
Home > Nederland > Pieterpad van Pieterburen naar Ommen > Reisverslag dag 6
12 t/m 18 april 2006 (6 dagen)
De wekker stond een uurtje later, want we hoefden vandaag ruim tien kilometer minder te lopen in vergelijking met gisteren. Het ontbijt was al even uitgebreid. Na het ontbijt namen we afscheid van Renate en Henny en bedankten hun voor de enorme gastvrijheid. In het zonnetje liepen we via de ingang van de Huttenheugte richting Coevorden en pikten het oorspronkelijke Pieterpad weer op (het gastadres lag één weg parallel aan de route). De route liep door het centrum van Coevorden richting het station. Hier eindigde de oorspronkelijke etappe, maar wij zouden nog doorlopen naar Hardenberg. Een afstand van ongeveer 26 kilometer. Bij het hotel bij het station namen we koffie. Daarna gingen we op weg naar Gramsbergen. We hadden de wind vandaag behoorlijk tegen en de route liep voornamelijk over open terrein. Bij de brug bij De Haandrik zijn we achter de dijk, uit de wind in het gras gaan zitten en namen onze lunch. Gramsbergen was een leuk plaatsje met oude huizen, maar ook nieuwe winkels. Zelfs voor de tweede Paasdag was het er levendig. We passeerden de Vecht en liepen onder de snelweg door waarna de linksaf bogen richting Hardenberg. De harde wind was af en toe vervelend. Het Engelandsche Bos was dan ook een welkome afwisseling.
Helaas was het enige bankje langs de route al bezet. We overwogen om in het gras te gaan zitten, maar met de ervaring van enkele dagen eerder dat dan net verderop wel een bankje zal zijn, liepen we nog even door. En inderdaad stond op de hoek een bankje op ons te wachten. Jammer genoeg stond het bankje precies vol op de wind, waardoor onze stop een korte stop werd. We liepen verder richting Hardenberg. Het laatste gedeelte langs de Vecht was pal tegen de harde wind in. Rond kwart over vier bereikten we de brug over de Vecht in Hardenberg. Aangezien we ruim in onze tijd zaten liepen we Hardenberg in en namen een biertje in het centrum. Ons gastadres lag in de nieuwbouwwijk vlak langs de route. Het was even zoeken hoe we precies bij de Loorlaan moesten komen, maar met enig speurwerk arriveerden we bij Mevr. Vos. We werden ook hier hartelijk onthaald met koffie. ’s Avonds hebben we gegeten in het Boomstammen-restaurant aan het einde van de straat. We hadden geen zin om nog twee kilometer naar het centrum te lopen. Gelukkig was er nog net een plaatsje vrij voor ons, want door de tweede Paasdag was het erg druk in het restaurant. Tegen tienen waren we weer thuis en gingen naar onze kamers.