehturm. Dit is ons doel voor later vandaag. Bij de Nicolas-Viertel wijk is de stad Berlijn ooit ontstaan. De wijk kende smalle straatjes en kleine huisjes rond de St Nicolas Kirche uit 1220. In de jaren dertig wilde de Nazi’s de wijk slopen. Het rommelige straatbeeld paste niet in de plannen voor de hoofdstad van het Duitse rijk. Dit kon voorkomen worden. Tijdens de oorlog bleef door zware bombardementen niets over van de wijk. De wijk werd alsnog gesloopt. In de jaren tachtig werd de wijk rond de kerk hersteld. Op één van de terrasjes bestellen we koffie. De kerk zelf is alleen in de weekenden te bezichtigen. De kerk wordt niet meer voor religieuze doeleinden gebruikt. Net naast deze wijk ligt het Rotes Rathaus. Het met rode bakstenen gebouw uit 1861, is het stadhuis van de stad. Tijdens de DDR periode alleen voor Oost-Berlijn. Na de hereniging voor heel Berlijn. Door de groei van de stad is er ook een nieuw stadhuis opgetrokken. Op het plein voor het raadhuis, net voor de Mariankirche. is opnieuw een demonstratie bezig. Dit keer voor de Jezidi’s in Syrië. Wij gaan naar de Fernsehturm. Deze 368 meter hoge toren is de blikvanger van de stad Berlijn. Er staat een flinke rij bij de ingang. Omdat wij vooraf kaarten gereserveerd hebben, mogen wij via de fast-pass ingang direct doorlopen. Met de lift komen we in enkele seconden op het uitkijkplatform op 203 meter hoogte. Wat een geweldig uitzicht. Ik zie de gebouwen die we vanochtend bezocht hebben. Ik zie de spoorrails langs ons hotel en ik zie de Tiergarten als een groene oase in de stad. In iedere richting geven informatieborden aan welke gebouwen er te zien zijn. Dit geeft een leuke uitleg over de stad. Na veertig minuten staan we weer beneden. We doorkruisen het treinstation Alexanderplatz om op het beroemde plein te komen. Het plein is in 1805 vernoemd naar de Tsaar Alexander I van Rusland die de stad bezocht. De roem van het plein is groter dan de uitstraling. Grote betonnen gebouwen met daarachter eindeloze flats lijken ons terug te werpen in de DDR periode. De neonreclames doen daar niets meer aan af. Rechts van het plein ligt het warenhuis Alexa. Het paars-roze gebouw is mooi van lelijkheid. Binnenin zitten alleen luxe winkels. We volgen het spoor terug in de richting van het hotel. De S-bahn is in 1930 verhoogd aangelegd. Honderden bogen zijn onder het spoor gemaakt. Tegenwoordig zitten hier winkeltjes en horeca. Bij het Hackescher Markt plein, waar we gisterenavond gegeten hebben, bestellen we een biertje. In de Joodse wijk, grenzend aan dit plein liggen verschillende hofjes. We dwalen door de straatjes en stappen af en toe een hofje in. In het Hackeschen Höfe staan veel binnenplaatsen met elkaar in verbinding. We lopen van hofje naar hofje. Op de binnenplaatsen zit veel horeca en terrasjes. Hiervandaan lopen we terug naar het hotel. Het is vijf uur als we weer bij het hotel aan komen. Op een terrasje bestellen we iets te eten. ‘s Avonds lopen we naar de Reichstag. We hebben toegangskaarten om om acht uur de glazen koepel van de Rijksdag te bezoeken.

Duitsland - Het Rijksdaggebouw met de glazen koepel op het dak

Eerst volgt een strenge controle, zoals gebruikelijk op het vliegveld. We mogen door. Een medewerkster begeleidt ons naar de lift. Boven komen we in de glazen Dome. De oorspronkelijke dome is verloren gegaan tijdens de brand in 1933. Pas in 1995 heeft men de Rijksdag weer een koepel gegeven. Het licht in de koepel wordt met spiegels naar beneden weerkaatst, waardoor het daglicht in de parlementaire vergaderzaal valt. Door middel van foto’s wordt de geschiedenis van Duitsland getoond. Via een spiraalvormige wandelroute kun je naar de top van de dome lopen. Hiervandaan hebben we een fantastisch uitzicht over de stad. De laagstaande zon verlicht het centrum. De bovenzijde van de dome is open. Tijdens regenbuien valt het water in de dome. Het water wordt opgevangen en hergebruikt, legt een suppoost uit.