Monaco > Èze en Monaco

Het is rustig bij het ontbijtbuffet. Er zijn slechts twee gasten, die allebei alleen lijken te reizen. Ik heb sowieso niet de indruk dat het druk is in het hotel. Op het parkeerterrein staan maar twee auto’s, terwijl er veel meer capaciteit is. Om kwart voor negen ga ik op weg naar het station. Bij de bushalte koop ik bij de automaat een busticket voor twee ritten, zoals de receptioniste mij gisteren geadviseerd heeft. Ik weet nog niet of ik in Eze heen en terug met de bus ga, maar beter één ritje teveel dan één te weinig. Ik wandel verder naar station Nice-Ville. Veel winkels openen net hun deuren. Bij het station loop ik per abuis eerst het Ibis hotel binnen, met een bijna gelijknamige naam. In het station kan ik mijn halte Eze niet vinden bij de ticketautomaat. Wanneer ik iemand om assistentie vraag, reageert hij kwaad dat het loket gesloten is. Omdat ik mijn vraag vrij simpel vind, probeer ik het nog een keer. Mijn Frans is niet zo geweldig, maar er klonk denk ik iets van ‘donder op’. Even verder staat een meer behulpzame medewerker. Hij vraagt mijn gehele route voor vandaag en adviseert om voor een retour naar Monaco te kiezen. In Eze mag ik tussentijds gewoon uitstappen. Wel zo makkelijk. Ik stap even later in de trein richting Eze-sur-Mer.

Monaco - Het dorpje Eze ligt boven op een rotspunt

Bij dit station stappen meerdere toeristen uit. Ik zie enkele sportievelingen direct naar de wandelroute lopen. Het dorpje Eze ligt ruim 400 meter hoger. Wanneer ik even later met de bus via de haarspeldbochten omhoog rijd, ben ik blij dat ik voor deze optie gekozen heb. Eze is in de zevende eeuw gesticht op een rotspunt met uitzicht op zee. Hierdoor was de ommuurde stad goed te verdedigen tegen indringers. Ik dwaal door de smalle straatjes. Geen enkel straatje loopt recht. Overal leiden trappen omhoog of omlaag. Helaas wordt de kerk gerestaureerd en is niet toegankelijk. In één van de historische panden bevindt zich een koffiezaakje. De Venezolaanse verkoper adviseert mij cappuccino met Braziliaanse koffiebonen. Die zijn meer fruitig zegt hij er bij. Hij zegt dat ik in de beste tijd het stadje bezoek. In de zomer komen hier wel 5.000 bezoekers per dag. Nu is het heerlijk rustig. Helemaal bovenaan Eze ligt de botanische tuin. Ik koop een kaartje voor de Jardin Exotique d’Èze en wandel tussen de bijzondere planten en cactussen. Het is mij vooral te doen om het prachtige uitzicht.

Monaco - Een prachtig uitzicht over de Middellandse zee

Vanaf de ruïnes van het fort kijk ik uit richting Nice en Monaco. Een schitterend gezicht. Ik besluit niet met de bus terug te gaan, maar via het Frédéric Nietzsche wandelpad. Het pad is vernoemd naar de beroemde Duitse filosoof Nietzsche, die in de late 19e eeuw regelmatig over het steile en rotsachtige pad omhoog klom. Bij het begin van het pad staat een waarschuwing dat goed schoeisel gedragen moet worden. Dit is niet voor niets. Het pad loopt over rotsen en uitgesleten stenen traptreden. In een rustig tempo loop ik naar beneden. Onderweg passeer ik mensen die bergop gaan. Bij sommigen vraag ik mij af waar ze aan begonnen zijn. Ik ben tevreden met mijn keuze van de bus vanmorgen en om nu terug te lopen. Voor de snelheid had ik het niet hoeven doen. Wanneer ik in Eze-sur-Mer arriveer, komt net bus 83 aanrijden met passagiers uit Eze-village. Met de trein rijd ik verder naar Monaco. Het is net in de middag wanneer ik in dit kleine bergstaatje arriveer. Monaco is in 1297 gesticht op een rotspunt door de Grimaldi-dynastie. Het prinsenlijk paleis staat nog altijd op de rots. Later is Monaco uitgebreid met Monte-Carlo en Fontvieille. Het land is nog geen drie bij één kilometer groot.

Monaco - Het Prinselijk paleis van Monaco

Doordat het tegen steile bergen aangelegd is, is het soms lastig navigeren. Wegen die op de kaart aan lijken te sluiten kunnen onder of boven elkaar liggen. Ook kan het een tunnel betreffen. Voor de zekerheid volg ik de beschrijving van de stadswandeling door Monaco. Veelvuldig gebruik ik trappen of roltrappen om hogerop te komen. Hoe bijzonder is het om in deze stad rond te lopen. Rijkdom en weelde is overal. Ik volg de route naar Monaco-Ville. In een restaurant een plein Place d’Armes bestel ik een lunch. Ik neem er een Monte-Carlo biertje bij. Daarna loop ik door naar het paleis. Helaas is het paleis in de winter niet te bezichtigen. Het uitzicht vanaf de Monaco-rots is schitterend. Zowel aan de zijde van Fontvieille, als over de haven. Ik herken verschillende plekken van de Formule 1. Via de smalle straatjes van de oude stad kom ik bij de Chapelle de la Miséricorde. Een prachtig barokke kerk. Ook de Kathedraal van Monaco is indrukwekkend, al is deze relatief veel recenter gebouwd. Via het Jardins Saint-Martin park kom ik bij de haven. Hier liggen grote luxe jachten. Ook is er een kerstmarkt. Voordat ik de markt mag betreden word ik gefouilleerd. Ik bestel een gluhwein en geniet van Monaco. Het is druk op de kerstmarkt. Op de plek van het zwembad van Monaco ligt nu een schaatsbaan.

Monaco - De beroemdste en meest langzaamste bocht van alle Formule 1 circuits

Een lange rij belangstellenden wacht op hun beurt om het ijs op te mogen. Net naast de haven ligt de Église Sainte-Dévote kerk. De kerk lijkt gesloten van buitenaf, totdat opeens iemand naar buiten komt. De 11e-eeuwse katholieke kapel is gewijd aan Sint-Devota, de patroonheilige van Monaco. Ik merk dat ik moe begin te worden. Ik heb er aardig wat stappen opzitten vandaag en voor mijn gevoel gingen ze allemaal omhoog of omlaag. Als laatste bezoek ik de wijk Monte-Carlo. De rijkste wijk van Monaco. Op de weg naar het Casino staan vele dure auto’s in de file. Een Porsche is hier niet bijzonder. Het lijkt ook wel een beetje dat de bestuurders het er om doen. Zien en gezien worden. Op het plein voor het casino, dat geheel in kerstsfeer is, staan mensen de duurste auto’s te fotograferen. Achter het casino ligt de Fairmond Hairpin. Dit is de scherpe bocht uit het Formule 1 circuit door Monaco en de langzaamste bocht van alle F1-circuits. Ook hier rijden de dure auto’s voorbij. Grappig om deze bekende plek van de formule 1 nu zelf te zien. Rond half zes ben ik weer bij het station van Monaco. Het is druk op het perron. Er komt gelukkig een langs dubbeldeks trein aangereden. In Nice-Ville stap ik weer uit. Ik wandel terug naar mijn hotel. Onderweg koop ik iets te snacken en te drinken in een supermarkt voor op de hotelkamer. Ik heb vanmiddag goed gegeten en nu geen zin meer om weer te gaan eten. Het was een mooie en inspannende dag.

Monaco - Dure auto's rijden langs het casino in Monaco