Nederland > Groningen – Zuid Laren – Gasteren

Wederom zaten we om half acht aan het ontbijt. Klaasje was vandaag zelf ook aanwezig. Nu begon de trektocht langs het Pieterpad echt en moest de bagage in de rugzak meegenomen te worden. Via het fietspad langs het Noord Willemskanaal liepen we al snel de bosrijke omgeving in. Het fietspad cirkelde langs het Hoornse Meer. Bij Haren liepen we een saai stuk langs de snelweg. Bij Sassenhein – Een voormalig landgoed van Hein en Saskia – dronken we koffie bij de plaatselijke hengelsportvereniging Sassenhein. Op weg hiernaartoe begonnen ook de eerste problemen met de voeten (helaas ook niet de laatste). Bij Rita had last van de achilles en Ronald zijn eerste blaar. De rustpauze kwam dan ook goed uit. Vlak voor Glimmen wandelen we over de brug over het spoor. Vanaf dat punt werd de route steeds bosrijker. In de buurt van het Natuurvriendenhuis De Hondsrug (Nivon) hadden we uitgekozen om te gaan lunchen. De zoektocht naar een geschikt bankje leverde niet veel op, daarom stalden we onze rugzakken tegen een dikke boom en in het zonnetje genomen we van een boterham, soep en koffie. Ironisch genoeg bleek er later een bankje op nog geen 100 meter verderop te staan in de zon en uit de wind. We liepen in de richting van Midlaren. Hier bekeken we het Hunebed dat pal tegen een Boerderij aan ligt.

Nederland - Sluisje Hoornse Meer

Hier ontmoetten we ook andere Pieterpadlopers. Rond half drie liepen we Zuid Laren binnen. Rita ging op zoek naar een schoenenzaak voor lagere schoenen. Haar schoenen irriteerde de achilles en dit leverde steeds meer problemen op. De sportschoenen waren snel gevonden in de winkelstraat van Zuid Laren en via de Psychiatrische Kliniek Dennenoord vervolgden we onze route richting Gasteren. Onderweg liepen we geregeld langs de Drentsche Aa, een bijzonder riviertje omdat dit in menig kruiswoordpuzzel voorkomt. Bij de voetgangersbrug passeerden we de Aa opnieuw en kwamen op het fietspad richting Gasteren voor de laatste kilometers. Op de Heide vlak voor Gasteren bezochten we een Hunebed en iets over vijven arriveerden we in het centrum van Gasteren. We hadden ruim 32 kilometer gelopen vandaag. Het gastadres lag iets voorbij de brink. Els en Henk verwelkomde ons en we kregen wat te drinken aangeboden. Tijdens het opfrissen maakte Els ons er op attent dat de Pannenkoekenboerderij om zeven uur sluit. Het was inmiddels al over half zeven, dus snel op pad. De pannenkoek smaakte prima en ’s avonds mochten we in de huiskamer verblijven. (Els en Henk waren niet thuis). Rond tien uur gingen we naar de slaapkamer na een vermoeiende dag.